I SA/Wa 62/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska (spr.) Sędziowie NSA Anna Łukaszewska-Macioch Asesor WSA Agnieszka Miernik Protokolant Jolanta Dominiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi I. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2007 r., nr [...] w przedmiocie projektu podziału nieruchomości oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po rozpoznaniu zażalenia I. S. na postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy G. nr [...] z dnia [...] września 2007 r. w sprawie opinii dotyczącej podziału nieruchomości utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że Burmistrz Miasta i Gminy G. postanowieniem z dnia [...] września 2007 r. odmówił pozytywnego zaopiniowania projektu podziału działki nr ew. [...] położonej we wsi [...], przedstawionego przez właścicielkę tej nieruchomości I. S. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że dla przedmiotowego terenu brak jest planu zagospodarowania przestrzennego. Organ I instancji stwierdził, że zgodnie z ewidencją gruntów działka o powierzchni [...] ha sklasyfikowana jest jako rola klasy [...] na powierzchni [...] ha oraz tereny mieszkaniowe na powierzchni [...] ha. Powołał przepis art. 93 ust. 2a ustawy o gospodarce nieruchomościami i stwierdził, że podział może być dokonany jedynie w celu powiększenia sąsiedniej nieruchomości lub regulacji granic pomiędzy sąsiadującymi nieruchomościami, wobec czego zaprojektowany podział nieruchomości na działki o powierzchni ca [...] m2 nie może być zaopiniowany pozytywnie. Na powyższe postanowienie zażalenie złożyła I. S., w którym stwierdziła, że wstępny projekt planu zagospodarowania przestrzennego przewiduje zakwalifikowanie tych terenów jako działki budowlane. Podniosła również, że brak zgody na podział nieruchomości uniemożliwia zagospodarowanie działki według jej planów. Rozpoznając zażalenie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wskazało, że opiniowanie zgodności proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego jest częścią postępowania podziałowego. Zgodnie z art. 93 ust. 2a ustawy o gospodarce nieruchomościami w brzmieniu wprowadzonym ustawą z dnia 24 sierpnia 2007 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 173, poz. 1218). Podział nieruchomości położonych na obszarach przeznaczonych w planach miejscowych na cele rolne i leśne, a przypadku braku planu miejscowego wykorzystywanych na cele rolne i leśne, powodujący wydzielenie działki gruntu o powierzchni mniejszej niż 0,3000 ha, jest dopuszczalny, pod warunkiem że działka ta zostanie przeznaczona na powiększenie sąsiedniej nieruchomości lub dokonana zostanie regulacja granic między sąsiadującymi nieruchomościami. W ocenie organu z powyższej zacytowanego przepisu wynika, że nieruchomość, której właścicielką jest I. S. jako nieruchomość stanowiąca grunty orne może być jedynie podzielona pod warunkiem, że działka ta zostanie przeznaczona na powiększenie sąsiedniej nieruchomości lub dokonana zostanie regulacja granic między sąsiadującymi nieruchomościami. Zdaniem organu ponieważ przepis ustawy nie przewiduje innej możliwości podziału nieruchomości, nie jest możliwe pozytywne zaopiniowanie przedstawionego projektu podziału. Samorządowe Kolegium Odwoławcze podkreśliło, że dla podziału nieruchomości nie mają znaczenia ustalenia dotyczące przeznaczenia gruntów w projekcie planu zagospodarowania przestrzennego, który nie jest uchwalony i nie jest aktem prawa miejscowego. Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła I. S. Skarżąca powołując się na treść art. 94 ustawy o gospodarce nieruchomościami wskazała, że można dokonać podziału nieruchomości na podstawie ogólnych warunków zabudowy. Wskazała, że okolica jest typową wsią z domami jednorodzinnymi i działkami o małej powierzchni około [...] m2. Podniosła, że wstępny projekt planu zagospodarowania przestrzennego przewiduje zakwalifikowanie tych terenów jako budowlane wobec czego działki jakie powstaną w wyniku podziału jej nieruchomości odpowiadają działkom budowlanym. Wskazała, że w wyniku podziału jej nieruchomości zostanie poszerzona sąsiednia działka położona wzdłuż tej nowo utworzonej działki, co zdaniem skarżącej wypełnia przesłankę ustawową z art. 93 ust. 2 a ustawy. Skarżąca stwierdziła, że brak planu miejscowego nie może być wyznacznikiem ograniczenia wykonywania prawa własności. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Ponadto organ wskazał, że zgodnie z art. 94 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami w przypadku braku planu miejscowego - jeżeli nieruchomość jest położona na obszarze nieobjętym obowiązkiem sporządzenia tego planu - podziału nieruchomości można dokonać jeżeli: - nie jest sprzeczny z przepisami odrębnymi, albo - jest zgodny z warunkami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Organ podkreślił, że przepis ten wskazuje na warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla konkretnej działki, ustalone w formie decyzji administracyjnej . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego. Oznacza to, że kontrola sądowoadministracyjna sprowadza się do zbadania, czy organy wydając zaskarżony akt nie naruszyły przepisów prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Ocena dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania aktu, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego. Analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego wskazuje, że skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 92 ust. 1 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami ( Dz.U z 2004 r. Nr 261 poz. 2603) przepisów rozdziału tej ustawy nie stosuje się do nieruchomości położonych na obszarach przeznaczonych w planach miejscowych na cele rolne i leśne, a w przypadku braku planu miejscowego do nieruchomości wykorzystywanych na cele rolne i leśne, chyba że dokonanie podziału spowodowałoby konieczność wydzielenia nowych dróg nie będących niezbędnymi drogami dojazdowymi do nieruchomości wchodzących w skład gospodarstw rolnych albo spowodowałoby wydzielenie działek gruntu o powierzchni mniejszej niż 0,3000 ha. Bezsporne jest, że grunt będący własnością skarżącej stanowi nieruchomość wykorzystywaną na cele rolne w rozumieniu art. 92 ust 2 ustawy. Wynika to z wypisu z rejestru gruntów Urzędu Miasta i Gminy G. z dnia [...] czerwca 2006 r.( k [...] akt adm.). Bezsporne jest również, że na obszarze na którym położona jest sporna nieruchomość brak jest aktualnego planu zagospodarowania przestrzennego. Z kolei zgodnie z art. 93 ust 2a ustawy w przypadku braku planu miejscowego, podział nieruchomości wykorzystywanych na cele rolne i leśne, powodujący wydzielenie działki gruntu o powierzchni mniejszej niż 0,3000 ha jest dopuszczalny, pod warunkiem, że działka ta zostanie przeznaczona na powiększenie sąsiedniej nieruchomości lub dokonana zostanie regulacja granic między sąsiadującymi nieruchomościami. Treść tego przepisu wskazuje, że wymogi wyżej opisane muszą dotyczyć każdej nowo wydzielonej działki. Z przedstawionego przez skarżącą wstępnego projektu podziału nieruchomości sporządzonego przez geodetę J. N. wynika, że na skutek podziału działki [...] nowe działki miałyby powierzchnie ok.: [...] ha ( dz. [...]), [...]ha ( dz. [...]), [...] ha ( dz [...]) i [...]ha (dz. [...]). Mając więc na względzie treść przepisu art. 93 ust 2 a ustawy o gospodarce nieruchomościami, skoro nowo utworzone działki będą miały powierzchnię mniejszą niż 0,3000 ha, to podział nieruchomości (tj. działki [...]) byłby dopuszczalny wówczas, gdyby każda z nowo powstałych działek była przeznaczona na powiększenie sąsiedniej nieruchomości albo gdy dokonana zostanie regulacja granic między sąsiadującymi nieruchomościami. Jednakże z akt sprawy nie wynika, aby taka sytuacja miała miejsce. Jak wskazała skarżąca na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2008 r. podział działki spowodowany był zamiarem przeznaczenia nowo wydzielonych działek na cele budowlane, a jedynie projektowana działka nr [...] na poszerzenie drogi na działce sąsiada. Jednakże podział działki wykorzystywanej na cele rolne i utworzenie działek o powierzchni mniejszej niż 0,3000 ha na cele wyżej wskazane nie mieści się w dyspozycji art. 93 ust 2 a ustawy. Cele te nie mieszczą się także w dyspozycji art. 92 ust 1 in fine ustawy. Nie ma przy tym znaczenia, co podnosi skarżąca w skardze, że w opracowywanym planie zagospodarowania przestrzennego przewidywane jest zakwalifikowanie terenu na którym położona jest sporna nieruchomość jako tereny budowlane. Plan ten do chwili wyrokowania nie został uchwalony. Wbrew zarzutom skargi w niniejszej sprawie nie ma zastosowania przepis art. 94 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Przepis ten w ust 1 stanowi, że w przypadku braku planu miejscowego - jeżeli nieruchomość jest położona na obszarze nie objętym obowiązkiem sporządzenia tego planu - podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli 1) nie jest sprzeczny z przepisami odrębnymi albo 2) jest zgodny z warunkami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Z akt sprawy nie wynika, jak również skarżąca nie twierdziła, że decyzja o jakiej mowa w pkt 2) została wydana. Z kolei wobec tego, że działka skarżącej jest wykorzystywana na cele rolne, to do takich działek zastosowanie mają regulacje szczególne zawarte w przepisach art. 92 i 93 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Dlatego tylko podział, który nie jest sprzeczny z tymi ostatnimi przepisami pozwalałby na zastosowanie przepisu art. 94 ust 1 pkt 1) ustawy. Mając na uwadze wszystkie omówione okoliczności Sąd orzekł jak w sentencji wyroku - z mocy art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.).