I OZ 421/08

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2008-06-13

Skład orzekający: Sędzia NSA Anna Łukaszewska - Macioch

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy odległość miejsca pracy od siedziby sądu oraz przewlekłość postępowania administracyjnego mogą stanowić podstawę do przywrócenia terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Odległość miejsca pracy od siedziby sądu oraz przewlekłość postępowania administracyjnego nie mogą być uznane za okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu do złożenia skargi do sądu administracyjnego. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i wymaga wykazania braku winy, co należy oceniać z uwzględnieniem obiektywnego miernika staranności.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej. Skarżący wniósł zażalenie, podnosząc niewłaściwą analizę dokumentów przez Sąd I instancji, długi czas oczekiwania na decyzje administracyjne oraz dużą odległość miejsca pracy od Warszawy. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie.
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie R. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 kwietnia 2008 r.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Łukaszewska - Macioch po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 kwietnia 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 108/08 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi R. O. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przydziału osobnej kwatery stałej postanawia: oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2008 r. odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przydziału osobnej kwatery stałej. W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że skarżący pomimo pouczenia go pismem Sądu o konieczności wykazania istnienia wyjątkowych okoliczności, na podstawie których mógłby przywrócić termin do wniesienia skargi, takich okoliczności nie wykazał. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł R. O., podnosząc dokonanie przez Sąd niewłaściwej analizy dokumentów sprawy, co w konsekwencji spowodowało niejednakowe potraktowanie stron rozpoznawanej sprawy. Podniesiono, iż na decyzje organu skarżący musiał czekać kolejno: 143 dni i 193 dni, zaś od skarżącego wymagano, by skargę wniósł w terminie 30 dni, nie uwzględniając okoliczności, że jego obecne miejsce pracy oddalone jest od Warszawy o ponad 500 km. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie natomiast z art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. We wniosku tym strona zobowiązana jest do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, w myśl art. 87 § 2 P.p.s.a. W judykaturze już od dawna przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W świetle powołanych przepisów i okoliczności niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu do złożenia skargi na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej nastąpiło bez jego winy. Okoliczności, na jakie powołuje się skarżący, w szczególności przewlekłość postępowań administracyjnych prowadzonych przez organ w niniejszej sprawie, jak i fakt dużej odległości obecnego miejsca pracy od Warszawy, nie można uznać za okoliczność wskazującą na brak jego winy w niedokonaniu w terminie czynności procesowej. Na marginesie niniejszych rozważań, stwierdzić należy, że w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji powołując podstawę prawną błędnie wskazał art. 86 § 3 P.p.s.a. zamiast art. 86 § 1 P.p.s.a., jednakże uchybienie to nie ma wpływu na prawidłowość rozstrzygnięcia. W związku z powyższym należy uznać, iż postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 kwietnia 2008 r. o odmowie przywrócenia Radosławowi Olsze terminu do złożenia skargi na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] zostało wydane prawidłowo. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło