I OZ 211/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. L., J. L. i J. L. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lutego 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 113/08 w przedmiocie wezwania J. L. do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi E. L., J. L. i J. L. na postanowienie Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni Przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści postanawia: oddalić zażalenie. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał zarządzeniem z 20 lutego 2008 r. J. L. do uiszczenia wpisu sądowego od złożonego między innymi przez niego zażalenia na postanowienia tego Sądu z 1 lutego 2008 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia. Zażalenie na powyższe zarządzenie wnieśli E., J. i J. L., zaskarżając je w całości i wnosząc o jego unieważnienie. W złożonym zażaleniu argumentowali, że całe przedmiotowe postępowanie powinno się toczyć na koszt organu, którego nieprawidłowości w działaniu doprowadziły do wszczęcia tego postępowania, a dla nich określone koszty. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W rozpoznanej sprawie J. L. wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 lutego 2008 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia. Przewodniczący Wydziału wezwał go do uiszczenia wpisu od przedmiotowego zażalenia. J. L. zaskarżył to zarządzenie. W niniejszej sprawie, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie było podstaw do uznania, iż J. L. nie miał obowiązku uiszczenia wpisu od zażalenia. Podkreślić trzeba, że rozpoznawana sprawa nie mieści się w katalogu, o którym mowa w art. 239 P.p.s.a. czyli zwolnień w odniesieniu do wskazanych w nim spraw, które z uwagi na przedmiot sprawy objęty skargą, czy z uwagi na podmiot, który danym pismem inicjuje postępowanie sądowe, są zwolnione od ponoszenia kosztów sądowych. Wskazać również trzeba, że składającemu przedmiotowe zażalenie nie zostało przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od ponoszenia kosztów sądowych. Nie było zatem żadnych usprawiedliwionych podstaw do uznania, że J. L. nie powinien był uiścić wpisu sądowego od złożonego przez siebie zażalenia. Tym bardziej, że koszty sądowe są rodzajem ciężarów publicznoprawnych, które winny być ponoszone przez podmiot inicjujący, na skutek konkretnego pisma, postępowanie a zwłaszcza wtedy gdy w sprawie nie można mówić o zwolnieniu od ich ponoszenia. W ramach powyższego należało uznać, że zaskarżone zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie jest prawidłowe i odpowiada prawu. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.