I SA/Po 142/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Skwierzyńska Sędziowie NSA Janusz Ruszyński /spr./ as. sąd. WSA Roman Wiatrowski Protokolant st. sekr. sąd. Laura Szukała po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2008r. sprawy ze skargi A. w P na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwrotu wierzycielowi tytułów wykonawczych oddala skargę /-/ R.Wiatrowski /-/ M.Skwierzyńska /-/ J.Ruszyński Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w P. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w J. Nr [...] z dnia[...] . w sprawie zwrotu Zarządowi Dróg Miejskich w P. 15 tytułów wykonawczych wymienionych w postanowieniu. Podstawą wydania postanowienia było ustalenie (nie kwestionowane przez wierzyciela), że wymienione w postanowieniu tytuły wykonawcze obejmowały należności stanowiące sumę kar (opłat) na nieopłacone postoje pojazdów samochodowych w strefie parkowania. Żaden z tytułów wykonawczych nie dotyczył pojedynczego zdarzenia, rodzącego obowiązek uiszczenia opłaty. Powołując się na art. 27 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji organ odwoławczy stwierdził, że w tytule wykonawczym treść podlegającego egzekucji obowiązku musi być ściśle określona. Ujmowanie w jedną należność kilku należności np. z tytułu kar pieniężnych, jak i też opłat dodatkowych nie pozwala zobowiązanemu dokonać oceny, co do prawidłowości wszczętej egzekucji należności pieniężnej. Ponadto z załączonych do akt sprawy tytułów wykonawczych wynika, że należności te dotyczą różnych okresów, i nie dają możliwości rozeznania, z jakim okresem wiązać konkretną należność znajdującą się w ich sumie. Tak wystawione tytuły wykonawcze, w których błędnie określono okres za który powstał obowiązek (jest to też treść obowiązku) nie mogą być podstawą wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Opłata dodatkowa nie jest opłatą roczną, a wynika z określonego zdarzenia prawnego (nie dokonanie opłaty zaparkowanie) skutkującego obowiązkiem jej nałożenia, a tym samym wymagalności. Okres zatem winien być oznaczony przez podanie konkretnej pełnej daty. Ponadto powyższe ma znaczenie co do oceny ewentualnie powstania przedawnienia dochodzonych należności. Organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym, lecz oceniając treść podlegającego egzekucji obowiązku z punktu art. 29 § 2 w/w ustawy ma obowiązek zwrócić tytuł wykonawczy jeżeli treść ta nie jest w sposób prawidłowy określona. W skardze na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] Zarząd Dróg Miejskich w P. zakwestionował prawidłowość postanowienia. Strona skarżąca wskazała, że doręczano właścicielom pojazdów upomnienia, w których określano łączną należność główną złożoną z kilku lub kilkunastu kar pieniężnych lub opłat dodatkowych za parkowanie pojazdów. Strona skarżąca podnosi, że rozdzielenie należności na pojedyncze kary lub opłaty dodatkowe prowadziłoby do ponownego doręczania upomnień z pojedynczą karą lub opłatą i do obciążania kosztami upomnienia. Stronie skarżącej nie wydaje się racjonalne ewidencjonowanie takiej ilości upomnień i tytułów wykonawczych dotyczących jednej osoby zobowiązanej. Zdaniem skarżącego, gdy osoby zobowiązane otrzymały wcześniej informacje o łącznej wymaganej kwocie określenie należności w kilku tytułach byłoby niewskazane, a więc zwrot tytułów był nieuzasadniony. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w P. wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W niniejszej sprawie nie ma sporu, co do okoliczności faktycznych. We wszystkich przypadkach wymienionych w zaskarżonym postanowieniu tytuły wykonawcze w pozycji 35 zawierały kwotę należności głównej stanowiącej wielokrotność kwoty 50 złotych będącej karą (opłatą dodatkową) za nieopłacony postój pojazdu w strefie parkowania. W pozycji 32 tytułu wykonawczego wskazywano rok lub lata, których te postoje dotyczą. Zgodnie z treścią art. 27 § 1 pkt 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji tytułu wykonawczy zawiera m.in. treść podlegającego egzekucji obowiązku, a w przypadku egzekucji należności pieniężnych – także określenie jej wysokości, terminu, od którego nalicza się odsetki oraz rodzaju i stawki tych odsetek. Treść podlegającego egzekucji obowiązku to nic innego jak (w przedmiotowym przypadku) określenie za jakie zdarzenie, w którym dniu powstał obowiązek zapłacenia kary bądź opłaty dodatkowej za parkowanie w strefie parkowania. Treść obowiązku musi być powtórzona za decyzją nakładającą obowiązek lub za przepisem prawa, z którego ten obowiązek wynika. Dopuszczalne jest wskazanie w jednym tytule obowiązków wynikających w dwóch, ale nie więcej niż cztery decyzji lub zdarzeń rodzących z mocy prawa obowiązek uiszczenia kary lub opłaty. Wynika to z treści § 5 ust. 1 pkt 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Finansów z 22 listopada 2001 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2001 r., nr 137, poz. 1541 ze zm.). Nie powinno budzić wątpliwości, że objęte zwrotem tytuły wykonawcze powyższego wymogu nie spełniały. Nie wskazywały bowiem skonkretyzowanej treści obowiązku podlegającego egzekucji. Jak przyznała to strona skarżąca również upomnienia wysyłane do dłużników nie wskazywały treści obowiązku. Ogólne sformułowanie, że upomnienie i tytuł dotyczą kary bądź opłaty za parkowanie, co rodzi obowiązek zapłaty nie spełnia wymogu przewidzianego w art. 27 § 1 pkt 3 ustawy egzekucyjnej. Jeżeli tytuł wykonawczy nie spełnia wymogów określonych w art. 27 § 1 i 2. wówczas organ egzekucyjny nie przystępuje do egzekucji, zwracając tytuł wierzycielowi (art. 29 § 2). Tak też postąpił w niniejszym przypadku organ egzekucyjny. Gdy więc nie naruszono obowiązującego prawa, skarga na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) podlega oddaleniu. /-/ R.Wiatrowski /-/ M.Skwierzyńska /-/ J.Ruszyński uk