I SA/Lu 179/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi M. G. na pismo Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odwołania w sprawie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych postanawia: - odrzucić skargę. I. Z akt administracyjnych wynika następujący stan sprawy: Decyzją z dnia [...]. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w L. przyznał M. G., na jego wniosek, płatności bezpośrednie do gruntów rolnych za 2006r. Strona nie złożyła odwołania od tej decyzji. W dniu [...] J. G. - pełnomocnik strony złożył zmianę do wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych. Pismem z dnia [...] Kierownik Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa Biuro Powiatowe w L. poinformował stronę, iż wyżej wymieniona zmiana do wniosku została złożona po terminie przewidzianym w rozporządzeniu Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r., ustanawiającym szczegółowe zasady wdrażania wzajemnych zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli przewidzianych schematów w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz.U. WE Nr L 141 z 30.04.2004r., str.18 ze zm.), tj. po dniu 31 maja. W dniu [...] pełnomocnik M. G. złożył odwołanie od powyższego pisma, potraktowanego przez niego jako decyzja. Pismem z dnia [...], nr [...], Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wyjaśnił, iż odwołanie służy od decyzji administracyjnej, a strona złożyła odwołanie od pisma wyjaśniającego z dnia [...], wobec czego nie podlega ono rozpatrzeniu w trybie odwoławczym przewidzianym w k.p.a. II. W dniu [...] pełnomocnik M. G. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W skardze tej wskazał, że jej przedmiotem jest "rozstrzygnięcie Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w L. nr [...] z [...] odmawiające rozpatrzenia odwołania w przedmiocie doszacowania zaniżonej płatności obszarowej lub przyznania odszkodowania z tego tytułu" oraz wniósł o uchylenie tego rozstrzygnięcia i zobowiązanie organu do rozpatrzenia odwołania od decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w L. nr [...] z [...]. W odwiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o jej odrzucenie. III. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa" stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne (pkt 1), postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2), postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3), inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4), akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt 5), akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6), akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego (pkt 7), bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 (pkt 8). Przepis ten, ani żaden inny przepis prawa nie przewiduje, aby przedmiotem zaskarżenia skargą do sądu administracyjnego mogło być pismo wyjaśniające obywatelowi /w tym stronie postępowania administracyjnego/ jego sytuację prawną. Art.134 k.p.a. przewiduje, że w sytuacji, gdy zostało złożone odwołanie, chociaż wnoszącemu je taki środek nie przysługuje, organ odwoławczy wydaje postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania, należące do postanowień wymienionych w art.3 § 2 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Pismo będące przedmiotem skargi w niniejszej sprawie nie może być jednak uznane za takie postanowienie, gdyż nie zawiera ono rozstrzygnięcia, a jedynie – jak wskazano wyżej – wyjaśnienie stanu sprawy oraz przepisów prawa. Wobec powyższego stwierdzić należało, że skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art.58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jeżeli, zdaniem strony, organ odwoławczy winien był załatwić jej pismo z dnia [...], nazwane odwołaniem, w trybie przewidzianym przepisami k.p.a., a tego nie zrobił, może wnieść skargę na bezczynność tego organu /por.: art.3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/, po wyczerpaniu środka prawnego, o którym mowa w art.37 § 1 k.p.a. Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono jak w sentencji.