II FZ 525/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Zbigniew Kmieciak po rozpoznaniu w dniu 03 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 września 2008 r. sygn.akt. I SA/Wr 200/08 w zakresie odmowy przywrócenia terminu w sprawie ze skargi J. D. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 10 grudnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności podatkowej J. D. jako członka zarządu "S." S.A. z siedzibą w W. za zaległości tej spółki z tytułu podatku od towarów i usług za marzec 2002 r. oraz odsetki za zwłokę i koszty postępowania egzekucyjnego postanawia: oddalić zażalenie. II FZ 525/08 UZASADNIENE Postanowieniem z dnia 8 września 2008 r., sygn.akt I SA/Wr 200/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił przywrócenia terminu J. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 10 grudnia 2007 r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności podatkowej J. D. jako członka zarządu "S. ." S.A. z siedzibą w W. za zaległości tej spółki z tytułu podatku od towarów i usług za marzec 2002 r. oraz odsetki za zwłokę i koszty postępowania egzekucyjnego. W uzasadnieniu Sąd powołując art. 86 § 1 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm. zwana dalej p.p.s.a.) wskazał, że wnioskodawca nie uprawdopodobnił w sposób wystarczający, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie wskazując, że nie można przypisać mu winy w uchybieniu terminu, gdyż zastosował się do jedynego terminu wskazanego w pouczeniu - jakim był termin 30 - dniowy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 6 p.p.s.a., sąd powinien udzielać stronom występującym w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych oraz pouczać je o skutkach prawnych tych czynności i skutkach zaniedbań. Na tle art. 5 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.; w skrócie: K.p.c.), zawierającego niemal identyczną treść jak art. 6 p.p.s.a., przyjmuje się, że wskazówki i pouczenia sądu powinny dotyczyć dokonywanych przez stronę czynności procesowych na danym etapie postępowania i w powstałej sytuacji procesowej. Podkreśla się, że sąd nie ma obowiązku udzielania pouczeń co do wszelkich możliwych zachowań; obowiązek odnosi się do wskazówek i pouczeń celowych z punktu widzenia prawidłowego przebiegu procesu i gwarancji procesowych strony (por. M. Jędrzejewska [w:] T. Ereciński (red.), M. Jędrzejewska, J. Gudowski, Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego. Część pierwsza, postępowanie rozpoznawcze, Warszawa 2003, s. 79). Niezasadne jest więc powoływanie się przez skarżącego, że w otrzymanym pouczeniu nie został poinformowany o możliwości wniesienia o przywrócenie terminu, ani o czasie, w jakim należy dokonać tejże czynności. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 §2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.