VI SA/Wa 616/08
PostanowienieWSA w Warszawie2008-05-12
Skład orzekający: Sędzia WSA Andrzej Wieczorek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzje Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy przyznania odszkodowania z tytułu uszczerbku na zdrowiu w skutek wypadku przy pracy oraz odmowy przyznania renty inwalidzkiej podlegają kognicji sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Decyzje Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych dotyczące świadczeń z ubezpieczenia wypadkowego, w tym odmowy przyznania odszkodowania lub renty, nie podlegają kognicji sądu administracyjnego. Zgodnie z przepisami ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych, decyzje te podlegają zaskarżeniu do sądu powszechnego. W związku z tym, skarga wniesiona do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 PPSA.Stan faktyczny
A. C. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzje Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych odmawiające przyznania odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy oraz renty inwalidzkiej. Prezes ZUS wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, a toczy się postępowanie w sądach powszechnych. Sąd administracyjny rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. C. na decyzje Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy przyznania odszkodowania z tytułu uszczerbku na zdrowiu w skutek wypadku przy pracy oraz odmowy przyznania renty inwalidzkiej postanawia : odrzucić skargę
W dniu [...] lutego 2008 r. A. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzje Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy przyznania odszkodowania z tytułu uszczerbku na zdrowiu w skutek wypadku przy pracy oraz odmowy przyznania renty inwalidzkiej.
W odpowiedzi na skargę Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wniósł o jej odrzucenie. W uzasadnieniu organ stwierdził, iż sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, co stanowi podstawę odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jako niedopuszczalnej. Organ podniósł, iż w Sądzie Rejonowym [...] w W. [...] Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych toczy się postępowanie sądowe w sprawie z odwołania A. C. o jednorazowe odszkodowanie z tytułu uszczerbku na zdrowiu poniesionego wskutek wypadku przy pracy (sygn. akt [...]).
Ponadto organ wskazał, iż w Sądzie Okręgowym w W. [...] Wydział Ubezpieczeń Społecznych, toczy się postępowanie sądowe w sprawie z odwołania A. C. o rentę z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co
następuje:
Sąd administracyjny rozpoznając skargę w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z
prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania
administracyjne wskazane w ustawie.
Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego
i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu
administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1- 4.
Ponadto stosownie do art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Natomiast stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Zaskarżone przez A. C. decyzje Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych zostały podjęte – jak się wydaje – na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz. U. z 2002 r., Nr 199, poz. 1673).
Zgodnie z art. 22 przedmiotowej ustawy odmowa przyznania świadczeń następuje w drodze decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.
Wymieniona ustawa nie przewiduje środka zaskarżenia decyzji ZUS do sądu administracyjnego. Z kolei decyzje organu rentowego podlegają zaskarżeniu do sądu powszechnego [por. przepisy art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 11 poz. 74 ze zm.) w zw. z art. 477 8 k.p.c. i nast.].
Dodatkowo podnieść należy, iż dnia [...] kwietnia 2008 r. strona skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy, jednakże rozpoznając niniejszą sprawę należy wskazać, iż stosownie do treści art. 247 p.p.s.a., prawo pomocy nie przysługuje w razie oczywistej bezzasadności skargi. Wynika z tego, że prawo pomocy nie przysługuje, niezależnie od sytuacji majątkowej skarżącego, gdy
przepisy obowiązującego prawa w sposób jasny i jednoznaczny wykluczają możliwość uwzględnienia jego żądania. Jak wskazano w niniejszym postanowieniu, zaskarżone przez stronę skarżącą decyzje Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
W konsekwencji, wobec braku dopuszczalności zaskarżenia decyzji Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych do sądu administracyjnego (gdyż orzeczenie to nie należy do aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a.), skargę na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a należało odrzucić.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło