I FZ 359/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Janusz Zubrzycki po rozpoznaniu w dniu 24 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Z. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 maja 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 380/08 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi Z. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 27 listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 9 maja 2008r., sygn. akt III SA/Wa 380/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącemu – Z. S. przywrócenia terminu do uiszczenia uzupełniającego wpisu od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług. W uzasadnieniu Sąd podał, że pismem z dnia 28 lutego 2008r. wezwano skarżącego do uiszczenia w terminie 7 dni uzupełniającego wpisu od skargi w kwocie 51 zł, pod rygorem odrzucenia tejże skargi. Wezwanie zostało prawidłowo doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 11 marca 2008r. W dokumentacji księgowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na dzień 31 marca 2008r. nie stwierdzono wpływu ww. kwoty, dlatego też postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2008r. Sąd skargę odrzucił. Postanowienie doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 15 kwietnia 2008r., natomiast 23 kwietnia 2008r. wpłynęło pismo tegoż pełnomocnika z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. W uzasadnieniu pełnomocnik skarżącego podnosił, że o przekroczeniu terminu do uiszczenia wpisu dowiedział się z postanowienia odrzucającego skargę, gdyż w przesyłce, którą doręczono mu 11 marca 2008r. znajdowało się jedynie wezwanie do uzupełnienia braków skargi przez złożenie oryginału, bądź uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa. Sąd pierwszej instancji nie uwzględnił wniosku o przywrócenie terminu podnosząc przy tym, że z akt sprawy wynika, iż pełnomocnikowi skarżącego wysłano dwa wezwania do uzupełnienia braków skargi – jedno (wykonane w terminie) do nadesłania oryginału, bądź uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa, i osobne w przedmiocie uiszczenia wpisu uzupełniającego od skargi, które nie zostało należycie wykonane. Sąd stwierdził, że pełnomocnik strony nie uprawdopodobnił, że nie ponosi winy w nieterminowym opłaceniu wpisu sądowego, a zatem jego wniosek nie może być uwzględniony. Powyższe postanowienie zostało zaskarżone. Pełnomocnik strony, zarzucając Sądowi pierwszej instancji naruszenie przepisu art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej "P.p.s.a.", poprzez uznanie, że strona nie przedstawiła okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminowi, wniósł o zmianę skarżonego postanowienia i przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu uzupełniającego od skargi, ewentualnie o uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Dodatkowo wniesiono o zasądzenie na rzecz strony zwrotu kosztów postępowania. Argumentując swoje stanowisko pełnomocnik skarżącego ponownie podnosił, że została mu doręczona jedna przesyłka zawierająca wyłącznie wezwanie do nadesłania dokumentu pełnomocnictwa, który to brak skargi został uzupełniony w zakreślonym przez Sąd terminie. Zdaniem pełnomocnika strony wezwanie do uzupełnienia obu braków skargi należało zamieścić w jednym piśmie, co pozwoliłoby uniknąć pracownikom sekretariatu błędu, jakiego najwyraźniej dopuścili się w niniejszej sprawie, i którego skutkami próbuje się obciążyć pełnomocnika skarżącego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Należy zauważyć, że strona i podejmowane przez nią czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym są ograniczone terminami procesowymi, które służyć mają zdyscyplinowaniu postępowania, potrzebie rozstrzygnięcia sprawy w rozsądnym czasie oraz stabilizacji już podjętego rozstrzygnięcia. Z treści art. 85 P.p.s.a. wynika, że czynności w postępowaniu sądowym podjęte przez stronę po upływie terminu są bezskuteczne. Aby uniknąć negatywnych następstw uchybienia terminowi strona może skorzystać z przewidzianej w art. 86 P.p.s.a. instytucji przywrócenia terminu. W myśl § 1 ww. przepisu jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jak wynika z kolejnych przepisów omawianej ustawy, wniosek o przywrócenie terminu składa się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). We wniosku strona powinna uprawdopodobnić, iż niedokonanie czynności w ustawowo zakreślonym terminie nie wynikało z jej winy (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Analizując zarzuty zażalenia pod kątem powyższych uwag Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że strona nie uprawdopodobniła, jakoby nieterminowe uiszczenie wpisu od skargi nastąpiło bez jej winy. Pełnomocnik skarżącego zarówno we wniosku o przywrócenie terminu, jak i w zażaleniu próbuje dowieść, że nie został prawidłowo wezwany, czy raczej nie został w ogóle wezwany do uzupełnienia braku skargi w postaci uiszczenia uzupełniającego wpisu sądowego. Tymczasem z akt sprawy wynika, że przesyłka nadana listem poleconym nr [...] zawierała zarówno wezwanie do uzupełnienia braków pełnomocnictwa, jak również odpis zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia wpisu sądowego. Na pokwitowanym przez pełnomocnika skarżącego zwrotnym potwierdzeniu odbioru ww. przesyłki określając jej rodzaj wpisano bowiem "wpis + braki" (karta 32 akt sądowych), co wskazuje, że w kopercie znalazły się oba pisma. Wobec tego, że we wniosku o przywrócenie terminu, ani w zażaleniu nie przedstawiono okoliczności, które mogłyby podważyć wiarygodność akt sądowych, tutejszy Sąd stwierdza, że brak jest podstaw aby przyjąć, że uchybienie terminu do uiszczenia uzupełniającego wpisu od skargi nastąpiło bez winy strony. Na marginesie dodać należy, że bezzasadne są zarzuty pełnomocnika, który w zażaleniu podnosi, że skoro wezwanie do uzupełnienia wszystkich braków zazwyczaj jest formułowane w jednym piśmie, to wysłanie odrębnych wezwań w niniejszej sprawie – zdaniem pełnomocnika – "(...) zmierza do ukrycia skutków błędu sekretariatu i zasługuje na potępienie.". W tym kontekście zauważyć należy, że zarządzenie o wezwaniu do uzupełnienia braków pełnomocnictwa zostało wydane w innej dacie, niż zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu uzupełniającego od skargi, stąd przypuszczalnie same wezwania zostały sformułowane w odrębnych pismach. Dodatkowo podkreślić należy, że – jak zauważył również autor zażalenia – sposób formułowania wezwań jest kwestią zwyczaju i pewnej wypracowanej praktyki, stąd też nie ma podstaw, aby takie jak w niniejszej sprawie działanie pracowników sekretariatu, rozpatrywać w kategorii uchybień, które mogłyby być ewentualną podstawą wzruszenia postanowienia sądu. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o treść art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.