II SA/Kr 4/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Niecikowski Sędziowie: AWSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) AWSA Janusz Kasprzycki Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 maja 2008 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Handlowo-Usługowego [...] Spółki z o.o. w K. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia I. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu I instancji; II. orzeka, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonywane; III. zasądza od Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K. na rzecz strony skarżącej Przedsiębiorstwa Handlowo-Usługowego [...] Spółki z o.o. w K. kwotę 100 zł (sto złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania. Komendant Powiatowy Powiatowej Straży Pożarnej w [...] postanowieniem z dnia [...] 2007 r., działając na podstawie art. 119, art. 122 i art. 64c § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nałożył na Spółkę z o.o. [...] z siedzibą w [...] grzywnę w wysokości [...] zł celem przymuszenia wykonania obowiązków wymienionych w tytule wykonawczym z [...].2007 r. w terminie 7 dni od daty otrzymania tego postanowienia. Jednocześnie w tym postanowieniu wezwano Spółkę [...] do wykonania obowiązków określonych w tytule wykonawczym w terminie 7 dni pod rygorem nakładania kolejnych grzywien. W uzasadnieniu tego postanowienia wskazano, że [...] 2007 r. doręczono Spółce [...] upomnienie do wykonania obowiązku określonego ostateczną decyzją z [...].2006 r. i w trakcie prowadzonych czynności kontrolnych w dniu [...] 2007 r. stwierdzono brak wykonania tego obowiązku. Kolejna kontrola przeprowadzona [...].2007 r. ponownie wykazała brak wykonania obowiązku. Organ egzekucyjny wskazał również, że celem tak nałożonej grzywny jest przymuszenie zobowiązanego do wykonania obowiązku, którego nie może spełnić inna osoba. Wysokość grzywny uzasadniono uporczywym i lekceważącym uchylaniem się zobowiązanego od spełnienia obowiązku, któremu nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Ponadto, jak argumentuje to organ I-instancji, już od roku istnieje stan bezpośredniego zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi oraz bezpośrednie niebezpieczeństwo powstania pożaru związane z dalszym używaniem zbiornika będącego samowolą budowlaną. Grzywna w wysokości [...] zł jest przy tym adekwatna tak do społecznej szkodliwości zachowania Spółki [...] jak i dobrej sytuacji finansowej zobowiązanej Spółki, która ma kapitał zakładowy w wysokości [...] zł i nie znajduje się w stanie upadłości lub w postępowaniu naprawczym. Pouczono zobowiązanego o prawie do zgłaszania zarzutów i wniesienia zażalenia w terminie 7 dni. Postanowienie to doręczono zobowiązanej Spółce [...][...].2007 r. i dnia [...] 2007 r. Spółka ta wniosła na to postanowienie zażalenie do [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej, domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz wstrzymania wykonania tego postanowienia i zarzucając organowi I-instancji naruszenie art. 121 § 1-4 oraz art. 7 § 2 i § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W uzasadnieniu ww. zażalenia podano, że naruszono zasadę racjonalnego działania (art. 7 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji) oraz zasadę niezbędności (art. 7 § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji). Organ I-instancji przekroczył ramy prawne uprawniające go do działania w tej sprawie. Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych podano, że nałożenie grzywny w każdej wysokości winno być w należyty sposób udowodnione, a nałożona w zaskarżonym postanowieniu grzywna w wysokości [...] zł nie spełnia tej przesłanki. Zobowiązany polemizuje z uzasadnieniem nałożenia grzywny i podaje, że nie wzięto pod uwagę czynności, jakie podjęła Spółka [...] w związku z zabezpieczeniem zbiornika paliw. Sporządzona została opinia biegłego rzeczoznawcy z zakresu ochrony przeciwpożarowej z której wynika, że stacja paliw (na terenie której znajduje się zbiornik paliw) spełnia wymagania ochrony przeciwpożarowej i wyeliminowano zagrożenie ze strony zbiornika. Opinia ta została dołączona do wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wydaniem ostatecznej decyzji przez Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Komendanta w sprawie nałożenia na Spółkę obowiązku zakazu używania zbiornika o pojemności 2 x 7500 litrów na paliwa płynne wraz z podłączonym do niego odmierzaczem paliw i postanowieniem z dnia [...].2007 r. postępowanie wznowieniowe zostało wszczęte. Tym samym w takiej sytuacji nie jest uzasadnionym nakładanie grzywny. Niezasadnie przyjęto również, że sytuacja majątkowa Spółki [...] jest dobra. Kwota kapitału zakładowego jest minimalna w świetle przepisów o spółkach handlowych, a przy tym nie świadczy ona o bieżącej sytuacji samej Spółki. Nie ma również znaczenia okoliczność wskazująca na brak wszczęcia postępowania likwidacyjnego lub naprawczego wobec Spółki. Podniesiono również, że sprawa dotycząca nałożonego obowiązku jest przedmiotem odrębnego postępowania przed sądem administracyjnym. [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej jednym postanowieniem z dnia [...].2007 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie i odmówił wstrzymania jego wykonania. W uzasadnieniu tego postanowienia podano, że celowym było nałożenie grzywny, bo egzekucja dotyczy obowiązku polegającego na zakazie używania zbiornika na paliwa płynne. Działanie organu I-instancji było racjonalne i niezbędne, bo mimo wydania ostatecznej decyzji zakazującej używania zbiornika paliw, Spółka [...] nadal z niego korzysta i takie postępowanie nie tylko zagraża życiu i zdrowi ludzi, ale również stanowi lekceważenie organów administracji państwowej. Organ I-instancji należycie uzasadnił wysokość nałożonej grzywny, a sama Spółka mogła zaprzestać używania zbiornika na paliwa płynne i tym samym nie byłaby obciążona grzywną. Ponadto Komendant Wojewódzki podał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z [...] 2007 r. oddalił skargę na decyzję podjętą w sprawie nałożenia ww. obowiązku. Również ewentualne zabezpieczanie ww. zbiornika nie ma znaczenia w tej sprawie. W dniu [...] 2007 r. Spółka [...] wniosła na to postanowienie organu odwoławczego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia wraz z poprzedzającym go postanowieniem organu I-instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych. W skardze wskazano na naruszenie przez organy administracji art. 121 § 1-2 w związku z art. 119 i art. 7 § 2 i § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz art. 7, art. 8 i art. 77 K.p.a. Uzasadniając podniesione naruszenie przepisów obu ww. ustaw skarżąca Spółka podała, że organy administracji naruszyły zasadę racjonalnego działania oraz zasadę niezbędności określone w art. 7 § 2 i § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, a także art. 7 i 8 K.p.a. Organy administracji przekroczyły ramy prawne uprawniające je do działania w tej sprawie. Ponownie powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych podano, że nałożenie grzywny w każdej wysokości winno być w należyty sposób udowodnione, a nałożona w tej sprawie grzywna w wysokości [...] zł nie spełnia tej przesłanki i stanowi w istocie wyraz pełnej swobody działania administracji. Skarżąca Spółka podniosła, że nie wzięto pod uwagę działań zabezpieczających, jakie Spółka ta wykonała w zakresie zabezpieczenia samego zbiornika paliw na stacji paliw. Zgodnie ze sporządzoną opinią biegłego stacja ta spełniała wymagania w zakresie ochrony przeciwpożarowej i tym samym niezasadnym było przyjmowanie, że używanie tego zbiornika mogło stanowić zagrożenie dla życia lub zdrowa ludzi lub może spowodować powstanie pożaru. Nie istnieje więc w świetle tejże opinii podstawa do zakazania używania tego zbiornika. Okoliczność zaś, że skarżąca Spółka korzystała z przewidzianych prawem środków zaskarżenia nie może być traktowane jako lekceważenie organów administracji. W skardze podniesiono również, że naruszono zakres swobody przy ustalaniu wysokości tejże grzywny. Nieprawidłowo przyjęto, ze Spółka uchyla się od wykonania obowiązku a także, że jej stan finansowy jest dobry. Nieprawidłowo przyjęto zagrożenie związane z używaniem tego zbiornika. O dobrej sytuacji ekonomicznej nie może świadczyć minimalna wysokość kapitału zakładowego oraz brak wszczęcia postępowań likwidacyjnych lub naprawczych. Zarzucono również brak uwzględnienia stanu faktycznego, jaki miał miejsce po dniu [...] 2007 r., kiedy to wygasła umowa dzierżawy na podstawie której Spółka ta posiadała nieruchomość wraz z infrastrukturą stacji paliw w [...] i o tym wiedział organ odwoławczy. W związku z wygaśnięciem umowy dzierżawy Spółka ta zlikwidowała działalność na tej stacji, a ponadto sporządzono protokół likwidacji kasy i również tych okoliczności nie wzięto pod uwagę. Stanowi to rażące naruszenie zasad postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Ustosunkowując się do zarzutów skargi podniesiono, że część zarzutów zawartych w skardze dotyczy decyzji nakładającej na Spółkę [...] przedmiotowy obowiązek. Ponadto Spółka ta nadal używa zbiorników paliw na stacji w [...] i nie zmienia tej okoliczności wykonanie zabezpieczeń przeciwpożarowych. Wskazano, że istnieje prawie całkowity zakaz stosowania stacji kontenerowych w obrocie cywilnym, a nałożona w tej sprawie grzywna nie narusza zasady racjonalnego działania oraz zasady niezbędności zwłaszcza, że Spółka ta nadal w sposób uporczywy używa tych zbiorników na paliwa. W należyty sposób uzasadniono wysokość nałożonej grzywny. Podnoszona zaś w skardze argumentacja o zaprzestaniu prowadzenia działalności gospodarczej na tej stacji nie daje uzasadnionych podstaw do uznania takiego oświadczenia za prawdziwe. Protokół likwidacji kasy nie stanowi dowodu zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej lub używania zbiornika na paliwa. Ponadto przeprowadzona kontrola wykazała, że zbiorniki te są używane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarżąca Spółka w dniu [...] 2007 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie [...] Komendanta Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] 2007 r. Właściwym rzeczowo do rozpoznania niniejszej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, który w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu I-instancji nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 P.p.s.a.). Właściwość miejscowa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w tej sprawie wynika stąd, że [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej, którego postanowienie zostało zaskarżone, ma siedzibę w [...]. Z art. 13 § 2 P.p.s.a. wynika, że do rozpoznania sprawy właściwym miejscowo jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Zgodnie z § 1 pkt 5 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. z 2003 r. Nr 72, poz. 652 z późn. zm.) obszar właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie obejmuje obszar Województwa [...]. Skarga jest uzasadniona. Zgodnie z art. 119 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "p.e.a." grzywnę w celu przymuszenia nakłada się, gdy egzekucja dotyczy spełnienia przez zobowiązanego obowiązku znoszenia lub zaniechania albo obowiązku wykonania czynności, a w szczególności takiej czynności, której z powodu jej charakteru nie może spełnić inna osoba za zobowiązanego. Nie ulega więc wątpliwości, że warunkiem nałożenia grzywny jest stan potencjalnej możliwości wykonania danego obowiązku przez zobowiązanego. Organ odwoławczy rozpoznając zażalenie na zaskarżone postanowienie nie rozważył podnoszonej przez skarżącą Spółkę okoliczności wskazującej na zmianę stanu faktycznego, jaka nastąpiła w tej sprawie po wydaniu postanowienia I-instancyjnego. Skarżąca Spółka [...] podnosiła bowiem, że w dniu [...] 2007 r. wygasła umowa dzierżawy i od tej daty Spółka ta nie ma tytułu prawnego do terenu obejmującego stację paliw w [...]. Spółka ta podniosła również, że zlikwidowała swoją działalność na tejże stacji paliw, co wynika z protokołu zamknięcia kas (likwidacji kas). [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej wskazał zaś, że mimo takiej treści oświadczenia Spółki, nadal używa ona zbiorników paliw na stacji w [...], a argumentacja o zaprzestaniu prowadzenia działalności gospodarczej na tej stacji nie daje uzasadnionych podstaw do uznania takiego oświadczenia za prawdziwe, tak jak i protokół likwidacji kasy nie stanowi dowodu zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej lub używania zbiornika na paliwa. Tak przytoczone stanowisko organu odwoławczego nie jest zasadne. Jest ono przy tym niespójne i nie znajduje uzasadnienia w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Z żadnych bowiem dowodów nie wynika, aby ktokolwiek przeprowadzał kontrolę tej stacji po [...] 2007 r. [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej miał obowiązek ustalić stan faktyczny na datę wydania własnego postanowienia ([...] 2007 r.), a nie postanowienia organu I-instancji. W toku postępowania administracyjnego, a takim jest w tej sprawie postępowanie prowadzone przez organy administracji, organy te ustalają stan sprawy na datę wydania aktu administracyjnego. To zaniechanie ustaleń przez organ odwoławczy istotnych sprawie okoliczności stanowi podstawową przesłankę uzasadniającą uchylenie zaskarżonego postanowienia. Jest to przy tym, jak słusznie podnosi strona skarżąca, naruszenie art. 7 k.p.a. w tym zakresie, że organy administracji nie podjęły czynności zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Z akt sprawy w ogóle nie wynika, aby w jakikolwiek sposób organy administracji uzasadniły używanie przez skarżącą Spółkę zbiorników na paliwa po [...] 2007 r. Nie wiadomo również, dlaczego uznano oświadczenie Spółki o likwidacji działalności na stacji paliw w [...] za nieprawdziwe. Jeżeli, jak podnosi to skarżąca Spółka, nie posiadała ona tytułu prawnego do terenu (na którym były usytuowane zbiorniki paliw) już po dniu [...] .2007 r., to tym samym nie mogłaby wykonać obowiązku polegającego na zaprzestaniu korzystania z tych zbiorników. Ustalenie przez organy administracji stanu faktycznego na dzień [...].2007 r. wykazałoby, czy przedmiotowe zbiorniki w ogóle były wykorzystywane, czy też nastąpiła realizacja nałożonego na Spółkę obowiązku, albo że oświadczenie skarżącej Spółki jest nieprawdziwe. Ta okoliczność winna być wyjaśniona i to nie przez Sąd administracyjny, ale organy administracyjne w toku postępowania egzekucyjnego. Stanowi to bowiem jedną z zasadniczych kwestii w tej sprawie. Należy również wskazać i na to, że nie wiadomo, co w istocie w tej sprawie było obowiązkiem nałożonym na skarżącą Spółkę. Organ administracji II-stopnia przekazał bowiem Sądowi szczątkowe akta administracyjne. W szczególności w aktach tych nie było ani decyzji określającej treść tego obowiązku, ani upomnienia, ani tytułu wykonawczego, ani nawet potwierdzeń odebrania postanowień wydanych w tej sprawie. Sąd zwracał się do organów o przedłożenie potwierdzenia odbioru zaskarżonego postanowienia, ale doręczono Sądowi jedynie potwierdzenie odebrania przez Spółkę postanowienia I-instancyjnego. Utrudniło to znacznie ustalenie stanu sprawy, mimo że stosownie do art. 55 § 2 P.p.s.a. organ administracji obligatoryjnie przekazuje sądowi administracyjnemu nie tyko skargę, ale również kompletne akta sprawy i odpowiedź na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W szczególności nie wiadomo, czy zachowano wymóg art. 122 § 1 pkt 1 p.e.a., nakazujący na organ egzekucyjny obowiązek doręczenia również odpisu tytułu wykonawczego. Kolejnym zarzutem jest uznanie przez organy, że skarżąca Spółka wniosła tylko zażalenie na postanowienie w przedmiocie nałożenia grzywny w zakresie dotyczącym samej grzywny (zasadności jej nałożenia i kwoty). Tymczasem już w pouczeniu zawartym w postanowieniu I-instancyjnym zobowiązana Spółka została pouczona, że na to postanowienie przysługuje tak zażalenie, jak i prawno wniesienia zarzutów. Wprawdzie Spółka [...] swoje pismo będące środkiem zaskarżenia w postępowaniu nazwała "zażalenie", ale w ocenie Sądu to nie nazwa takiego pisma ma charakter przesądzający, ale treść żądania strony. Jeżeli więc w swoim zażaleniu Spółka ta podnosiła argumenty wskazujące na wykonanie nałożonego na nią obowiązku (jak sama Spółka podnosiła obowiązek ten polegał na zabezpieczeniu zbiorników na paliwa) to budzi wątpliwości, czy aby nie były to również zarzuty (art. 33 pkt 1 p.e.a.). Sąd tych wątpliwości nie może rozstrzygnąć, ale powinny to zrobić organy administracji. Nie może również umknąć i ta okoliczność że, jak wynika to z oświadczeń skarżącej Spółki, zostało wszczęte administracyjne postępowanie wznowieniowe, którego celem było wydanie decyzji dotyczącej załatwienia sprawy określającej obowiązek nałożony na skarżącą Spółkę. Nie można pominąć i tej możliwości, że ponownie prowadząc postępowanie wznowieniowe może nastąpić uchylenie decyzji wydanej w zwykłym postępowaniu administracyjnym. I mimo, że postanowienie to (wznowieniowe) wszczęto [...] 2007 r., żaden z organów w tej sprawie nie wskazał na jego przebieg i sposób zakończenia. Między tak wznowionym postępowaniem o wydaniem przez [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej minęło prawie 7 miesięcy, a więc stan tego postępowania powinien być znany organom w tej sprawie, zwłaszcza że istnieje w tych sprawach tożsamość organów administracji. Również zarzuty skargi dotyczące nałożenia samej grzywny są trafne. Nie wynika z akt sprawy zarówno konieczność wymierzenia samej grzywny, jak i jej wysokość. Jeżeli bowiem nałożony na skarżącą Spółkę obowiązek został wykonany przed wydaniem zaskarżonego postanowienia, to nie było zasadnym wymierzanie grzywny. Racje maja natomiast organy administracji twierdząc, że w postępowaniu egzekucyjnym nie można badać zasadności wykonania istniejącego obowiązku. Ponadto należy również częściowo zgodzić się ze skarżącą Spółką, że w obu postanowieniach (a w istocie w postanowieniu I-instancyjnym) nie zamieszczono przekonywującego uzasadnienia co do wysokości wymierzonej skarżącej Spółce grzywny w wysokości [...] zł. Wprawdzie ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie nakłada odrębnego obowiązku uzasadniania tak podjętych rozstrzygnięć w przedmiocie nałożenia grzywny, ale w ocenie Sądu nie oznacza to, że grzywna może być nakłada w dowolnej wysokości bez uzasadnienia. Wysokość nałożonej grzywny winna być uzasadnienia po to, aby nie tylko strona, ale i Sąd był w stanie skontrolować prawidłowość postępowania przeprowadzonego przez organy administracji. Wprawdzie Powiatowy Komendant Państwowej Straży Pożarnej wskazał, że wymierzono grzywnę z powodu: 1) uporczywego i lekceważącego uchylania się zobowiązanej Spółki od spełnienia obowiązku; 2) nadania obowiązkowi rygoru natychmiastowej wykonalności; 3) długotrwałego istnienia stanu bezpośredniego zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi oraz bezpośredniego niebezpieczeństwa powstania pożaru związanego z dalszym używaniem zbiornika; 4) stanem samowoli budowlanej; 5) adekwatnością grzywny w wysokości [...] zł do społecznej szkodliwości zachowania Spółki; 6) adekwatnością grzywny w stosunku do dobrej sytuacji finansowej zobowiązanej Spółki, która ma kapitał zakładowy w wysokości [...] zł i nie znajduje się w stanie upadłości lub w postępowaniu naprawczym. W ocenie Sądu uzasadnienie wysokości nałożonej grzywny nie może być interpretowane jako jakiekolwiek argumenty przedstawione przez organ administracji, które mają uzasadniać dowolną jej wysokość. W istocie uzasadniając nałożoną wysokość grzywny organy administracji uzasadniały samą zasadność jej nałożenia w związku z uchylaniem się skarżącej Spółki od wykonania nałożonego obowiązku oraz istnieniem stanu bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia. Samo uchylanie się od wykonania obowiązku nie jest, w ocenie Sądu, przesłanką pozwalającą na określenie wysokości grzywny. Natomiast argument wskazujący na stan zagrożenia takich dóbr jak zdrowie lub życie, mógłby uzasadniać podjęcie czynności egzekucyjnych zmierzających do bezpośredniego wykonania nałożonego obowiązku, czyli np. do wykonania zastępczego. Organ egzekucyjny nie powinien tolerować stanu zagrożenia zdrowia lub życia i w takiej sytuacji nie tyle kierować grzywnę w celu przymuszenia do wykonania obowiązku, co dokonać jego wykonania właśnie w trybie wykonania zastępczego. W ten bowiem sposób najszybciej umożliwiono by ochronę tak istotnych dla ustawodawcy i dla społeczeństwa dóbr jak życie i zdrowie. W tej sprawie w ocenie Sądu ustalenie wysokości grzywny powinno pozostawać w korelacji z sytuacją w samej zobowiązanej Spółce. Należało więc odnieść wysokość tej grzywny do dochodów (zysków) Spółki lub osiąganych przez nią strat. Obowiązek ustalenia rzeczywistej sytuacji zobowiązanego wynika z art. 7 k.p.a. w związku z art. 18 p.e.a. Taki też pogląd wyrażono w orzecznictwie sądowym (uzasadnienie do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lutego 2006 r., sygn. akt II OSK 510/2005, opub. w ONSAiWSA 2006 r., nr 6, poz.168). Mając powyższe na uwadze Sąd w tej sprawie uznał, że spełniona zestala dyspozycja art. 145 § 1 pkt c P.p.s.a. i tym samym orzeczono jako w sentencji wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził bowiem naruszenie przepisów egzekucyjnym (art. 119 p.e.a., art. 121 p.e.a.) oraz art. 7 i 77 k.p.a. poprzez nie wyjaśnienie szeregu istotnych w sprawie okoliczności, mających wpływ tak na sama wysokość grzywny jak i jej nałożenie. Zgodnie z art. 141 § 4 P.p.s.a. w tej sprawie Powiatowy Komendant Państwowej Straży Pożarnej prowadząc postępowanie powinien w pierwszej kolejności ustalić, czy przedmiotowy obowiązek został wykonany, czy też nie, ustalić sposób zakończenia postępowania wznowieniowego co do decyzji określającej obowiązek i stosownie do tego podjąć dalsze czynności. Zgodnie z art. 152 P.p.s.a., uwzględniając skargę określono wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Przy czym w tym zakresie rozstrzygnięcie to utraci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku. O kosztach rozstrzygnięto na podstawie art. 200 P.p.s.a., zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącej Spółce od organu, który wydał zaskarżoną decyzję, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W tej sprawie zwrot kosztów postępowania objął kwotę uiszczonego wpisu.