VII SA/Wa 407/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na pismo informacyjne Ministra Zdrowia z dnia [...] grudnia 2007 r. znak: [...] w sprawie nie uwzględnienia wniosku o unieważnienie części ustnej egzaminu specjalizacyjnego postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 11 stycznia 2008 r. J. P. wniosła skargę na pismo Ministra Zdrowia w sprawie unieważnienia części ustnej egzaminu specjalizacyjnego. Skarżąca podniosła, iż jej zdaniem skład komisji egzaminu ustnego w którym uczestniczyła był niezgodny z prawem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Przepis art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że przed sądami administracyjnymi rozpatrywane są sprawy z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych. Zakres tych spraw precyzuje przepis art. 3 § 2 i 3 ww. ustawy, który wymienia akty prawne poddane kontroli w postępowaniu przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi. Są to decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, akty prawa miejscowego, akty jednostek samorządu terytorialnego, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego oraz inne sprawy, które na mocy przepisów ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. W związku z powyższym w sprawach innych nie należących do zakresu działalności administracji publicznej możliwa jest kontrola sądowoadministracyjna, ale tylko w przypadku, gdy w ustawie szczególnej jest wprost wskazane, że sprawy określonego rodzaju podlegają kognicji sądów administracyjnych, co wynika z art. 3 § 3 cyt. ustawy. Taką ustawą szczególną jest ustawa z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodzie lekarza (Dz. U. z 2002 r. Nr 21, poz. 204, ze. zm.), której artykuł 16 ust. 2 stanowi, iż Minister właściwy do spraw zdrowia po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Lekarskiej i Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego określa, w drodze rozporządzenia, wykaz specjalności lekarskich i lekarsko-dentystycznych, ramowe programy specjalizacji, sposób odbywania specjalizacji, sposób i tryb składania egzaminu państwowego, warunki, jakim powinny odpowiadać jednostki organizacyjne prowadzące specjalizacje, oraz warunki i tryb uznawania równoważności tytułu specjalisty uzyskanego za granicą. Aktualnie obowiązującym rozporządzeniem o którym mowa w 16 ust. 2 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodzie lekarza i lekarza dentysty (Dz. U. z 2002 r., Nr 21, poz. 204 ze zm.), jest Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 20 października 2005 r. w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów (Dz. U. Nr 213, poz. 1779, ze. zm.), które dla Państwowego Egzaminu Specjalistycznego nie przewiduje formy decyzji administracyjnej. Sąd rozpatrujący niniejszą skargę stanął na stanowisku, iż kwestie dotyczące wniosku skarżącej o unieważnienie części ustnej Państwowego Egzaminu Specjalistycznego mogło być rozpatrywane przez organ jedynie na podstawie działu VIII Kpa zatytułowanego "Skargi i Wnioski" i nie mieści się w katalogu spraw objętych właściwością sądów administracyjnych. Jakkolwiek wynik Państwowego Egzaminu Specjalistycznego ma związek z indywidualnymi uprawnieniami skarżącej, to jednak nie nosi znamion decyzji administracyjnej ani też nie jest aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 Ppsa, tym bardziej, iż nie przysługuje od niego żaden tryb odwoławczy. Treść art. 3 § 2 pkt 4 powołanej ustawy wskazuje, że akt lub czynność musi dotyczyć uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisu prawa. Koniecznie jest więc odniesienie takiego aktu lub czynności do przepisu prawa powszechnie obowiązującego, który określa uprawnienie lub obowiązek. Oznacza to, że musi istnieć ścisły związek między przepisem prawa, który określa uprawnienie lub obowiązek, a aktem lub czynnością, która dotyczy takiego uprawnienia lub obowiązku. Przypadek taki nie zachodzi w okolicznościach niniejszej sprawy. Z tego też względu przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) bowiem objęta nią sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego i jako taka skarga podlega odrzuceniu.