II GSK 520/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej C. [...] Sp. z o.o. w W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 stycznia 2008 r. sygn. akt VI SA/Wa 2184/07 w zakresie odrzucenia skargi i zwrócenia uiszczonego wpisu sądowego w sprawie ze skargi C. [...] Sp. z o.o. w W. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] października 2007 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na prowadzenie salonu gier na automatach postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie w punkcie pierwszym 1 UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 30 stycznia 2008 r. odrzucił skargę C. [...] Sp. z o.o. w W. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] października 2007 r. w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na prowadzenie salonu gier na automatach oraz zwrócił skarżącej spółce uiszczony wpis sądowy w wysokości 8000 zł. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd I instancji wskazał, że zaskarżona decyzja Ministra Finansów z dnia [...] października 2007 r. została doręczona pełnomocnikowi skarżącej spółki w dniu 11 października 2007 r., co powodowało, iż termin na wniesienie skargi upływał w dniu 12 listopada 2007 r. Ponieważ pełnomocnik strony skarżącej wniósł skargę do sądu składając ją osobiście w Kancelarii Głównej Ministerstwa Finansów w dniu 14 listopada 2007 r., tj. po upływie 30-dniowego terminu określonego w art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny zobowiązany był - stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 oraz art. 232 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. - odrzucić skargę. W skardze kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, spółka C [...] zaskarżyła powyższe postanowienie w części dotyczącej odrzucenia skargi, wnosząc o jego uchylenie w zaskarżonej części oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Zaskarżonemu postanowieniu skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania – art. 53 § 1 i art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, iż upłynął termin do wniesienia skargi. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżąca wyjaśniła, że odrzucenie skargi było oczywiście nieuzasadnione, ponieważ w dniu jej wniesienia nie upłynął 30-dniowy termin, liczony od dnia doręczenia pełnomocnikowi skarżącej spółki decyzji Ministra Finansów z dnia [...] października 2007 r. Decyzja ta została doręczona pełnomocnikowi na adres siedziby kancelarii prawniczej "[...]" przy ul. [...] w W. w dniu 15 października 2007 r., a nie w dniu 11 października 2007 r., jak błędnie przyjął Sąd I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna jest zasadna i skutkuje uchyleniem zaskarżonego postanowienia w zaskarżonej części. Zgodnie z treścią art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem stosownie do treści art. 183 § 1 p.p.s.a. rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze z urzędu pod uwagę jedynie nieważność postępowania. Związanie NSA podstawami skargi kasacyjnej wymaga prawidłowego ich określenia w samej skardze. Oznacza to konieczność powołania konkretnych przepisów prawa, którym - zdaniem strony skarżącej - uchybił sąd, uzasadnienia zarzutu ich naruszenia, a w razie zgłoszenia zarzutu naruszenia prawa procesowego - wykazania dodatkowo, że to wytknięte uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Powołane w skardze kasacyjnej zarzuty, wskazując na naruszenie przez Sąd I instancji przepisów art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 1 p.p.s.a., odnoszą się do drugiej z podstaw kasacyjnych wymienionych w art. 174 pkt 2 p.p.s.a. i sprowadzają się do podważenia wyrażonej przez Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia oceny o uchybieniu przez skarżącą spółkę terminu do wniesienia skargi na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] października 2007 r. Zgodnie z zastosowanym przez Sąd I instancji w niniejszej sprawie przepisem art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., skarga podlega odrzuceniu, jeżeli została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia. Termin ten w rozpoznawanej sprawie wyznaczony był normą zawartą w art. 53 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, za zasadny uznać należy zarzut skarżącej spółki, która wskazała, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucając skargę na decyzję Ministra Finansów w sposób błędny zastosował przywołany wyżej przepis art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyjmując, iż 30-dniowy termin określony w art. 53 § 1 p.p.s.a. został przez skarżącą spółkę w rozpoznawanej sprawie uchybiony wskutek wniesienia skargi w dniu 14 listopada 2007 r. Błąd Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego polegał na wadliwym przyjęciu, że decyzja Ministra Finansów z [...] października 2007 r. została doręczona stronie w dniu 11 października 2007 r., albowiem, jak słusznie wskazała skarżąca, na podstawie znajdującego się w aktach sprawy potwierdzenia odbioru przesyłki (karta 85 akt administracyjnych), nie można było uznać, że przyjęty przez Sąd I instancji termin (11 października 2007 r.), był dniem doręczenia pełnomocnikowi strony zaskarżonej decyzji Ministra Finansów. Znajdujący się na potwierdzeniu odbioru stempel datownika placówki oddawczej nie wskazywał daty doręczenia stronie decyzji, która następnie podlegała zaskarżeniu do sądu administracyjnego, ale odnosił się do potwierdzenia przez urząd pocztowy dnia nadania potwierdzenia doręczenia przesyłki. Jak wynika z nadesłanego przez stronę pisma Poczty Polskiej - Centrum Sieci Pocztowej, Urząd Pocztowy 10 z dnia [...] lutego 2008 r. przesyłka polecona zawierająca decyzję Ministra Finansów została doręczona pełnomocnikowi strony w dniu 15 października 2007 r. i pokwitowana przez M. D. (pracownika kancelarii prawniczej), a zatem wniesienie skargi na powyższą decyzję (w dniu 14 listopada 2007 r.) nastąpiło bez uchybienia trzydziestodniowego terminu przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 w związku z art. 182 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji uchylając postanowienie o odrzuceniu skargi w zaskarżonej części. Naczelny Sąd Administracyjny nie uwzględnił zawartego w skardze kasacyjnej wniosku o zasądzenie kosztów postępowania, gdyż wobec uwzględnienia skargi kasacyjnej i uchylenia postanowienia Sądu I instancji odrzucającego skargę przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a. nie mają zastosowania (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07, niepubl.).