II SA/Wr 76/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski, Sędzia NSA Halina Kremis, Sędzia WSA Anna Siedlecka (sprawozdawca), Protokolant Patrycja Kikosicka-Jędrzejczak, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 6 maja 2008r. sprawy ze skargi S. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o odmowie wydania zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odzysku odpadów oddala skargę Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J.G.utrzymało w mocy decyzję z dnia [...] nr [...] wydaną przez Zastępcę Dyrektora Wydziału Ochrony Środowiska Starostwa Powiatowego w J.G.działającego z upoważnienia Starosty J. o odmowie wydania zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odzysku odpadów. W dniu 13 września 2007 r. do siedziby Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J.G.wpłynął wniosek S.C. zamieszkałej w J.G.przy ul. [...] Ntr [...], działającej przez pełnomocnika M. C. o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty J. z dnia [...] nr [...] oraz decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J.G.z dnia [...] nr [...] utrzymującej w mocy wymienioną decyzję Starosty J.. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że decyzje administracyjne zostały skierowane do M.C jako strony, a on jedynie reprezentuje interesy osoby władającej gruntami, obecnie córki S.C.. We wniosku M.C.podał także, powołując się na orzecznictwo sądowoadministracyjne, że pełnomocnik nie staje się stroną w postępowaniu administracyjnym. Wskazał również, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J.G.wprowadziło w błąd Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdzając, że S.C.nie jest stroną postępowania, czym potwierdziło nieprawdę. W piśmie z dnia 24 września 2007r. M.C.podniósł okoliczności dotyczące treści merytorycznej decyzji w sprawie rekultywacji gruntów. Po rozpoznaniu wniosku, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J.G.decyzją z dnia [...] nr [...] , działając na podstawie art. 157 § 3 k.p.a. , art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a., art. 28 k.p.a. odmówiło wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J.G.z dnia [...] nr [...] w sprawie utrzymania w mocy decyzji nr [...] z dnia [...] . wydanej przez Zastępcę Dyrektora Wydziału Ochrony Środowiska Starostwa Powiatowego w J.G.działającego z upoważnienia Starosty J., odmawiającej wydania zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odzysku odpadów S.C.działająca przez pełnomocnika M.C., złożyła w siedzibie Kolegium wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J.G.nr [...] W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik podał, że zgadza się z twierdzeniami Kolegium, zawartymi w decyzji z dnia [...]., w których Kolegium stwierdziło, że w sprawie występuje wyłącznie jako pełnomocnik A.C., a następnie S.C.. Niezrozumiałe jest zatem twierdzenie Kolegium, że z treści składanych oświadczeń wynika, iż jest on sam wnioskodawcą, Kolegium nie wskazało żadnego przykładu w tym zakresie. Reprezentujący wnioskującą o ponowne rozpoznanie sprawy - M.C.stwierdził również, że postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zostało wydane w związku z kłamliwym twierdzeniem Kolegium, jakoby wskazał on, że jego zamiarem jest prowadzenie działalności w zakresie odzysku odpadów. Podał, że złożył wpis do ewidencji działalności gospodarczej, co nie jest równoznaczne z prowadzeniem takiej działalności. Wpis taki złożył w roku 1993 będąc właścicielem gospodarstwa rolnego i dotyczył on rekultywacji gruntów rolnych, a nie odzysku odpadów. Natomiast sprawa, która toczy się od 2000 roku dotyczy wyłącznie odzysku odpadów, a nie rekultywacji gruntów. Wiarygodnym dowodem prowadzenia działalności jest zaświadczenie Urzędu Skarbowego w J.G.stwierdzające, że w ostatnim dziesięcioleciu nie prowadził żadnej działalności gospodarczej. Wobec tego zarzucił Kolegium, że nie odniosło się do tego faktu oraz że "dobiera" fakty do zaplanowanej odmowy. Wobec powyższego pełnomocni S.C. wezwał Kolegium do przyznania się do popełnionego błędu. Do wniosku załączył pismo zatytułowane "List otwarty skierowany do Prezesa WSA we Wrocławiu". Po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wymienioną decyzją, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J.G.decyzją z dnia [...] nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 157 § 3 k.p.a., art.156 § 1 pkt 4 k.p.a. i art. 28 k.p.a. utrzymało w mocy decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J.G.z dnia [...] nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J.G.z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odzysku odpadów. W motywach decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że zasady postępowania z odpadami w sposób zapewniający ochronę życia i zdrowia ludzi oraz ochronę środowiska zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju, a w szczególności zasady zapobiegania powstawaniu odpadów lub ograniczania ilości odpadów i ich negatywnego oddziaływania na środowisko, a także odzysku lub unieszkodliwiania odpadów określa ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (tekst jednolity Dz.U. z 2007r. Nr 39, póz. 251 ze zm.). Argumentując dalej organ ponownie rozpoznający sprawę przywołał przepis art. 26 ust. l cyt. ustawy o odpadach zgodnie z którym posiadacz odpadów, który prowadzi działalność w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów obowiązany jest do uzyskania zezwolenia na prowadzenie tej działalności, z zastrzeżeniem art. 31 ust. l, art. 33 ust. 2, 4 i 4a oraz art. 43 ust. 5. Zatem przepis ten zdaniem Kolegium określa, że stroną postępowania administracyjnego w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów jest posiadacz odpadów, który prowadzi działalność w tym zakresie. Ponadto Samorządowe Kolegium Odwoławcze odwołało się w uzasadnianiu swojej decyzji do pojęcia "posiadacza odpadów", które zdefiniowane zostało w art. 3 ust. 3 pkt 13 ustawy. Według tej definicji, jest to każdy, kto faktycznie włada odpadami (wytwórca odpadów, inna osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna), z wyłączeniem prowadzącego działalność w zakresie transportu odpadów; domniemywa się, że władający powierzchnią ziemi jest posiadaczem odpadów znajdujących się na nieruchomości. Z treści tego przepisu wynika, że posiadaczem odpadu jest każdy podmiot, któremu przypisać można faktyczne władztwo nad odpadem. Z punktu widzenia odpadów o znanym pochodzeniu znajdujących się na nieruchomości, jak wywodzi Kolegium, jest w zasadzie obojętne kto sprawuje nad nią władztwo. Decydujące znaczenie ma tu zatem kto "faktycznie włada odpadami" a nie nieruchomością. Jednakże szczególnym posiadaczem odpadów może być władający nieruchomością. Dotyczy to sytuacji gdy nastąpiło podrzucenie odpadów bez jego zgody i wiedzy, a nie jest możliwe wskazanie innego posiadacza odpadów - tzw. domniemanie prawne, że władający powierzchnią ziemi jest posiadaczem odpadów znajdujących się na nieruchomości, oraz sytuacji gdy na gruncie znajdują się odpady nad którymi władający powierzchnią ziemi sprawuje faktyczne władztwo (Ustawa o odpadach - komentarz pod redakcją Jana Jerzmańskiego, Wrocław 2002, str. 95-106). Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało również na przepis art. 27 ust. l cyt. ustawy, zgodnie z którym zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów wydaje się na wniosek, który powinien zawierać m.in. oznaczenie miejsca prowadzenia działalności w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów (pkt.3). Jednakże przepis ten nie nakłada na wnioskodawcę przedłożenia zgody właściciela nieruchomości. Przepisy tej ustawy wymieniając w art. 29 ust. 3 podmioty, którym przekazuje się kopie wydanej decyzji nie wymienia pośród tych podmiotów właściciela nieruchomości. Tym samym właściciel nieruchomości, nie będący posiadaczem odpadu, nie może być uznany za stronę takiego postępowania. Wobec powyższego, stroną postępowania na prowadzenie działalności w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów może być posiadacz odpadów, który faktycznie odpadami włada, mimo że nie włada nieruchomością, na żądanie którego zostało wszczęte postępowanie. Władający powierzchnią ziemi (właściciel nieruchomości) jest stroną postępowania, gdy jako wnioskodawca sprawuje faktyczne władztwo nad odpadami lub gdy nie był wnioskodawcą w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów i nie można wskazać podmiotu faktycznie władającego odpadami (podrzucono odpady). Jak podkreśliło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w rozpoznawanej sprawie ustalono, że wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji został złożony przez pełnomocnika S.C. - M.C.. Natomiast stroną w postępowaniu zakończonym decyzją Starosty J. z dnia [...] . oraz decyzją Kolegium z dnia [...]r. jest M.C.. Bowiem to M.C.zwrócił się do Starosty J. w dniu [...] . o wydanie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odzysku odpadów na gruntach syna A.C.. W treści tego wniosku M.C.nie zawarł informacji, że działa on jako pełnomocnik syna - A.C.. Wydana w tym zakresie decyzja Starosty J. z dnia [...] jako stronę postępowania wskazała więc M.C.. Także odwołując się od tej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J.G.(odwołanie z dnia 20.10.2006r.) M.C.nie podał, że działa jako pełnomocnik właściciela gruntu. M.C.stał się także adresatem decyzji Kolegium z dnia [...] Skargę na wymienioną decyzję Kolegium do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniosła S.C.- właściciel nieruchomości. Rozpatrując skargę S.C. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 14 czerwca 2007r. sygn. akt II SA/Wr 259/07 odrzucił skargę. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarżąca - S.C.nie uczestniczyła jako strona w postępowaniu zarówno przed organem I instancji, jak i przed organem odwoławczym i nie do niej były kierowane te decyzje. Stroną tych postępowań był niewątpliwie M.C.i to on miałby interes prawny w złożeniu skargi do Sądu "we własnej sprawie". Skład orzekający Kolegium rozpatrujący wniosek M.C.o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Kolegium z dnia [...] nr [...] , mając na względzie wskazane przepisy ustawy o odpadach, podzieliło w całości powołane orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Jedyną stroną postępowań przeprowadzonych przez organ I i II instancji był w ocenie Kolegium M.C.. Tym samym legitymację do złożenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji miał także zdaniem Kolegium M.C., a nie S.C.. Samorządowe Kolegium Odwoławcze podkreśliło także w uzasadnieniu swojej decyzji, że złożenie wniosku przez pełnomocnika (M.C.) należy traktować jako złożenie wniosku przez mocodawcę (S.C.), a zatem przez osobę, której nie przysługuje interes prawny w toczącym się postępowaniu. Oznacza to, że wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji nie został złożony przez osobę uprawnioną, tj. M.C.. Wobec tego, skład orzekający Kolegium ponownie rozpoznający sprawę uznał, że te okoliczności uzasadniają odmowę wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z przyczyn podmiotowych. W tych okolicznościach prawnych i faktycznych, na treść rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie nie ma zdaniem Kolegium żadnego wpływu fakt prowadzenia lub też nie prowadzenia przez M.C.działalności gospodarczej. Skargę na decyzję Kolegium w ustawowym terminie wniosła S.C.działająca przez pełnomocnika M.C.domagając się stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji na podstawie art. 156 § l pkt 4 k.p.a. W treści skargi pełnomocnik S.C. podniósł, iż już od 15 lat stara się o wykorzystywanie odpadów do celów rekultywacyjnych a sprawa nie może być pozytywnie załatwiona wobec pokrętnych i nieprawdziwych argumentów Starosty Powiatowego w J.G.i Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J.G.. Zarówno Starostwo jak i Kolegium nie dostrzegło w ocenie pełnomocnika skarżącej, że w postępowaniach prowadzonych przed organami M.C.jest tylko pełnomocnikiem syna A. , a później skarżącej. Zdaniem pełnomocnika strony skarżącej Kolegium przypisuje mu funkcję strony postępowania, wywodząc, że stroną postępowania w zakresie odzysku odpadów może być posiadacz odpadów, który odpadami faktycznie władał, mimo że nie włada nieruchomością. Pełnomocnik strony skarżącej w uzasadnieniu zarzutów skargi wskazał również na treść przepisu art. 43 pkt 4 ustawy o odpadach, który stanowi, że wytwórca komunalnych osadów ściekowych jest obowiązany do przekazywania właścicielowi, dzierżawcy lub innej osobie władającej nieruchomością, na której komunalne osady ściekowe mogą być stosowane, wyników badań oraz informacji o dawkach i osadu, które można stosować na poszczególnych gruntach. Powołując się na załącznik nr l rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 21 marca 2006r. pełnomocnik skarżącej podał, że nie sposób wykorzystywać odpady bez władania jakąkolwiek nieruchomością, jako że nie można ich wykorzystywać bez określonego miejsca. Właścicielem gruntów jest S.C.a nie jej pełnomocnik M.C., S.C.nie uczestniczyła w postępowaniach przed organem I instancji, gdyż zastępował ją pełnomocnik M.C., na podstawie notarialnie udzielonego pełnomocnictwa. Zatem S.C.jest stroną postępowania. Stwierdził również, iż jego jedynym błędem, jako pełnomocnika S.C.w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, było pominięcie przez nieuwagę w nagłówku pisma jego danych osobowych jako pełnomocnika, co Kolegium mogło wyjaśnić. Domaga się także uznania decyzji Kolegium z dnia [...] r. jako skierowanej wyłącznie do osoby nie będącej stroną w sprawie oraz utożsamianie jej ze stroną przez nieprawdziwe dane. Takie bowiem stanowisko stało się powodem oddalenia skargi S.C. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w postanowieniu. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Podtrzymując w całości stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J.G.wskazało, iż decyzja ta nie narusza obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa, tj. przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. o odpadach (tekst jednolity Dz. U. z 2007r. Nr 39, póz. 251 zm.) oraz przepisów k.p.a. Mając na względzie treść przepisów art. 3 ust. 3 pkt 13 oraz art. 27, a także art. 29 cytowanej wyżej ustawy o odpadach, skład orzekający Kolegium uznał, że stroną postępowania na prowadzenie działalności w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów może być posiadacz odpadów, który faktycznie odpadami włada, mimo że nie włada nieruchomością, na żądanie którego zostało wszczęte postępowanie. Władający powierzchnią ziemi (właściciel nieruchomości) jest stroną postępowania, gdy jako wnioskodawca sprawuje faktyczne władztwo nad odpadami lub gdy nie był wnioskodawcą w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów i nie można wskazać podmiotu faktycznie władającego odpadami (podrzucono odpady). Z treści przepisu art. 43 ust. ustawy, przytoczonego w skardze, wynika że jego adresatem jest wytwórca komunalnych osadów ściekowych, zatem nie ma on zastosowania w sprawie. Mając na względzie wskazane regulacje Samorządowe Kolegium Odwoławcze stanęło na stanowisku, że jedyną stroną postępowań przeprowadzonych przez organ I i II instancji był M.C.. Tym samym legitymację do złożenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji miał także M.C., a nie S.C.. Złożenie wniosku przez pełnomocnika (M.C.) należy zdaniem organu traktować jako złożenie wniosku przez mocodawcę (S.C.), a zatem przez osobę, której nie przysługuje interes prawny w toczącym się postępowaniu. Oznacza to, że wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji nie został złożony przez osobę uprawnioną, tj. M.C.. Wobec tego, skład orzekający Kolegium uznał, że te okoliczności uzasadniają odmowę wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z przyczyn podmiotowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje Na wstępie podkreślić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny kontroluje legalność zaskarżonej decyzji administracyjnej oceniając prawidłowość zastosowania przepisów i ich wykładnię, a więc zgodność z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa na tle stanu faktycznego ustalonego w chwili wydania decyzji. Biorąc pod uwagę tak ograniczony zakres kognicji, Sąd rozpatrując niniejszą skargę uprawniony jest jedynie w tym postępowaniu do zbadania, czy zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J.G. z dnia [...] nr [...] odpowiada prawu, czy też to prawo narusza i w zależności od tej oceny orzec w sposób przewidziany w art.145 § 1 lub art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.) Rozpatrując stan faktyczny i prawny niniejszej sprawy Sąd stwierdził, że skarga S.C. nie może być uwzględniona, jako że uchylenie decyzji administracyjnej względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd następuje tylko w razie istnienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy (art.145 § 1 wymienionej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Takie zaś wady i uchybienia nie występują w rozpoznawanej sprawie. Podkreślić należy, że skarżący wnosząc skargę na opisaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J.G.z dnia [...] nr [...] , w istocie wnosi o stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J.G.z dnia [...] nr [...] utrzymującej w mocy decyzję nr [...] z dnia [...]r. wydaną przez Zastępcę Dyrektora Wydziału Ochrony Środowiska Starostwa Powiatowego w J.G.działającego z upoważnienia Starosty J., odmawiającą wydania zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odzysku odpadów. Niespornym jest w sprawie, że wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J.G.z dnia [...] nr [...] w istocie złożyła S.C.reprezentowana przez swojego pełnomocnika M.C., na podstawie notarialnie udzielonego pełnomocnictwa. Jak wynika z akt sprawy tą osobą bezpośrednio zainteresowaną, która zwróciła się do Starosty J. w dniu 20 listopada 2003r. o wydanie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odzysku odpadów na gruntach syna A.C. był M.C.. W tym też postępowaniu stroną w postępowaniu w sprawie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odzysku odpadów na gruntach należących do syna A.C. a następnie córki S.C. zakończonym decyzją Starosty J. z dnia [...] oraz decyzją Kolegium z dnia [...] . był M.C.. Istotnym z punktu widzenia legalności wydanej w trybie nadzwyczajnym zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego jest, że organ ten wydając w trybie zwykłym decyzję z dnia [...] nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] nr [...] odmawiając wydania zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odzysku odpadów - jako podstawę materialnoprawną powołał przepisy ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (tekst jednolity Dz. U. z 2007 r. Nr 39, poz. 251 ze zm.) Zasadniczą zatem kwestią w niniejszej sprawie było zbadanie czy organy rozpoznające sprawę w zwykłym toku instancji w zgodzie z tymi przepisami ustaliły osoby mające przymiot strony w tym postępowaniu administracyjnym. W ocenie Sądu oba składy orzekające Samorządowego Kolegium badając legitymację S.C. do złożenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odzysku odpadów trafnie odwołały się w tym względzie do regulacji zawartych w art. 3 ust. 3 pkt 13 oraz art. 27, a także art. 29 cytowa ustawy o odpadach. Z prawidłowej dokonanej przez oba składy orzekające Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J.G.wykładni wskazanych przepisów niewątpliwie wynika, iż stroną postępowania w sprawie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów może być posiadacz odpadów, który faktycznie odpadami włada, mimo że nie włada nieruchomością, a na żądanie którego zostało wszczęte postępowanie. Władający powierzchnią ziemi (właściciel nieruchomości) jest więc jak słusznie zaznaczyło to Kolegium stroną postępowania, gdy jako wnioskodawca sprawuje faktyczne władztwo nad odpadami lub gdy nie był on wnioskodawcą w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów i nie można wskazać podmiotu faktycznie władającego odpadami (podrzucono odpady). W konsekwencji powyższego, stwierdzić należy, że skarżąca nie sprawując w tym czasie faktycznego władztwa nad odpadami jak również nie będąc wnioskodawcą w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów, (wnioskodawcą w tym czasie, nie władającym nieruchomością, jednakowoż sprawującym faktyczne władztwo nad znajdującymi się tam odpadami - był aktualny pełnomocnik skarżącej M.C.) nie mogła zostać uznana za stronę w zwykłym postępowaniu w sprawie wydania zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odzysku odpadów Również już nadzwyczajnym postępowaniu administracyjnym zmierzającym do wyeliminowania opisanej ostatecznej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J.G., w trybie stwierdzenia jej nieważności, status materialnoprawny i procesowy skarżącej nie uległ zmianie, jako, że nadal nie posiadała ona przymiotu strony. Podkreślić przy tym należy, że status strony nie wynika z uznania jakiegokolwiek podmiotu za stronę, lecz wynika z przepisów prawa materialnego. Prawidłowo zatem wywiodło Kolegium, iż interes prawny musi wynikać z konkretnego przepisu prawa materialnego, na którego podstawie można skutecznie żądać czynności organu albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu. Na pojęcie zaś interesu prawnego składa się istnienie konkretnej normy prawa materialnego, konkretnej sytuacji prawnej zindywidualizowanego podmiotu prawa, a także możliwość oddziaływania tej normy na sytuację prawną owego podmiotu. Interes ten musi mieć charakter realny i własny. Nie może się on opierać tylko na istnieniu jakiegoś aktu lub instytucji prawnej. Takiego charakteru nie ma interes faktyczny, który tym różni się od interesu prawnego, że nie chronią go obowiązujące normy prawne. Zgodzić się w pełni należy ze stanowiskiem Kolegium, że takiego interesu prawnego skarżąca S.C.nie wykazała. Mając na uwadze przepis art.157 § 2 k.p.a., zgodnie z którym postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wszczyna się z urzędu lub na wniosek strony, Kolegium w tej sytuacji zasadnie odmówiło wszczęcia postępowania powołując się na przepis art.157 § 3 k.p.a., prawidłowo przyjmując, że skarżąca S.C.nie ma przymiotu strony w postępowaniu nadzwyczajnym dotyczącym zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odzysku odpadów. W konsekwencji powyższych ustaleń, stwierdzić należy, że brak u skarżącej statusu strony zarówno w postępowaniu zwykłym, zakończonym omawianą decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia z [...] nr [...] jak i w postępowaniu nadzwyczajnym, powoduje, iż brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J.G.z dnia [...] nr [...] W tej sytuacji podnoszone przez skarżącą zarzuty, dotyczące kwestionowanych decyzji, nie mogą być przez Sąd brane pod uwagę. W świetle powyższych ustaleń stwierdzić należy, że kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego a do czego ograniczają się kompetencje Sądu Administracyjnego, jako, że Sąd nie może oprzeć kontroli o kryterium słuszności czy sprawiedliwości społecznej -nie wykazała, by decyzja ta wydana została z naruszeniem przepisów o którym stanowi w/w art.145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie mógł zatem uwzględnić skargi S.C. z braku uzasadnionych ku temu podstaw i wobec tego oddalił ją w myśl art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.