I SA/Wr 70/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Ludmiła Jajkiewicz Sędziowie: Sędzia NSA – Lidia Błystak Asesor WSA – Dagmara Dominik (sprawozdawca) Protokolant: Aleksandra Madej po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2008 r. przy udziale - sprawy ze skargi H. P. w przedmiocie niewykonania wyroku: I) oddala skargę w zakresie dotyczącym niewykonania pkt 1 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 stycznia 2007 r. sygn. akt I SA/Wr 1484/06; II) odrzuca skargę w pozostałej części. Na skutek wniosku H. P. w przedmiocie wstrzymania wykonania czynności egzekucyjnych Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. (zwane dalej "SKO") postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2006 r. nr [...] odmówiło wstrzymania wykonania czynności egzekucyjnych. Postanowieniem to zostało utrzymane w mocy postanowieniem SKO z dnia 22 czerwca 2006 r. nr [...]. Powyższe postanowienia zostały uchylone wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 stycznia 2007 r. sygn. akt I SA/Wr 1484/06 Skargą z dnia 10 grudnia 2007 r. skarżący wskazał na niewykonanie postanowień wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 8 stycznia 2007 r. sygn. akt I SA/Wr 1484/06 w przedmiocie odmowy wstrzymania czynności egzekucyjnych. Skarżący podniósł, że powyższy wyrok uchyla postanowienie SKO i zasądza na jego korzyść zwrot kosztów postępowania. SKO wykonało tylko pierwszą część wyroku. Do dnia dzisiejszego nie dokonano zwrotu zasądzonych skarżącemu kosztów postępowania. Skarżący podkreślił, że pismem z dnia 27 lipca 2007 r. wystąpił do Urzędu Miejskiego W. z roszczeniem o zwrot zapłaconego podatku za okres 1996 r. – 2000 r. Ponadto w skardze skarżący zawnioskował o zasądzenie tytułem zadośćuczynienia kwoty 10.000 zł za przewlekłość postępowania oraz o zwrot kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o oddalenie skargi i wyjaśniła, że skarżący zarzucił niewykonanie przez SKO drugiego punktu sentencji wyroku z dnia 8 stycznia 2007 r. sygn. akt I SA/Wr 1484/06, a mianowicie zarzucił niezwrócenie zasądzonej na rzecz skarżącego kwoty 100 zł kosztów postępowania. Natomiast kwota ta została zwrócona skarżącemu przekazem pocztowym na adres jego zamieszkania. Wykonaną przez SKO – jak stwierdził sam skarżący, częścią wyroku był punkt pierwszy sentencji wyroku, w której Sąd uchylił zaskarżone postanowienie SKO z dnia 22 czerwca 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania czynności egzekucyjnych w prowadzonym przez Prezydenta W. postępowaniu egzekucyjnym w sprawie zaległości w podatku od nieruchomości za 1998 r. i poprzedzające je postanowienie SKO z dnia 11 kwietnia 2006 r. nr [...]. SKO rozpatrując ponownie, po wyroku Sądu, wniosek skarżącego o wstrzymanie czynności egzekucyjnych, postanowieniem z dnia 20 marca 2007 r. nr [...] umorzyło postępowanie jako bezprzedmiotowe. Podstawą takiego rozstrzygnięcia było postanowienie organu egzekucyjnego z dnia 27 lutego 2007 r. Nr [...], którym Prezydent W. zawiesił postępowanie egzekucyjne z majątku zobowiązanego – H. P., prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] obejmującego zaległości w podatku od nieruchomości za lata 1996-1998 (do drugiej raty). Pismem uzupełniającym do skargi z dnia 25 lutego 2008 r. skarżący wskazał, że zwrotu zasądzonych kosztów SKO dokonało 7 stycznia 2008 r. Zatem bezspornym jest, że dokonanie zwrotu kosztów wymusiła skarga skarżącego. Podniósł on, że zwrot zasądzonych kosztów postępowania nastąpił dokładnie rok po wydaniu wyroku a wykonanie części wystąpiło pod presją skargi skarżącego. Skarżący potwierdził również okoliczność, że SKO umorzyło postępowanie egzekucyjne. Jednakże skarżący wskazał, że organ pierwszej instancji nie dokonał likwidacji wpisu hipotecznego argumentując, że SKO nie dokonało zwrotu akt spraw za lata 1996-1998. Powyższe dowodzi zdaniem skarżącego, że czynności egzekucyjne mimo, że są bezzasadne to trwają nadal. Kolejnym pismem procesowym z dnia 5 marca 2008 r. skarżący wskazał, że organ pierwszej instancji w dalszym ciągu prowadzi postępowanie egzekucyjne podczas, gdy WSA we Wrocławiu wyrokiem z dnia 8 stycznia 2007 r. sygn. akt I SA/Wr 1484/06 uchylił postanowienia SKO. Następnie SKO umorzyło postępowanie jako bezprzedmiotowe. Tymczasem organy administracji państwowej ignorując wydane postanowienie egzekwują świadczenia emerytalne przeznaczone na leczenie skarżącego. Zdaniem skarżącego organ podatkowy nie respektuje wyroku Sądu oraz postanowienia SKO. W odpowiedzi na pismo procesowe strona przeciwna podtrzymując wniosek o oddalenie skargi, wskazała, że SKO nie neguje, że zwrot kwoty 100 zł nastąpił z opóźnieniem, które tak mocno akcentuje skarżący. Nie było jednak wynikiem złej woli, lecz zwykłego przeoczenia, wynikającego z liczby spraw prowadzonych przez SKO udziałem strony skarżącej. Stwierdzono, że skarżący dość skrupulatny w dochodzeniu swoich roszczeń, nie dostrzegł przez dłuższy czas zaległości po stronie SKO. Co do dalszych zarzutów zawartych w piśmie, to wyjaśniono, że skarżący jest zorientowany, że przed SKO właśnie z jego inicjatywy toczą się postępowania w sprawie weryfikacji wymiarów podatku od nieruchomości za lata 1996-1998. Z tego też względu dokumenty organu pierwszej instancji, odnoszące się do tych spraw znajdują się w SKO. Sprawy znajdują się w finalnej fazie postępowania a już podjęte (na posiedzeniu) decyzje SKO o zmniejszeniu wymiaru, zostaną przesłane skarżącemu w najbliższym czasie. Nadto skarżący utożsamia hipotekę z czynnościami egzekucyjnymi, co jednak nie da się zaaprobować z racji odmienności tych instytucji. Nic jednak nie stoi na przeszkodzie aby skarżący, jeżeli jest przekonany co do swoich racji w zakresie nieposiadania zaległości podatkowych, wystąpił do organu egzekucyjnego o umorzenie postępowania egzekucyjnego. Ustosunkowując się do pisma z dnia 5 marca 2008 r. wskazano, że sądowy organ egzekucyjny (wyznaczony do prowadzenia egzekucji łącznej) podjął na żądanie wierzyciela (Gminy W.) postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułu wykonawczego [...]. Zdaniem strony przeciwnej inicjatywę taką można rozumieć w ten sposób, że po stronie skarżącego, wbrew jego zarzutom, istnieją zaległości podatkowe. Na rozprawie skarżący doprecyzował skargę wyjaśniając do protokołu rozprawy, że niewykonanie wyroku z dnia 8 stycznia 2007 r. sygn. akt I SA/Wr 1484/06 polega na tym, że w dalszym ciągu prowadzone są czynności egzekucyjne. Jednocześnie oświadczył, że na postanowienie z dnia 20 marca 2007 r. nr [...] nie był złożony środek zaskarżenia. Skarżący poparł również skargę w zakresie niewykonania wyroku Sądu w części dotyczącej zasądzenia na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: W niniejszej sprawie, Sąd uznał, że w części wyroku dotyczącej uchylenia postanowień SKO (pkt 1), żądanie skarżącego nie ma uzasadnionych podstaw i nie doszło do niewykonania wyroku przez SKO we W. Natomiast w części dotyczącej kosztów postępowania (pkt 2) skargę uznano za niedopuszczalną. Wypada wskazać, że stosownie do art. 134 § 1 p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozstrzygnięcie "w granicach danej sprawy" oznacza, że sąd nie może uczynić przedmiotem rozpoznania legalności innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę. W niniejszej sprawie przedmiotem sporu jest niewykonanie wyroku z dnia 8 stycznia 2007 r. sygn. akt I SA/Wr 1484/06 w przedmiocie odmowy wstrzymania czynności egzekucyjnego. Natomiast Sąd nie może rozważać składanych również przez skarżącego zarzutów dotyczących postępowania podatkowego prowadzącego przez organy podatkowe w przedmiocie podatku od nieruchomości za lata 1996-2000, które to sprawy stanowią przedmiot odrębnych postępowań sądowoadministracyjnych. Zgodnie z brzmieniem art. 154 § 1 p.s.a, w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Odnosząc się o skargi na niewykonanie wyroku w części dotyczącej uchylenia decyzji organu, należy stwierdzić, że skarga we wskazanej części nie zasługuje na uwzględnienie. Wyrok z dnia 8 stycznia 2008 r. sygn. akt I SA/Wr 1484/06 uchylił decyzje SKO w przedmiocie wstrzymania wykonania czynności egzekucyjnych, które zostały wydane w wyniku wszczętego postępowania z wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania czynności egzekucyjnych. SKO ponownie przeprowadziło postępowanie i postanowieniem z dnia 20 marca 2007 r. Nr [...] umorzyło je jako bezprzedmiotowe – działając na podstawie art. 105 §1 kodeksu postępowania administracyjnego, w związku z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.). W uzasadnieniu postanowienia wskazano na to, że postanowieniem z dnia 27 lutego 2007 r. nr [...] Prezydent W., na wniosek wierzyciela zawiesił postępowanie egzekucyjne prowadzone przeciwko skarżącemu na podstawie tytułu wykonawczego o nr [...] a obejmującego zaległości w podatku od nieruchomości za 1998 r. Skoro w zawieszonym postępowaniu egzekucyjnym organ egzekucyjny nie miał możliwości kontynuowania zastosowanego środka egzekucyjnego, w tej sytuacji SKO stwierdziło, że wniosek skarżącego o wstrzymanie czynności egzekucyjnych stał się bezprzedmiotowy. Mając na uwadze powyższe okoliczności, jak też fakt, że przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem (por. wyr. NSA z dnia 30 maja 2001 r., sygn. akt II SA 2015/00, niepubl.), to należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawy nie doszło do sytuacji niewykonania wyroku z dnia 8 stycznia 2008 r. sygn. akt I SA/Wr 1484/06 w pkcie 1). SKO zakończyło postępowanie administracyjne postanowieniem umarzającym postępowanie administracyjne na skutek bezprzedmiotowości wniosku strony skarżącej w przedmiocie wstrzymania czynności egzekucyjnych. Fakt podjęcia zawieszonych czynności egzekucyjnych nie stanowi okoliczności mogącej mieć wpływ na wynik rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie. Skarżący myli dwa odrębne postępowania administracyjne. Otóż czym innym jest postępowanie z wniosku strony skarżącej w przedmiocie wstrzymania wykonania czynności egzekucyjnych (które jest przedmiotem rozstrzygania w niniejszej sprawie), a czym innym postępowanie egzekucyjne prowadzone przez sądowy organ egzekucyjny. Natomiast skarga na niewykonanie wyroku w części dotyczącej zasądzenia kosztów sądowych jest niedopuszczalna – pkt 2. Cytowany przepis art. 154 § 1 p.s.a. nie ma bowiem zastosowania w tym zakresie, albowiem nie występuje tu konieczność podjęcia przez organ działań z zakresu administracji publicznej poprzez wszczęcie postępowania, wydanie aktu, czy też dokonanie innej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, zastrzeżonych prawem do jego właściwości. Pomiędzy organem a stroną, na rzecz której zasądzono zwrot kosztów postępowania, powstaje jedynie stosunek zobowiązaniowy, w którym organ jest dłużnikiem, zaś strona wierzycielem. Wykonywanie orzeczeń sądów administracyjnych w takim zakresie odbywa się w drodze egzekucji sądowej, zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania cywilnego, po stwierdzeniu przez Sąd prawidłowości orzeczenia w trybie art. 169 p.s.a.. Wyrok sądu administracyjnego stanowi tytuł egzekucyjny w sądowym postępowaniu egzekucyjnym. Stosownie zaś do art. 781 § 2 k.p.c., tytułem egzekucyjnym pochodzącym od sądu administracyjnego klauzulę wykonalności nadaje sąd rejonowy właściwości ogólnej dłużnika. Wyrok sądu administracyjnego po nadaniu klauzuli wykonalności stanowi tytuł wykonawczy, podlegający w omawianej części wykonania przez komornika sądowego (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, sygn. akt SA/Sz 2291/03, opubl. ONSAiWSA 2005/6/123). Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 151 oraz art. 58 § 1 pkt 1 p.s.a, orzekł jak w sentencji wyroku.