IV SA/Wa 474/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Szymańska, Sędziowie Asesor WSA Marta Laskowska (spr.), Asesor WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Protokolant Julia Dobrzańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 maja 2008 r. sprawy ze skargi M. D. i K. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) grudnia 2007 r. nr (...) w przedmiocie odmowy podjęcia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy 1. uchyla zaskarżone postanowienie i utrzymane nim w mocy postanowienie Burmistrza Gminy K. z dnia (...) czerwca 2007 r. (...); 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżących M. D. i K. D. kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Postanowieniem z dnia (...) grudnia 2007 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po rozpatrzeniu zażalenia wniesionego przez M. i K. D. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Gminy K. z dnia (...) listopada 2007 r. odmawiające podjęcia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego, jednorodzinnego wolnostojącego, przewidzianej do realizacji na terenie działki nr ew. (...), położonej we wsi C., Gm. K., zawieszone postanowieniem tego organu z dnia (...) czerwca 2007 r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał na następujące ustalenia faktyczne i prawne: Postanowieniem nr (...) z dnia (..) czerwca 2007 r. Burmistrz Gminy K. zawiesił postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla powyżej opisanej inwestycji do czasu "uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego". Wnioskiem z dnia (...) października M. i K. D. wnieśli o podjęcie postępowania w niniejszej sprawie ponieważ nastąpił upływ terminu do uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a ponadto zawieszenie postępowania narusza "prawa właścicielskie" wnioskodawców. Rozpatrując zażalenie wnioskodawców na powyższe postanowienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wskazało na treść art. 97 § 2 kpa, zgodnie, z którym gdy ustąpiły przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania, organ administracji publicznej podejmie postępowanie z urzędu lub na żądanie strony". Zdaniem organu brak jest podstaw do uznania, że w niniejszej sprawie ustały przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania, do chwili obecnej bowiem nie został uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla terenu planowanej inwestycji, a ocena przyczyn owego zaniechania wykracza poza granice niniejszego postępowania zażaleniowego. Skargę na powyższe postanowienie wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pełnomocnik M. i K. D.. Wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji, zarzuciła: 1/ naruszenie prawa materialnego, a w szczególności przepisów art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz gminach uzdrowiskowych (Dz.U. Nr 167, poz.1399 ze zm.), art. 59 – 61 i art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), 2/ naruszenie przepisów postępowania, a w szczególności art. 7, art. 97 § 2, art. 124 § 2 kpa. W uzasadnieniu skargi opisano stan faktyczny i prawny sprawy, rozwijając szczegółowo wskazane powyżej zarzuty. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W.wniosło o oddalenie skargi oraz podtrzymało argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga została uwzględniona, jednakże z innych powodów niż wskazane w skardze. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że sąd ma prawo, a także obowiązek dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji nawet wówczas, gdy taki zarzut nie został podniesiony w skardze. Nie będąc związany granicami skargi, sąd zobowiązany jest do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa, a także wszystkich przepisów, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie. Kierując się powyższą regułą, sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienia wydane zostały z naruszeniem przepisów prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz gminach uzdrowiskowych (Dz.U. Nr 167, poz.1399 ze zm.) oraz art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) istnieje obowiązek obligatoryjnego zawieszenia postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy do czasu uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Organy prowadzące postępowanie słusznie wskazały, że pomimo nieuchwalenia planu przez Gminę K. dla obszaru ochrony środowiskowej w okresie dwóch lat od wejścia w życie powyższej ustawy postępowanie nie może być prowadzone, a skutkiem tego jest brak możliwości ustalenia warunków zabudowy w drodze decyzji administracyjnej dla w/w obszaru. W tym kontekście więc zarzuty skargi są niezasadne. Jednakże wskazać należy, że postanowienie wydane w pierwszej instancji zawiera również rozstrzygnięcie merytoryczne, wskazane w punkcie 2 postanowienia, w którym odmówiono wydania decyzji o warunkach zabudowy dla powyżej opisanej inwestycji. Wydanie decyzji rozstrzygającej sprawę co do jej istoty, przy braku podjęcia zawieszonego uprzednio postępowania, było niedopuszczalne i stanowiło naruszenie art. 97 § 2 i 123 § 2 kpa. Najpierw bowiem organ administracji w formie postanowienia musi podjąć zawieszone postępowanie (w niniejszej sprawie nie ustały jednak przyczyny zawieszenia), a dopiero następnie może wydać decyzję, załatwiając sprawę co do jej istoty. Naruszenia tego dopuścił się zarówno organ pierwszej instancji, jak i organ odwoławczy, który nie dostrzegając wskazanych wadliwości, utrzymał w mocy postanowienie Burmistrza Gminy K.. Mając na względzie powyższe, Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na zasadzie art. 200 w/w ustawy.