I SA/Kr 483/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Zakładów [...] "T" sp. z o.o. Zakład Pracy Chronionej w W. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za rok podatkowy trwający od [...] grudnia 2000 r. do [...] grudnia 2001 r. postanawia: odrzucić skargę. W dniu 25 lutego 2008 r. Zakłady [...] "T" sp. z o.o. Zakład Pracy Chronionej w W. R. działające za pośrednictwem pełnomocnika wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za rok podatkowy trwający od [...] grudnia 2000 r. do [...] grudnia 2001 r. Zarządzeniem z dnia [...] marca 2008 r. wezwano pełnomocnika spółki do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu tego zarządzenia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej oraz złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji spółki (pełny odpis z krs). W odpowiedzi na to wezwanie strona skarżąca przedłożyła pełnomocnictwo procesowe z dnia [...] listopada 2007 r. i kopię odpisu aktualnego z Rejestru Przedsiębiorców (stan na dzień [...] czerwca 2007 r.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Z przepisu art. 49 § 1 p.p.s.a. wynika z kolei, że ustawowy termin do uzupełnienia braków formalnych pisma wynosi 7 dni. W przypadku stwierdzenia nieuzupełnienia braków formalnych w zakreślonym terminie, po stronie sądu powstaje bezwzględny obowiązek odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie strona skarżąca nie wykonała w sposób prawidłowy obowiązków nałożonych na nią na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I tut. Sądu z dnia [...] marca 2008 r. Zamiast wskazanego w wezwaniu odpisu pełnego z rejestru przedsiębiorców przedłożyła Sądowi kopię odpisu aktualnego według stanu na dzień [...] czerwca 2007 r. Należy zauważyć, że odpis taki nie daje Sądowi podstaw do poczynienia jednoznacznych ustaleń co do sposobu reprezentacji spółki w dacie podejmowania czynności wszczynających postępowanie przed tut. Sądem. Odpis aktualny z Krajowego Rejestru Sądowego odzwierciedla stan uwidoczniony w Rejestrze dokładnie w chwili jego wydania (zgodnie z treścią § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra sprawiedliwości z dnia 19 grudnia 2006 r. w sprawie ustroju i organizacji Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego oraz szczegółowych zasad udzielania informacji z Rejestru i udostępniania kopii dokumentów z katalogu /Dz. U. nr 247, poz. 1811 ze zm./ - odpis aktualny zawiera aktualną treść wpisów w rejestrze pod danym numerem KRS) w konsekwencji nie pozwala zaś na ustalenie danych rejestrowych ani w okresie wcześniejszym ani też późniejszym. Oznacza to w dalszej kolejności, że w procesie ustalania sposobu reprezentacji skarżącego pierwszorzędne znaczenie ma dla Sądu odpis pełny z Krajowego Rejestru Sądowego, który zawiera treść wszystkich wpisów w rejestrze pod danym numerem KRS, dokonanych od chwili pierwszego wpisu, z wyjątkiem wpisów nie podlegających ujawnieniu (por. § 6 ust. 1 powołanego rozporządzenia). Dokument taki wydany w dacie późniejszej niż data wniesienia udzielenia pełnomocnictwa i wniesienia skargi (albo nawet sama tylko data udzielenia pełnomocnictwa) umożliwia sądowi poczynienie jednoznacznych ustaleń co do umocowania pełnomocnika do działania w imieniu skarżącego. Niewątpliwie nie daje Sądowi takiej pewności oparcie się na przedłożonym przez stronę odpisie odzwierciedlającym stan ujawniony w rejestrze w dacie wyprzedzającej dzień udzielenia pełnomocnictwa procesowego o ponad trzy miesiące, jak to miało miejsce w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art. art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.