II SA/Wa 2026/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung, Sędzia WSA Joanna Kube (spr.), Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Protokolant Łukasz Bazyluk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi B.M. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności opinii [...] Komisji [...] oddala skargę B.M. został przyjęty do Służby w Milicji Obywatelskiej z dniem [...] listopada 1971 r. na stanowisko [...] na wolnym etacie [...] Komendy Wojewódzkiej Milicji Obywatelskiej w Z. Przed zwolnieniem ze służby na podstawie art. 131 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Urzędzie Ochrony Państwa (Dz. U. z 1999 r. Nr 51, poz. 526 ze zm.); powoływanej dalej jako ustawa o UOP, do dnia [...] lipca 1990 r. zajmował stanowisko [...] Służby Bezpieczeństwa Komendy Wojewódzkiej Milicji Obywatelskiej w G. Wymieniony, jako były funkcjonariusz Służby Bezpieczeństwa, w dniu [...] lipca 1990 r. złożył wniosek o przyjęcie do służby w UOP lub w Policji. Sprawę przyjęcia do służby poddano ocenie Wojewódzkiej Komisji Kwalifikacyjnej w G. oraz, w związku z wniesionym od jej opinii odwołaniem Centralnej Komisji Kwalifikacyjnej. W wydanej w dniu [...] września 1990 r. opinii Centralna Komisja Kwalifikacyjna stwierdziła, że B.M. nie odpowiada wymogom przewidywanym dla funkcjonariusza lub pracownika MSW. W dniu [...] grudnia 2004 r. B.M. wniósł pozew do Sądu Rejonowego w G. Wydział VI Pracy i Ubezpieczeń Społecznych przeciwko Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w G. o uznanie za nieważną opinii Centralnej Komisji Kwalifikacyjnej z dnia [...] września 1990 r. Sąd Rejonowy w G. postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2005 r. sygn. akt [...] przekazał sprawę Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w G. jako właściwemu do rozpoznania sprawy. Komendant Wojewódzki Policji w G. postanowieniem z dnia [...] czerwca 2005 r. przekazał przedmiotowy wniosek według właściwości Szefowi Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Po rozpoznaniu zażalenia, Komendant Główny Policji postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2005 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W wyniku rozpatrzenia skargi na wyżej wskazane postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2005 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 16 marca 2006 r. sygn. akt II SA/Wa 1871/05 uchylił zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie organu I instancji uznając, że ustalenie organu właściwego do rozpoznania sprawy nastąpiło już prawomocnym postanowieniem sądu powszechnego. Następnie Komendant Wojewódzki Policji w G. postanowieniem z dnia [...] października 2006 r. przekazał przedmiotową sprawę do rozpatrzenia Szefowi Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego. W wyniku rozpoznania zażalenia Komendant Główny Policji postanowieniem z dnia [...] grudnia 2006 r. uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Komendant Wojewódzki Policji w G. decyzją z dnia [...] kwietnia 2007 r., na podstawie art. 105 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.); powoływanej dalej jako kpa, umorzył postępowanie w sprawie. Komendant Główny Policji, po rozpoznaniu odwołania decyzją z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 105 § 1 kpa, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu wskazano, że żądanie strony zawarte we wniosku z dnia [...] grudnia 2004 r. nie dotyczy sprawy podlegającej rozstrzygnięciu co do istoty przez organ administracyjny i dlatego postępowanie wszczęte takim wnioskiem jest bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 105 § 1 kpa. Organ stwierdził, że opinia Centralnej Komisji Kwalifikacyjnej, wydana w trybie przewidzianym w uchwale Rady Ministrów z dnia 21 maja 1990 r. nr 69 w sprawie trybu i warunków przyjmowania byłych funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa do służby w Urzędzie Ochrony Państwa i innych jednostkach organizacyjnych podległych Ministrowi Spraw Wewnętrznych oraz zatrudnienia ich w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych (M.P. Nr 30, poz. 180), nie jest decyzją administracyjną. Komisje kwalifikacyjne dokonywały tylko ocen co do przydatności byłych funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa do służby w organach podległych MSW stosując kryteria polityczno – społeczne i zawodowe. Zwrócono uwagę, że stosunek funkcjonariusza UOP, Policji czy pracownika administracji Ministerstwa Spraw Wewnętrznych nawiązywany był w drodze mianowania. W skardze do Sądu B.M. zakwestionował zaskarżoną decyzję. Wskazał, że Wojewódzka Komisja Kwalifikacyjna przeprowadziła wadliwie jego weryfikację naruszając uchwałę Rady Ministrów z dnia 21 maja 1990 r. nr 69. Stwierdził także, że jego weryfikacja przeprowadzona w G. została sfałszowana. Zarzucił Komendantowi Głównemu Policji niezapoznanie się z dokumentacją znajdującą się w Archiwum MSW dotyczącą działalności Wojewódzkiej Komisji Kwalifikacyjnej w G., która jego zdaniem potwierdza podnoszone przez niego zarzuty naruszenia prawa. Skarżący stwierdził, że przesłanką jego zwolnienia ze służby w trybie art. 131 ustawy o UOP była negatywna opinia WKK w G. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. B.M. w piśmie procesowym z dnia [...] stycznia 2008 r. podtrzymał skargę oraz zwrócił uwagę na brak oznaczenia daty odpowiedzi organu udzielonej w związku z jego skargą oraz na przekroczenie terminu przewidzianego do jej przekazania Sądowi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd przeprowadzając kontrolę zaskarżonej decyzji nie stwierdził, aby Komendant Główny Policji naruszył przepisy prawa materialnego, ewentualnie przepisy postępowania administracyjnego, w stopniu w jakim mogłoby to mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Skarga zatem nie zasługuje na uwzględnienie. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 105 § 1 kpa stanowiący, że w sytuacji gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. W szczególności wówczas, gdy sprawa indywidualna nie podlegała i nie podlega załatwieniu w drodze decyzji administracyjnej (np. wyrok NSA z dnia 25 stycznia 1990 r., II SA 1240/89, ONSA 1990, nr 1, poz. 16, w którym stwierdzono, że: "Jeżeli żądanie strony nie dotyczy sprawy podlegającej rozstrzygnięciu co do istoty przez organ administracji, postępowanie administracyjne wszczęte takim żądaniem, jako bezprzedmiotowe, powinno ulec umorzeniu na podstawie art. 105 § 1 kpa, bez względu na przyczyny, z powodu których strona wystąpiła z odnośnym wnioskiem"). Okoliczności rozstrzyganej sprawy wskazują na niewątpliwą bezprzedmiotowość postępowania wywołanego złożonym przez B.M. w dniu [...] grudnia 2004 r. wnioskiem o stwierdzenie nieważności opinii Centralnej Komisji Kwalifikacyjnej z dnia [...] września 1990 r. Przedmiotowa opinia wydana w wyniku rozpoznania odwołania skarżącego od Wojewódzkiej Komisji Kwalifikacyjnej w G., na podstawie uchwały nr 69 Rady Ministrów z dnia 21 sierpnia 1990 r. w sprawie trybu i warunków przyjmowania byłych funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa do służby w jednostkach organizacyjnych podlegających Ministrowi Spraw Wewnętrznych, nie jest decyzją administracyjną. Przepisy uchwały regulowały tryb opiniowania osób ubiegających się o przyjęcie do służby w UOP, Policji lub innej jednostce podległej MSW, które to postępowanie miało charakter wewnętrzny i nie podlegało kognicji sądu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 listopada 1990 r., sygn. akt II SA 749/90, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 listopada 2002 r. sygn. akt II SAB 161/2002, a także wyrok z dnia 5 grudnia 2006 r. sygn. akt I OSK 473/06). Wobec powyższego, organ prawidłowo przyjął, że brak podstaw prawnych do prowadzenia postępowania w trybie stwierdzenia nieważności wskazanej opinii wywołuje konieczność umorzenia postępowania na podstawie art. 105 § 1 kpa. Należy wyjaśnić, że nie są uzasadnione twierdzenia skarżącego, że wydana negatywna opinia stanowiła przesłankę jego zwolnienia ze służby z dniem [...] lipca 1990 r. B.M. został bowiem zwolniony ze służby na podstawie art. 131 powołanej ustawy o UOP z mocy prawa, a zatem wydane opinie komisji kwalifikacyjnych pozostawały bez wpływu na ten fakt. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.