III SA/Lu 48/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Sędziowie Sędzia NSA Maria Wieczorek (sprawozdawca),, Sędzia NSA Marek Zalewski, Protokolant Starszy inspektor Maria Filipek, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2008r. sprawy ze skargi [...] Spółka Akcyjna - Region [...] na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia - wypisu z operatu ewidencyjnego oddala skargę Postanowieniem z dnia [...] listopada 2007 r. znak [...] wydanym na podstawie art. 7b ust. 2 pkt 2, art. 22 ust. 1 oraz art. 24 ust. 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r., Nr 240, poz. 2027 ze zm.), art. 138 § 1 pkt 1 oraz 217 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) - po rozpatrzeniu zażalenia pełnomocnika G. S.A. w Warszawie na postanowienie Starosty Ł. z dnia [...] września 2007 r., nr [...] w sprawie odmowy wydania zaświadczenia - wypisu z operatu ewidencyjnego dla nieruchomości należących do K. C., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w L. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że wnioskiem z dnia 26 lipca 2007 r. skarżąca zwróciła się do Starostwa Powiatowego w Ł. o wydanie wypisu z ewidencji gruntów dla bliżej nieokreślonych nieruchomości należących do K. C. Postanowieniem z dnia [...] września 2007 r. Starosta Ł. odmówił wydania żądanego zaświadczenia - wypisu z operatu ewidencyjnego, gdyż wnioskodawca nie wykazał interesu prawnego do uzyskania wypisu, wymaganego od osoby nie będącej właścicielem gruntu na mocy art. 24 ust. 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne i art. 217 kpa. Skarżąca wniosła zażalenie, w którym zarzuca błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na przyjęciu, iż jako wierzyciel, prowadzący egzekucję, nie posiada interesu prawnego dla uzyskania informacji z rejestru gruntów o majątku dłużnika, co do którego zachodzi bezskuteczność egzekucji. Skarżąca jako wierzyciel legitymuje się tytułem wykonawczym [...] na podstawie którego Komornik Sądu Rejonowego we W. prowadzi postępowanie egzekucyjne Km [...]. Komornik zawiadomił wierzyciela o bezskuteczności dotychczasowych czynności egzekucyjnych, oraz o posiadaniu przez dłużnika 17 ha gospodarstwa rolnego. Stan sprawy egzekucyjnej między stronami wskazuje zdaniem skarżącej na istnienie oczywistego interesu prawnego wierzyciela w uzyskaniu stosownych informacji z ewidencji gruntów. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego zgodził się z organem I instancji, że prowadzenie egzekucji świadczy o istnieniu po stronie wierzyciela interesu faktycznego, a nie interesu prawnego i utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. Na postanowienie to skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę, w której zarzuca rażące naruszenie: - art. 24 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne przez odmowę udzielania jawnej informacji z urzędowego rejestru, w stosownej formie, skutkiem bezpodstawnego przyjęcia braku interesu prawnego po stronie wierzyciela; - art. 217 § 2 pkt 1 kpa w zw. z art. 943 § 1 pkt 1 kpc przez nie zastosowanie wskazanego przepisu procedury cywilnej W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że interes prawny wierzyciela prowadzącego egzekucję w uzyskaniu stosownej informacji na temat dłużnika z jawnego rejestru urzędowego jest oczywisty i nie wymaga uzasadniania. Przepisy postępowania cywilnego wymagają od wierzyciela składania stosownej treści wniosków, w tym dokumentowania danych z rejestrów urzędowych (np. art. 943 § 1 pkt 1 kpc). Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy organowi II instancji do ponownego rozpoznania. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna, nie zasługuje zatem na uwzględnienie. Nie jest sporne między stronami, że zgodnie z art. 24 ust. 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne, warunkiem koniecznym do uzyskania wypisu z rejestru gruntów przez osoby nie będące właścicielem określonych nieruchomości, jest istnienie po ich stronie interesu prawnego w tym zakresie. Spór dotyczy tego, czy skarżąca, jako wierzyciel osoby, do której należy nieruchomości objęta wnioskiem, wykazała istnienie interesu prawnego po swojej stronie. Skarżąca swój interes prawny w uzyskaniu wypisu z ewidencji gruntów wywodzi z treści art. 943 § 1 kpc. Zgodnie z tym przepisem wierzyciel powinien złożyć wyciąg z ewidencji nieruchomości przy wniosku o dokonanie opisu i oszacowania zajętej nieruchomości. Wziąć należy jednak pod uwagę, że opis i oszacowanie nieruchomości jest fazą postępowania egzekucyjnego z nieruchomości i następuje po wezwaniu dłużnika, zajęciu nieruchomości i upływie terminu do zapłaty długu (art. 923 kpc). Dopiero po upływie terminu określonego w wezwaniu dłużnika do zapłaty długu komornik na wniosek wierzyciela dokonuje opisu i oszacowania zajętej nieruchomości (art. 942 kpc). Skarżąca tymczasem w ogóle nie wykazała, że jej wniosek byłby dopuszczalny, a wiec, że wcześniej wszczęto stosowne postępowanie egzekucyjne, nastąpiło zajęcie nieruchomości i doprowadzono do etapu gdzie złożenie takiego wniosku przez wierzyciela jest konieczne. Zgodnie z wyjaśnieniami jej pełnomocnika egzekucja z ruchomości dłużnika okazała się bezskuteczna, ale nie wykazał on, że doszło już do zajęcia nieruchomości w toku postępowania egzekucyjnego. Tym samym wbrew twierdzeniom skarżącej wcale nie wiadomo, czemu miałby służyć wniosek o dokonanie opisu i oszacowania nieruchomości, a więc, na czym polega interes prawny skarżącej. Trafnie wskazują organy administracji, iż celem skarżącej jest poszukiwanie majątku dłużnika, przy czym postępowanie to regulują przepisy art. 913 - 920 kpc, które nie wymagają od wierzyciela dołączenia takiego dokumentu, jakim jest wypis z ewidencji gruntów w zakresie mienia dłużnika. Sąd w składzie niniejszym podziela w pełni pogląd wyrażony w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w wyroku z dnia 22 lutego 2007 r. sygn. I OSK 560/06 (dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach NSA - https://cbois.nsa.gov.pl/cbois), gdzie stwierdzono, że poszukiwanie majątku dłużnika przez wierzyciela nie uzasadnia istnienia interesu prawnego w uzyskaniu wypisu z ewidencji gruntów dla nieruchomości należących do dłużnika. Uzyskanie tych dokumentów jest uzależnione od wykazania własnego, indywidualnego interesu prawnego uzasadniającego ich wydanie. Kategoria interesu prawnego jest kategorią materialnoprawną i dlatego dla wykazania takiego interesu należy wskazać przepis prawa materialnego zobowiązujący organ do wydania dokumentu lub uprawniający wnioskującego do jego otrzymania. Poszukiwanie majątku uregulowane jest odrębnymi przepisami egzekucyjnymi, zaś prowadzenie egzekucji uprawnia organ egzekucyjny (Sąd, komornik) do zasięgania informacji od organów administracji publicznej informacji niezbędnych do prowadzenia egzekucji. Mimo więc, że w odczuciu skarżącej jej interes prawny w uzyskaniu wypisu z ewidencji gruntów jest oczywisty – nie potrafiła wykazać, na czym konkretnie on polega, co z kolei uzasadniało odmowę wydania wnioskowanego dokumentu. Nietrafny jest również zarzut naruszenia art. 24 ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, zgodnie z którym: "informacje o gruntach, budynkach i lokalach zawarte w operacie ewidencyjnym są jawne. Informacji tych udziela się odpłatnie". Odróżnić należy jawność informacji o gruntach, budynkach i lokalach zawartych w operacie ewidencyjnym, które są udostępnianie odpłatnie poprzez prawo wglądu do danych, od kwestii wydawania zaświadczeń w postaci wypisów z tych danych, co jak wyżej wyjaśniono – ograniczone jest do właścicieli i osób mających interes prawny. Jawność danych oznacza możliwość wglądu do informacji, gwarantowaną na mocy art. 24 ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, jednak skarżąca wnioskowała nie o wgląd, lecz o wydanie wypisu. Kwestię wydawania wypisów z operatu określa zaś omówiony wcześniej art. 24 ust. 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, a ich treść – załącznik nr 5 do Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. nr 38 poz. 454). Mając na uwadze przytoczone wyżej okoliczności, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.), Sąd skargę oddalił.