II OSK 1418/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Walentynowicz po rozpoznaniu w dniu 9 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej K. i S. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 24 kwietnia 2008 r., sygn. akt II SA/Bd 106/08 odrzucające skargę K. i S. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie rozbiórki postanawia: oddalić skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2008 r., sygn. akt II SA/Bd 106/08 odrzucił skargę K. i S. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] w przedmiocie rozbiórki. W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącym w dniu 27 grudnia 2007 r., a zatem termin do wniesienia skargi upłynął dnia 28 stycznia 2008 r., zaś z akt sądowych wynika, że skarga została nadana bezpośrednio do Sądu w dniu 26 stycznia 2008 r., co potwierdza data stempla pocztowego (k. 15 akt sądowych). Sąd wskazał, że mimo prawidłowego pouczenia w zaskarżonej decyzji, skarżący wysłali skargę niezachowawszy ustawowego trybu, skutkiem czego Sąd I instancji w wykonaniu zarządzenia z dnia 29 stycznia 2008 r. nadał skargę do organu właściwego, a zatem z uchybieniem terminu do jej wniesienia, dlatego też skarga podlegała odrzuceniu przez Sąd. Skargę kasacyjną na powyższe postanowienie złożyli K. i S. M., reprezentowani przez radcę prawnego, wnosząc o jego uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania. Pełnomocnik skarżących zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik postępowania, a to: - art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ppsa, w związku z przepisem art. 107 § 1 i art. 112 kpa poprzez błędną wykładnię i uznanie, że skarga wniesiona została po upływie terminu do jej wniesienia, - art. 58 § 1 pkt 2 ppsa polegające na uznaniu, że skarga podlegała odrzuceniu, albowiem wniesiona została po upływie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, że wniesienie skargi bezpośrednio do Sądu, z pominięciem organu odwoławczego wynikało z błędnego pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji, gdyż z jego treści nie wynikało, że skarga winna być przesłana do organu. Skarżący wskazali, że wbrew twierdzeniom Sądu I instancji, w aktach niniejszej sprawy brak jest zarządzenia Sądu z dnia 29 stycznia 2008 r. o przekazaniu skargi do organu oraz dowodu nadania skargi przez Sąd oraz daty wpływu skargi do organu odwoławczego. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ppsa sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z akt niniejszej sprawy wynika, że skarżący otrzymali decyzję organu II instancji wraz z prawidłowo sformułowanym pouczeniem, co do trybu i sposobu jej zaskarżenia, w dniu 27 grudnia 2008 r., a zatem termin do wniesienia skargi, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B., mijał w dniu 28 stycznia 2008 r. Skarżący nie dopełnili obowiązku wynikającego z pouczenia zaskarżonej decyzji, bowiem skargę na tę decyzję wnieśli bezpośrednio do Sądu, a takie złożenie skargi jest nieskuteczne w myśl art. 54 § 1 ppsa, który stanowi, iż skargę wnosi się do sądu za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Skarga została nadana przez skarżących w polskim urzędzie pocztowym w dniu 26 stycznia 2008 r. na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Na skardze, znajdującej się w aktach sprawy, widnieje pieczątka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy świadcząca o tym, że skarga wpłynęła do tegoż Sądu w dniu 29 stycznia 2008 r. Dalsze działania podjęte przez Sąd, a to przesłanie skargi do organu, nastąpiło już po terminie do jej złożenia (termin upływał w dniu 28 stycznia 2008 r., zaś Sąd skargą dysponował od 29 stycznia 2008 r.), a zatem termin do złożenia skargi został uchybiony. Ponieważ termin do złożenia skargi został uchybiony, a skarżący nie wnieśli o jego przywrócenie, to uznać należy, że odrzucenie skargi przez Sąd I instancji było uzasadnione. Wskazać przy tym należy, że termin do wniesienia skargi nie może już być przywrócony, bowiem w myśl art. 87 § 1 ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia, zaś ten siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi jest terminem zawitym i nie podlega ani skracaniu, ani przedłużeniu. W niniejszej sprawie dniem, w którym skarżący dowiedzieli się o uchybieniu terminu jest dzień doręczenia im postanowienia o odrzuceniu skargi, a zatem 5 maja 2008 r., i od tego dnia liczony winien być siedmiodniowy termin do ewentualnego złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art. 182 ppsa.