II FZ 392/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : Jerzy Rypina po rozpoznaniu w dniu 9 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Dyrektora Izby Skarbowej w G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 11 lipca 2008 r. sygn. akt I SA/Gd 1101/07 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi T. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 12 października 2007 r. nr ... w przedmiocie postępowania restrukturyzacyjnego postanawia oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 11 lipca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (sygn. akt I SA/Gd 1101/07) odrzucił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Skarbowej w G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 17 kwietnia 2008 r. w sprawie ze skargi T. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 12 października 2007 r. w przedmiocie umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego. Odrzucając skargę kasacyjną Sąd pierwszej instancji stwierdził, że zgodnie z art. 231 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) w związku z § 2 ust. 3 pkt 12 w związku z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193) w przedmiotowej sprawie należało uiścić bez dodatkowego wezwania wpis stały w wysokości 250 zł. Natomiast jak wynika z akt sprawy radca prawny uiściła wpis w wysokości 100 zł. W zażaleniu na powyższe postanowienie organ administracji wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd pierwszej instancji ewentualnie o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i rozpoznanie sprawy oraz o zasądzenia na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej kosztów postępowania wg norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa prawnego. W ocenie pełnomocnika organu Sąd pierwszej instancji błędnie przyjął, że w niniejszej sprawie przedmiotem rozpoznania jest zobowiązanie podatkowe i na tej podstawie błędnie określił wpis stały w wysokości 250 zł (§ 2 ust. 3 pkt 12 w związku z § 3 cytowanego rozporządzenia). Przedmiotem rozpoznania niniejszej sprawy jest umorzenie postępowania restrukturyzacyjnego, nie jest to zatem zdaniem strony zobowiązanie podatkowe o jakim mowa w art. 5 Ordynacji podatkowej. Wobec powyższego zasadne było wniesienie wpisu stałego w wysokości 100 zł zgodnie z § 2 ust. 6 w związku z § 3 cytowanego rozporządzenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie organu administracji, jako pozbawione usprawiedliwionych podstaw, zasługuje na oddalenie. Do obowiązku Sądu rozstrzygającego daną sprawę należy właściwe, tj. zgodne z obowiązującymi przepisami prawa, określenie i pobranie wpisów sądowych. Przy ustalaniu wysokości wpisu Sąd w pierwszej kolejności musi rozstrzygnąć czy należny jest wpis stały czy stosunkowy. W przypadku wpisu stosunkowego Sąd następnie oblicza jego wysokość uzależnioną od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem, a wysokość wpisu stałego jest wprost określona w powołanym wyżej rozporządzeniu. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, ani też strony skarżącej, iż należny jest wpis stały. Spór sprowadza się do rozważenia, czy organ podatkowy powinien uiścić wpis w wysokości 250 zł (§ 2 ust. 3 pkt 12 w związku z § 3 rozporządzenia), czy w wysokości 100 zł (§ 2 ust. 6 w związku z § 3 rozporządzenia). Stosownie do art. 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm., zwanej dalej Ordynacja podatkowa) zobowiązanie podatkowe to wynikające z obowiązku podatkowego zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu albo gminy podatku w wysokości, w terminie oraz miejscu określonych w przepisach prawa podatkowego. Z kolei § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia stanowi, że wpis stały wynosi w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu zobowiązań podatkowych 500 zł. Przepis ten wyznacza wysokość wpisu stałego w sprawach z "zakresu zobowiązań podatkowych", a nie "zobowiązań podatkowych" określonych w cytowanym art. 5 Ordynacji podatkowej. Sformułowanie – "z zakresu zobowiązań podatkowych" oznacza, że ustawodawca rozszerzył obszar przypadków (spraw), do których norma ta znajdzie zastosowanie na wszelkie te spory sądowoadminstracyjne, które pozostają w związku ze zobowiązaniem podatkowym. Przedmiotem skargi, skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego. Niewątpliwie zatem przedmiotowa skarga należy do kategorii spraw "z zakresu zobowiązań podatkowych" i należny jest od niej wpis sądowy w kwocie 250 zł, w myśl § 3 ust. 2 pkt 12 w związku z § 3 rozporządzenia, a nie jak wnosi strona na podstawie § 2 ust.6 w związku z § 3 rozporządzenia. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdził naruszenia prawa przez Sąd I instancji i, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.