II FSK 1987/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Rypina, po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 1 czerwca 2009 r., o sygn. akt I SA/Gl 217/08 w sprawie ze skargi P. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 31 stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki postanawia umorzyć postępowanie w sprawie. Pismem z dnia 17 sierpnia 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 1 czerwca 2009 r. na mocy którego uchylono decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 31 stycznia 2008 r. w przedmiocie odpowiedzialności P. W. za zaległości podatkowe spółki W. sp. z o. o. Pismem z dnia 16 listopada 2010 r. pełnomocniczka skarżącego poinformowała, że skarżący zmarł w dniu 12 października 2010 r. i wniosła o umorzenie postępowania. W załączeniu nadesłano odpis skrócony aktu zgonu skarżącego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. Zasady sukcesji zobowiązań podatkowych określa art. 97 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) jednak tylko w odniesieniu do podatników i płatników. Ordynacja podatkowa nie przewiduje następstwa prawnego w wypadku śmierci osoby fizycznej będącej inkasentem lub osobą trzecią. Spadkobiercy tych podmiotów nie wstępują z mocy tego przepisu w prawa i obowiązki zmarłego. Ponieważ śmierć P. W. została potwierdzona odpisem aktu zgonu, a zachodzą przesłanki wymienione w przytoczonym wyżej przepisie art. 161 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.