II SA/Po 543/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędziowie Sędzia NSA Barbara Kamieńska (spr.) Sędzia WSA Barbara Drzazga Protokolant St. sekretarz sądowy Katarzyna Bela po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi J. L. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania; I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego kwotę 100,- zł (sto złotych) tytułem zwrotu wpisu od skargi, III. określa, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane. /-/ B. Drzazga /-/ E. Podrazik /-/ B. Kamieńska Decyzją z dnia [..], wydaną na podstawie art. 104 kpa i art. 448 Prawa budowlanego (t.jedn. Dz.U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118), Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał H. i J. L. rozbiórkę wiaty znajdującej się w B. (obręb W.) na działce nr [..] przy ul. T. W dniu 21 sierpnia 2007r. J. L. wniósł odwołanie od powyższej decyzji. Postanowieniem z dnia [..][Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził wniesienie powyższego odwołania z uchybieniem terminu. W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że organ I instancji przesłał swą decyzję z [..] na adres H. i J. L. w dniu 6 lipca 2007r., a wobec nieobecności adresata przesyłkę pozostawiono – jak wymaga przepis art. 44 §1 kpa – w placówce pocztowej na okres 14 dni (art. 44 §1 kpa). Pomimo tego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego ponownie doręczył decyzję w dniu 13 sierpnia 2007r. Organ odwoławczy podkreślił, że przedmiotem jego rozważań pozostaje jedynie pierwsze doręczenie decyzji, zaś wysłanie jej po raz drugi przez organ I instancji nie ma istotnego znaczenia w niniejszej sprawie. Pierwsze doręczenie decyzji było dokonane skutecznie z upływem ostatniego dnia okresu czternastu dni, podczas których przesyłka była złożona w placówce pocztowej, tj. z dniem 19 lipca 2007r. Tym samym 14-dniowy termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem 3 sierpnia 2007r. W dniu 21 września 2007r. J. L. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu wyjaśnił, że decyzję organu I instancji odebrał w dniu 13 sierpnia 2007r. i w ustawowym 14-dniowym terminie złożył odwołanie. Jednocześnie zaznaczył, że nie wiedział o wcześniejszej próbie doręczenia decyzji. Mimo że postępowanie toczy się od 6 listopada 2006r. organ nie informował go o przyczynie niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa. Dlatego nie spodziewał się rozstrzygnięcia sprawy w czasie, kiedy przebywał na letnim wypoczynku poza miejscem zamieszkania. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z [..] odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Organ odwoławczy stwierdził, że wcześniej ostatecznie zakończył już sprawę postanowieniem stwierdzającym uchybienie terminu do wniesienia odwołania. J. L. wniósł skargę na postanowienie organu II instancji o odmowie przywrócenia uchybionego terminu wnosząc o jego uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania. Uzasadniając skargę podniósł, iż zgodnie z art. 58 § 1 kpa w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Organ odwoławczy w uzasadnieniu nie odniósł się do kwestii czy skarżący z własnej winy uchybił terminowi, czy też nie. Oparł się jedynie na przytoczeniu konkretnych dat, w których skarżący otrzymał korespondencję oraz kiedy upłynął termin do wniesienia odwołania. Brak natomiast jakiejkolwiek analizy stanu faktycznego, o jakim pisze w swoim wniosku o przywrócenie terminu skarżący. Skarżący przedłożył zaświadczenie lekarskie stwierdzające, iż skarżący w okresie od 2 do 19 lipca 2007r. był obłożnie chory oraz że cierpi na schorzenie kardiologiczne (po zawale, zwapnienie zastawki, blok lewej komory serca). Wyjaśnił, że w okresie choroby – jako, że jest osobą w podeszłym wieku, wymagająca opieki i kontroli osób trzecich – przebywał u swojej żony, która zamieszkuje w K. W P. skarżący mieszka sam. Po okresie choroby wyjechał na krótki okres rekonwalescencji i rehabilitacji na działkę w B., co opisał we wniosku. Naturalne jest, że w okresie wakacyjno-letnim wyjeżdża się na wakacje, nawet na okres dłuższy niż 2 tygodnie. Skarżący zaznaczył, że jego nieobecność w domu podyktowana była ciężką chorobą, o czym świadczy przyznanie mu II grupy inwalidzkiej. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżonym postanowieniem odmówił skarżącemu przywrócenia uchybionego terminu do wniesienia odwołania od decyzji rozbiórkowej wobec ostateczności swojego wcześniejszego postanowienia, stwierdzającego uchybienie przez J. L. terminu do wniesienia odwołania. Pogląd taki jest błędny, gdyż nie wynika z przepisów regulujących przywrócenie terminu. Przepisy art. 58 § 1 i 2 kpa nakazują przywrócenie uchybionego terminu na pisemną prośbę zainteresowanego, jeżeli zainteresowany uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy oraz wniesie prośbę o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu i jednocześnie z wniesieniem prośby dopełni czynności, dla której określony był termin. Niedopuszczalne jest tylko przywrócenie terminu do złożenia prośby o przywrócenie terminu (§ 3 art. 58 kpa). Skarżący nie przekroczył siedmiodniowego terminu do wniesienia prośby, bowiem o tym, że wniósł odwołanie z uchybieniem terminu dowiedział się z uzasadnienia postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [..] stwierdzającego wniesienie odwołania z uchybieniem terminu. Postanowienie to doręczono skarżącemu 17 września 2007r., a prośbę o przywrócenie terminu nadał w urzędzie pocztowym po czterech dniach czyli 21 września 2007r. (k. 9 i 10 akt administracyjnych). W ocenie organu odwoławczego, funkcjonowanie w obrocie prawnym ostatecznego postanowienia stwierdzającego, że J. L. wniósł odwołanie z uchybieniem terminu, stoi na przeszkodzie późniejszemu przywróceniu terminu do jego wniesienia. W związku z tym należy wyjaśnić, że aktualnie na tle przepisów art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) odnoszących się do wniosku o przywrócenie terminu przyjmuje się, że prawomocne odrzucenie skargi znosi wszelkie skutki związane z jej wniesieniem, a zatem nie można skutecznie twierdzić, że skarga została ponownie wniesiona wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Nie oznacza to jednak niedopuszczalności składania wniosku o przywrócenie terminu, po prawomocnym odrzuceniu skargi, lecz konieczność ponownego wniesienia skargi wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu (patrz: Komentarze do Prawa o postepowania przed sądami administracyjnymi – J.P.Tarno, WP W-wa 2006 str. 226 oraz B.Dantera – Kraków 2005r. str. 220-221). Wcześniej już w uchwale (7) z dnia 31 maja 2000r., III ZP 1/00 opubl. OSNC 2001 nr 1, poz. 1 stwierdził, że złożenie środka zaskarżenia po jego uprawomocnieniu obliguje wnioskodawcę do równoczesnego dopełnienia czynności, której terminowi uchybił. Nie ma przeszkód, aby powyższe zasady zastosować w postępowaniu administracyjnym. Pamiętać też należy, że przepis art. 64 § 2 kpa zobowiązuje organ administracyjny do wezwania wnoszącego podanie do usunięcia braków podania. Skoro z przyczyn wyżej omówionych, wynikających z błędnej interpretacji przepisów prawa, odmowa rozpoznania wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania była nieuzasadniona, należało na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1a, art. 152 i art. 200 p.p.s.a. orzec, jak w sentencji. /-/ B.Drzazga /-/ E.Podrazik /-/ B.Kamieńska MarK