II SA/Sz 32/08

WyrokWSA w Szczecinie2008-04-16

Skład orzekający: Stefan Kłosowski, Henryk Dolecki, Maria Mysiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy naruszenie art. 10 § 1 K.p.a. poprzez brak umożliwienia stronom wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów w postępowaniu odwoławczym, jeśli nie miało wpływu na wynik sprawy, uzasadnia uchylenie decyzji o pozwoleniu na budowę?
Ratio decidendi
Naruszenie art. 10 § 1 K.p.a. w postępowaniu odwoławczym, polegające na braku umożliwienia stronom wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów, nie stanowi podstawy do uchylenia decyzji, jeśli nie miało wpływu na jej końcowe rozstrzygnięcie. Organ odwoławczy orzekał na podstawie materiału zebranego przez organ pierwszej instancji, z którym strony miały możliwość zapoznania się i skorzystały z niej, wnosząc uwagi. Ponadto, postępowanie o pozwolenie na budowę jest postępowaniem wnioskowym, a organy są związane zakresem wniosku inwestora, nie mogąc uzależniać wydania pozwolenia od realizacji innych inwestycji.
Stan faktyczny
Skarżący B. i T. S. wnieśli skargę na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Starosty, która zatwierdziła projekt budowlany i udzieliła Gminie Miasto S. pozwolenia na przebudowę ulicy M. wraz z przebudową sieci oświetlenia i wykonaniem odcinka wodociągu. Skarżący zarzucili naruszenie art. 10 § 1 K.p.a. poprzez brak umożliwienia im wypowiedzenia się co do zebranych dowodów w postępowaniu odwoławczym. Wojewoda utrzymał decyzję organu I instancji, wskazując, że inwestor sam decyduje o zakresie i terminie realizacji zamierzenia, a projekt spełniał wymogi Prawa budowlanego.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Sędziowie Sędzia NSA Henryk Dolecki,, Sędzia WSA Maria Mysiak (spr.), Protokolant Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi B. i T. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na przebudowę oddala skargę. Wojewoda, decyzją z dnia [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 35 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, po rozpatrzeniu odwołania B. i T. S., utrzymał w mocy decyzję Starosty G. z dnia [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą Gminie Miasto S. pozwolenia na przebudowę ulicy M. – bocznej na osiedlu O. w S. wraz z przebudową sieci oświetlenia ulicznego oraz wykonania odcinka wodociągu w działkach o numerach geodezyjnych [...]. Z uzasadnienia powołanej wyżej decyzji Wojewody wynika, co następuje: Gmina Miasto S. – Wydział Inwestycji Miejskich Urzędu Miejskiego w S. – w dniu 29 czerwca 2007 r. wystąpiła z wnioskiem o pozwolenie na budowę dla inwestycji polegającej na modernizacji i uzbrojeniu ul. M. – bocznej na osiedlu O. w S. na wyżej wymienionych działkach. W dniu 20 sierpnia 2007 r. do Starostwa G. wpłynęło pismo B. i T. S. – właścicieli działki nr [...] – w sprawie rozszerzenia powołanego wyżej wniosku o budowę na wskazanym terenie kanalizacji oraz o przeniesienie słupa energetycznego zlokalizowanego na ich działce. Starosta G., decyzją z dnia [...] zatwierdził projekt budowlany i dzielił Gminie Miasto S. pozwolenia na przebudowę ulicy M. – bocznej na osiedlu O. w S. wraz z przebudową sieci oświetlenia ulicznego oraz wykonania odcinka wodociągu w działkach o wyżej wskazanych numerach. W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji, w odniesieniu do wniosku zawartego w powołanym wyżej piśmie B. i T. S., wyjaśnił, że uznał za wystarczające i niestwarzające przeszkód do udzielenia przedmiotowego pozwolenia na budowę wyjaśnienia inwestora, że zarówno słup energetyczny, jak i sieć kanalizacyjna, o których mowa w piśmie stron z dnia 20 sierpnia 2007 r., nie są objęte zakresem przedmiotowym rozpatrywanego wniosku o pozwolenie na budowę. B. i T. S., w odwołaniu od powyższej decyzji, podnieśli, że zgodnie z zapewnieniami Gminy Miasto S. budowa sieci kanalizacyjnej miała zostać zrealizowana do końca 2007 r., a jej realizacja w późniejszym terminie, po przebudowie ulicy M., jest sprzeczna z zasadami ekonomicznego zarządzania funduszami społecznymi. Dodatkowo wskazano, że słup energetyczny posadowiony na modernizowanej drodze zawęzi jej przelot o 2 m i utrudni wjazd na działkę budowlaną nr [...] przy ul. M. Z tego samego względu likwidacji powinny ulec krzewy i drzewa, które rosną wzdłuż ul. M. Powołaną na wstępie decyzją z dnia [...] Wojewoda utrzymał mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy, w uzasadnieniu decyzji, wskazał, że nie ma on wpływu na planowane przez inwestora przedsięwzięcie budowlane, bowiem to inwestor decyduje o terminie realizacji zamierzenia budowlanego i jego zakresie. W przedmiotowej sprawie inwestor wystąpił z wnioskiem o modernizację ulicy M. – bocznej wraz z przebudową sieci oświetlenia ulicznego oraz wykonania odcinka wodociągu. W projekcie budowlanym wskazana ulica została zakwalifikowana jako droga klasy D, której pieszojezdnię zaprojektowano na szerokość 6 m z lokalnymi zwężeniami do szerokości 4 m służącymi uspokojeniu ruchu. Nawierzchnię jezdni przewidziano z betonowych płyt ażurowych wypełnionych (otwory) kruszywem naturalnym. Na całej długości ulicy zaprojektowano utwardzone pobocze o szerokości 0,75 m oraz oznaczono drzewa przeznaczone do wycinki. Przedmiotowy projekt modernizacyjny został pozytywnie zaopiniowany pod względem bezpieczeństwa i organizacji ruchu drogowego przez Zarząd Dróg i Transportu Miejskiego w S. Zgodnie zatem z art. 35 ust. 4 ustawy – Prawo budowlane, po spełnieniu przez inwestora wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 tej ustawy, organ nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. W skardze na powołaną wyżej decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, uzupełnionej w dniu 9 kwietnia 2008 r., B. i T. S. wnieśli o jej uchylenie i skierowanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Skarżący zarzucili organowi odwoławczemu naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. poprzez niezawiadomienie ich o zebraniu całokształtu materiału dowodowego oraz uniemożliwienie im wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Wojewoda, w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej oddalenie, wyjaśniając, że zgodnie z art. 10 § 1 k.p.a. organ - przed wydaniem decyzji - nie ma obowiązku wyznaczenia stronom siedmiodniowego terminu do wypowiedzenia się w sprawie zgromadzonego materiału dowodowego, a jedynie zobowiązany jest umożliwić stronom przed wydaniem decyzji wypowiedzenie się w tej sprawie. W toku postępowania odwoławczego organ nie uzupełniał materiału dowodowego opierając swoje rozstrzygnięcie na dowodach zebranych przez organ pierwszej instancji, z którymi skarżący mogli się zapoznać po doręczeniu im zawiadomienia z dnia 31 lipca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jej wyeliminowanie z obrotu prawnego. A jedynie taką decyzję, naruszającą przepisy prawa materialnego lub istotnie naruszającej przepisy prawa procesowego, Sąd eliminuje z obrotu prawnego, orzekając stosownie do stwierdzonego uchybienia o jej uchyleniu lub stwierdzeniu nieważności. Zaskarżona decyzja wydana został na podstawie przepisu art. 32 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), zgodnie z którym pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto: 1) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym; 2) złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane) właściwy organ sprawdza: • zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, • zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, • kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, • wykonanie – w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia i legitymującą się aktualnym zaświadczeniem potwierdzającym wpis na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego. W razie spełnienia powyższych wymagań właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. – art. 35 ust. 4. Przedmiotem postępowania w sprawie ze skargi B. i T. S. jest decyzja Wojewody orzekająca o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielająca pozwolenia na budowę. Sąd nie dopatrzył się naruszenia przez organy orzekające ww. przepisów ustawy - Prawo budowlane. Organy dokonały szczegółowych ustaleń w oparciu o materiał dowodowy. Wojewoda prawidłowo ustalił, iż projekt wykonany został przez osoby uprawnione, jest kompletny, zawiera wszelkie niezbędne opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia oraz zgodny jest decyzją Prezydenta Miasta S. z dnia [...] ustalającą inwestycję celu publicznego. Sąd nie dopatrzył się również naruszenia przez Wojewodę zasad postępowania obowiązujących w Kodeksie postępowania administracyjnego, w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonej decyzji. Rację wprawdzie mają skarżący, że Wojewoda nie umożliwił im przed wydaniem decyzji ponownego zapoznania się z materiałami sprawy, co stanowi naruszenie zasady czynnego udziału wyrażonej w przepisie art. 10 K.p.a. Jednak uchybienie to należy uznać za nie mające wpływu na końcowe rozstrzygnięcie sprawy. Podnosząc zarzut naruszenia art. 10 K.p.a. skarżący nie wskazali żadnych okoliczności, które wskazywałyby, iż brak ich czynnego udziału w postępowaniu odwoławczym miał jakikolwiek wpływ na końcowe załatwienie sprawy. Nie bez znaczenia jest tu fakt, że Wojewoda orzekał na podstawie materiału dowodowego zebranego przez organ pierwszej instancji, z którym skarżący mieli możliwość zapoznania się. Skarżący z możliwości tej skorzystali i biorąc czynny udział w postępowaniu przed organem pierwszej instancji wnieśli swoje uwagi do prowadzonego postępowania o pozwolenie na budowę. Dodatkowo można wskazać, że, jak wynika z wyżej przytoczonych przepisów ustawy Prawo budowlane, postępowanie o wydanie pozwolenia na budowę jest postępowaniem wnioskowym. Oznacza to, że może być prowadzone wyłącznie na wniosek przyszłego inwestora, a organy administracji są tym wnioskiem związane i nie mają wpływu zakres winsoku. Organy nie mogą też uzależniać wydania pozwolenia na budowę od wykonania innych inwestycji, chociażby inwestycje te mogły być realizowane wspólnie z inwestycją objętą wnioskiem. Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził legalność zaskarżonej decyzji i oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło