I FSK 1399/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Artur Mudrecki po rozpoznaniu w dniu 16 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej O. Sp. z o.o. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 kwietnia 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 529/08, odrzucające skargę O. Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 3 grudnia 2007 r., nr; [...], w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług. postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. Postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 529/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę O. sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 3 grudnia 2007 r., nr: [...], w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że skarżąca pismem z dnia 17 marca 2008 r. została wezwana; do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji Spółki w dacie jego udzielania, złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa. Wezwano również do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł. W wezwaniu zawarto pouczenie o skutkach jego niewykonania w siedmiodniowym terminie. Wezwania zostały doręczone na adres pełnomocnika w dniu 18 marca 2008 r. Przedmiotowe braki Spółka uzupełniła w dniu 26 marca 2006 r. Wpis od skargi również został uiszczony w tym dniu. Wobec tego faktu, Sąd I instancji uznał, że Spółka uchybiła terminowi wskazanemu w wezwaniach i dlatego też na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) (dalej; u.p.p.s.a.) skargę odrzucił. Na powyższe postanowienie została złożona skarga kasacyjna w której wniesiono o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Skarga kasacyjna została oparta na naruszeniu; - art. 49 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 u.p.p.s.a. poprzez wadliwe uznanie, że skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W., w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania WSA z dnia 17 marca 2007 r. i w związku z tym przyjęcie, iż zachodzą przesłanki odrzucenia skargi. - art. 220 § 3 u.p.p.s.a. poprzez wadliwe uznanie, że skarżący nie uiścił należnego wpisu w terminie 7 dni od dnia otrzymania zarządzenia WSA o wezwaniu do uiszczenia wpisu i w związku z tym przyjęcie, iż zachodzą przesłanki do odrzucenia skargi. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej jej autor podkreślił, że w sprawie strona uiściła wpis oraz uzupełniła braki formalne skargi terminowo, a zatem nie wystąpiły przesłanki do jej odrzucenia. Podniósł, że przesyłkę R 1000499876 zawierającą wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi wraz z zarządzeniem o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego doręczono w dniu 19 marca 2008 r., a nie jak sugeruje WSA w dniu 18 marca 2008 r. Skarżący załączył pismo Poczty Polskiej Centrum Sieci Pocztowej z dnia 6 maja 2008 r., w którym wskazano, że list polecony nr R 1000499876 nadany w dniu 17 marca 2008 r. p.a.: L. ul. O. 58, [...] W., został doręczony w dniu 19 marca 2008 r. a odbiór pokwitowała sekretarka – K. M. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. W sprawie strona zarzucając Sądowi I instancji naruszenie przepisów, tj. art. 49 § 1, art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 u.p.p.s.a. podniosła, że Sąd niesłusznie zastosował te regulacje. Za taką oceną przemawiało błędne przyjęcie przez Sąd, że przesyłkę sądową zawierającą wezwanie do uzupełnienia przedmiotowych braków oraz wezwanie do uiszczenia wpisu doręczono stronie w dniu 18 marca 2008 r. a nie jak to wynika z pisma Poczty Polskiej w dniu 19 marca 2008 r. Odnosząc się do zarzutów skarżącego należy wskazać, na znajdujące się w aktach sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru (karta 33). Z potwierdzenia tego czytelnie wynika, że przedmiotowe wezwania zostały wysłane w liście poleconym nr 100049987 a przesyłkę tę wysłano na adres; L. D. P. D., O. i W. Sp. K. ul. O. 58 [...] W. Odebrana zaś ona została w dniu 18 marca 2008 r. przez panią E. T. Doręczyciel poczty na zwrotnym potwierdzeniu również wskazał jako dzień doręczenia przesyłki 18 marca 2008 r. Mając na uwadze te fakty należało za Sądem I instancji stwierdzić, że doręczenie przesyłki nr 100049987 zawierającej stosowne wezwania nastąpiło w dniu 18 marca 2008 r. Niemniej jednak należy tutaj zwrócić uwagę na przedłożone, przez autora skargi kasacyjnej, pismo Poczty Polskiej. Pismo to podważa wcześniejsze ustalenia co do daty doręczenia przesyłki sądowej. Z treści jego wynika, że list polecony o nr R 1000499876, wysłany w dniu 17 marca 2008 r. na adres; L. ul. O. 58 [...] W., którego odbiór pokwitowała pani K. M. został doręczony w dniu 19 marca 2008 r. Wskazuje zatem ono inną datę doręczenia niż wynika to ze zwrotnego potwierdzenia odbioru. Również co tutaj istotne wskazuje na inną osobę jako kwitującą odbiór przesyłki. Aczkolwiek można podnieść, że pismo to nie dotyczy przedmiotowej przesyłki pocztowej bowiem jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru została ona nadana listem poleconym o nr R100049987, natomiast w piśmie Poczty Polskiej mowa jest o liście poleconym nr R 1000499876, jednak wobec braku innej dokumentacji pocztowej nie można jednoznacznie stwierdzić czy na zwrotnym potwierdzeniu odbioru na końcu numeru listu poleconego nie dopisano cyfry 6 czy też pismo Poczty Polskiej zawiera informacje o innym liście poleconym (nr 1000499876). Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego powyższe wątpliwości należy wyjaśnić bowiem mają one znaczenie dla oceny dowodu przedłożonego przez stronę. W przypadku zaś stwierdzenia, że pismo Poczty Polskiej dotyczy listu poleconego zawierającego przedmiotowe wezwania należałoby zwrócić się do Poczty Polskiej celem wyjaśnienia przyczyn rozbieżności, w świetle których stosowną przesyłkę pocztową doręczono w innych dniach i pokwitowano przez inne osoby. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 182 § 1 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. Jeśli zaś chodzi o zasądzenie kosztów postępowania, to wniosek strony w tym zakresie nie mógł zostać uwzględniony. Stosownie bowiem do treści art. 209 u.p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów Sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, 203 i 204 cytowanej ustawy. W niniejszym postępowaniu Sąd nie miał na celu wydania orzeczenia odnoszącego się do merytorycznego rozstrzygnięcia skargi i z tych też względów nie orzeczono o zwrocie kosztów sądowych.