I OSK 1318/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Joanna Banasiewicz po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 czerwca 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 72/08 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi A. G. na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...], nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji Odwoławczej do Spraw Wywłaszczenia przy Ministrze Spraw Wewnętrznych z dnia [...] nr [...] dotyczącej wywłaszczenia nieruchomości i odszkodowania postanawia: oddalić skargę kasacyjną W dniu 22 listopada 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła adresowana bezpośrednio do tego Sądu skarga A. G. z dnia 17 listopada 2007 r. na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji Odwoławczej do Spraw Wywłaszczenia przy Ministrze Spraw Wewnętrznych z dnia [...] nr [...] dotyczącej wywłaszczenia nieruchomości położonych w K. Z. zapisanych w księdze wieczystej KW Nr [...] oraz odszkodowania. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 23 listopada 2007 r. skarga ta została wpisana do dziennika pod numerem IV KO/Wa 398/07 i następnie zgodnie z punktem 2 i 3 tego zarządzenia zwrócona skarżącemu przy piśmie wyjaśniającym z dnia 29 listopada 2007 r., wraz z pouczeniem o treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.). Pismem z dnia 7 grudnia 2007 r. A. G. ponownie złożył, tym razem za pośrednictwem Ministra Infrastruktury, skargę na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...]. Wraz ze skargą skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do jej złożenia. Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do złożenia skargi. Postanowienie uprawomocniło się z dniem 6 maja 2008 r., tj. z dniem oddalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny zażalenia na to postanowienie. Następnie w konsekwencji powyższego postanowieniem z dnia 19 czerwca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. G. wskazując, iż stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie zaś z art. 54 § 1 p.p.s.a, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Jak wskazał Sąd, z analizy akt sprawy wynika, że zaskarżoną decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] wnioskodawca otrzymał w dniu 22 października 2007 r. Termin do złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie upływał więc z dniem 21 listopada 2007 r. i najdalej w tej dacie skarżący winien nadać skargę w urzędzie pocztowym lub złożyć ją bezpośrednio w kancelarii organu, który wydał zaskarżoną decyzję. Jak wynika z akt sprawy skarga została nadana do Ministerstwa Infrastruktury dopiero w dniu 7 grudnia 2007 r. Oznacza to, że złożona została po upływie ustawowego 30 dniowego terminu do jej wniesienia i zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. podlega odrzuceniu. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł A. G., wnosząc o jego uchylenie w całości ewentualnie jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. zaskarżanemu postanowieniu skarżący zarzucił naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, a to przepisów artykułów 175 i 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz przepisów art. 1 i art. 3 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) przez nie objęcie skargi A. G. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dnia 17 listopada 2007 r. wymiarem sprawiedliwości sprawowanym przez sądy administracyjne i nie objęcie zaskarżonej decyzji Ministra Budownictwa z dnia [...] kontrolą działalności administracji publicznej, a oparcie zaskarżanego rozstrzygnięcia na ustaleniu, że zarządzeniem z dnia 23 listopada 2007 r. Przewodniczącego Wydziału IV WSA skarga A. G. z dnia 17 listopada 2007 r. wpisana została do dziennika WSA w Warszawie pod numerem IV KO/Wa 398/07 i tym samym zarządzeniem Przewodniczącego została zwrócona skarżącemu i mimo tego, że wniesiona została w terminie 30 - dniowym do wniesienia skargi nie została rozpoznana przez właściwy Wojewódzki Sąd Administracyjny. Na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. skarżący zarzucił ponadto zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. przez odrzucenie skargi mimo tego, że skarżący A. G. wskazał, iż dotychczasowe postępowanie sądowo-administracyjne dotknięte było wadami, które uniemożliwiły prawidłowe ustalenie stanu faktycznego w sprawie, w szczególności przez pominięcie w ustaleniach zaskarżanego postanowienia powołanej przez skarżącego informacji ze strony internetowej Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie podającej m.in. iż po dniu 1 stycznia 2006 r. skargi wnoszone bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego będą nadal przekazywane przez sądy do właściwych organów administracji i pominięcie, że w okresie od dnia 19 listopada 2006 r. do dnia 6 grudnia 2007 r. skarżący był obłożnie chory, który to fakt stwierdzony został dla WSA w Warszawie zaświadczeniem lekarskim z dnia 19 listopada 2007 r. i wskutek tego nie mógł wnieść pisma do WSA oraz przepisu art. 58 § 1 p.p.s.a. przez odrzucenie skargi z powołaniem na pkt 2 wymienionego przepisu, podczas gdy oprócz stwierdzenia o złożeniu skargi po upływie 30 -to dniowego terminu zaskarżane postanowienie powołuje też przepis art. 54 § 1 p.p.s.a. i podaje o wniesieniu skargi przez skarżącego bez pośrednictwa organu administracji. Jak podniesiono w uzasadnieniu skargi kasacyjnej ze stwierdzeniami skarżonego postanowienia nie można się zgodzić. Sprzecznie z rzeczywistym stanem sprawy postanowienie podaje, że skarga wniesiona została pismem z dnia 7 grudnia 2007 r., podczas gdy w rzeczywistym stanie sprawy skarga A. G. na Decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] wniesiona została pismem z dnia 17 listopada 2007 r., a więc w ustawowym terminie do wniesienia skargi. Jak podaje rzeczywista treść pisma, pismo skarżącego z dnia 7 grudnia 2007 r. nie jest nową odrębną skargą, a jest jedynie wnioskiem o przywrócenie terminu. Treść pisma powtarza tylko treść skargi wniesionej przez A. G. do WSA w Warszawie pismem z dnia 17 listopada 2007 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Stosownie do art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W sprawie niniejszej skarga została złożona co prawda przed upływem 30 dni od doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie ale bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - a więc niezgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. W takiej sytuacji w orzecznictwie sądowoadministracyjnej przyjmuje się, iż aby 30 dniowy termin został zachowany skarga powinna być niezwłocznie przekazania przez Sąd do właściwego organu, gdyż za termin wniesienia skargi uważa się wówczas datę przekazania skargi do organu. Tymczasem w omawianej sprawie przyjęcie takiego rozwiązania nie odniosłoby skutku, bowiem nawet przy niezwłocznym przekazaniu skargi zachowanie terminu do wniesienia skargi nie było możliwe. Skarga wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 22 listopada 2007 r., a więc po upływie 30-dniowego terminu przewidzianego na jej wniesienie. Nie można zatem zgodzić się z twierdzeniem skarżącego, iż skarga na przedmiotową decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...], została skutecznie wniesiona w dniu 17 listopada 2007 r. W tym dniu skarga została co prawda nadana w placówce pocztowej ale skierowana została błędnie - wbrew pouczeniu zawartemu w tej decyzji - bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a nie jak przewiduje art. 54 § 1 p.p.s.a. za pośrednictwem organu. Tym samym nie można uznać, mając za uwadze powyższe uwagi, aby skarga została wniesiona w terminie przewidzianym w art. 53 § 1 p.p.s.a. Pismem z dnia 7 grudnia 2007 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...]. Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu. Zażalenie A. G. na powyższe orzeczenie zostało następnie oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 maja 2008 r. (sygn. akt I OZ 307/08). Skoro zatem wniosek o przywrócenie terminu został prawomocnie oddalony Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązany był na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skargę odrzucić jako wniesioną po upływie terminu. Odnosząc się do argumentu skarżącego, iż w pismem z dnia 7 grudnia 2007 r. złożony został jedynie wniosek o przywrócenie terminu należy zauważyć, iż co innego wynika z tytułu i treści tego pisma. Ponadto zgodnie z art. 87 § 4 p.p.s.a. równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Za nieuzasadnione należy uznać podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty naruszenia przepisów artykułów 175 i 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz przepisów art. 1 i art. 3 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych przez nie objęcie skargi A. G. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dnia 17 listopada 2007 r. wymiarem sprawiedliwości sprawowanym przez sądy administracyjne i nie objęcie zaskarżonej decyzji Ministra Budownictwa z dnia [...] kontrolą działalności administracji publicznej. Przedmiotowa decyzja nie mogła zostać poddana kontroli sądowoadministracyjnej, w sytuacji, gdy jak powyżej wskazano, skarga na tę decyzję została wniesiona po upływie terminu. Stosownie bowiem do art. 85 p.p.s.a czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Odnosząc się do zarzutu naruszenia przez Sąd przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. przez odrzucenie skargi mimo tego, że skarżący A. G. wskazał, iż dotychczasowe postępowanie sądowo-administracyjne dotknięte było wadami, które uniemożliwiły prawidłowe ustalenie stanu faktycznego w sprawie należy wskazać, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie stosował powyższego przepisu, ponieważ nie orzekał co do meritum sprawy, gdyż skarga została odrzucona. Wskazane w uzasadnieniu do tego zarzutu argumenty zostały natomiast już raz podniesione we wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz w zażaleniu na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 stycznia 2008 r. o odmowie przywrócenia terminu do złożenia skargi, które zostało oddalone prawomocnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 maja 2008 r. Podnoszenie tych samych argumentów w zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu skargi należy uznać zatem za bezskuteczne. W powyższej sytuacji należy przyjąć, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo zaskarżonym postanowieniem z dnia 19 czerwca 2008 r. odrzucił wniesioną w sprawie skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 182 § 1 i § 3 p.p.s.a. postanowił skargę kasacyjną oddalić.