I SA/Wa 287/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na pismo Ministerstwa Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji postanawia odrzucić skargę. J. G. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą [...] "[...]" J. G. w W., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na - jak to określił - decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2008 r., nr [...]. Miała ona dotyczyć odmowy zmiany decyzji Ministra Transportu z dnia [...] października 2007 r., [...] o odmowie zgody na dokonanie przez P. [...] S.A. czynności prawnej polegającej na oddaniu w dzierżawę firmie [...] "[...]" J. G. nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] oraz [...], stanowiącej część działek oznaczonych w ewidencji gruntów i budynków numerami [...], obręb [...], jednostka ewidencyjna [...] będącej własnością Skarbu Państwa, we władaniu P. [...] S.A. J. G. zarzucił Ministrowi Infrastruktury naruszenie art. 28 kpa poprzez nieuznanie, iż jest stroną postępowania o czym miałby świadczyć brak w zaskarżonej "decyzji" pouczenia o trybie i sposobie odwołania się, a także niedoręczenie mu decyzji Ministra Transportu z dnia [...] października 2007 r. nr [...] wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o sposobie i terminie odwołania, jak również naruszenie przepisów art. 235 kpa oraz art. 63 kpa wobec nieuznania jego pisma z dnia 14 grudnia 2007 r., jako podania o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Ministra Transportu z dnia [...] października 2007 r. Skarżący dodał, że o negatywnej decyzji Ministra dowiedział się za pośrednictwem organizatora przetargu. Skarżący uważa, że posiada on status strony w postępowaniu administracyjnym wszczętym przez Ministra Transportu na podstawie przepisów art. 18 ust. 4 ustawy z dnia 8 sierpnia 2000 r. o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego "Polskie Koleje Państwowe" (Dz. U. z 2000 r., nr 84, poz. 948 ze zm.) bowiem wydana w wyniku tego postępowania decyzja administracyjna dotyczyła bezpośrednio sfery jego praw. Został on w niej indywidualnie wymieniony, co wynika wprost z treści pisma P. [...] S.A., Oddziału Gospodarowania Nieruchomościami W. z dnia [...] listopada 2007 r., nr [...] informującego skarżącego o treści ww. decyzji Ministra Transportu. J. G. uważa, że Minister Infrastruktury miał pełną świadomość tego, że nie doręczył mu, choć powinien decyzji administracyjnej z dnia [...] października 2007 r. Dodał również, że organ powinien potraktować jego pismo z dnia 14 grudnia 2007 r. jako podanie o wznowienie postępowania w sprawie na podstawie przepisów art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Uzupełniając skargę pismami z dnia 19 lutego 2008 r. i 4 kwietnia 2008 r. J. G. dodał, że brak w nagłówku pisma Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2008 r. słowa decyzja nie oznacza, że pismo to nie jest decyzją w rozumieniu przepisów art. 104 kpa, bowiem o zakwalifikowaniu danego aktu prawnego jako decyzji nie decyduje nazwa występująca w przepisie prawnym czy nagłówku lecz wynikający z niej merytoryczny charakter aktu. Ponadto mimo, że jest to decyzja wadliwa, gdyż brakuje jej wszystkich elementów określonych w przepisach art. 107 § 1 kpa, zawiera merytoryczne rozstrzygnięcie. W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej odrzucenie lub oddalenie. Organ podkreślił, że J. G. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą [...] "[...]" J. G. nie jest stroną w postępowaniu administracyjnym toczącym się przed ministrem właściwym do spraw transportu, dotyczącym zgody na dokonanie czynności prawnej w zakresie rozporządzania składnikami aktywów trwałych w rozumieniu przepisów o rachunkowości. Postępowanie to ma charakter nadzoru administracyjnego, który nad Spółką P. [...] S.A. sprawuje minister właściwy do spraw transportu na podstawie szeregu przepisów zawartych w ustawie z dnia 8 września 2000 r. o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego "Polskie Koleje Państwowe" posiadając również uprawnienia kontrolne wobec P.[...] Firma [...]" [...]" J. G. ma jedynie interes faktyczny w rozstrzygnięciu tej sprawy. Ponadto postępowanie prowadzone przed Ministrem Transportu nie dotyczy bezpośrednio praw lub obowiązków skarżącego. Do momentu zatem udzielenia przez Ministra Transportu zgody na przeniesienie praw do nieruchomości na rzecz nabywcy wyłonionego w przetargu sfera jego uprawnień nie jest powiązana z postępowaniem prowadzonym przed ww. organem. Dlatego J. G. nie może być stroną w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym ani sądowo – administracyjnym. Jest nią jedynie adresat decyzji, a więc ten kto przedstawia do rozpatrzenia przed właściwym organem wniosek określony w art. 18 ust. 2c ustawy o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego "Polskie Koleje Państwowe". Minister Infrastruktury zaznaczył również, że pismo z dnia [...] stycznia 2008 r., nr [...] nie jest i nigdy nie było decyzją, nie spełnia ono wymogów z art. 107 kpa, ponieważ prośba J. G. została rozpatrzona w trybie skarg i wniosków wobec nieuznania J. G. za stronę postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. inne niż wymienione w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4. W sprawie niniejszej skarżący domaga się uznania, że przedmiotem jego skargi jest decyzja Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2008 r., nr [...]. W ocenie jednak Sądu całokształt okoliczności sprawy wskazuje na to, że przedmiot niniejszej skargi nie posiada charakteru decyzji. Kwestionowany dokument w swej treści jedynie nawiązuje do postępowania administracyjnego, które zakończyło się decyzją Ministra Transportu z dnia [...] października 2007 r. nie znaczy to jednak, że wydany został w jego toku. Bezspornym jest – czego nie podważa również sam skarżący - że w postępowaniu zakończonym ww. decyzją, J. G. nie uczestniczył na prawach strony w rozumieniu art. 28 kpa. Zarówno z treści ww. decyzji jak i z nadesłanej do akt sprawy dokumentacji wynika, że status strony przysługiwał jedynie P. [...] S.A. Należy przy tym podzielić stanowisko Ministra Infrastruktury wyrażone w odpowiedzi na skargę, że J. G. posiadał jedynie interes faktyczny w postępowaniu zakończonym decyzją Ministra Transportu z dnia [...] października 2007 r. orzekającej o braku zgody na dokonanie przez P. [...] S.A. w W. czynności prawnej. Z tej przyczyny nie mógł skutecznie domagać się zmiany ww. decyzji. Z tych powodów Ministerstwo Infrastruktury nie nadało formalnego biegu jego żądaniu, ograniczając się do wystosowania doń pisma wyjaśniającego, które obecnie jest przedmiotem skargi. Na marginesie dodać należy, że gdyby nawet, z uwagi na zawarte w tym piśmie sformułowanie cyt. "biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że nie wystąpiły przesłanki do zmiany decyzji Ministra Transportu z dnia [...] października 2007 r. (...) w trybie art. 154 § 1 kpa", uznać przedmiotowe pismo za decyzję administracyjną, (skarżący podniósł, że organ powinien potraktować jego pismo z dnia 14 grudnia 2007 r. jako podanie o wznowienie postępowania w sprawie na podstawie przepisów art. 145 § 1 pkt 4 kpa) – to przedmiotowa skarga i tak podlegałaby odrzuceniu, musiałaby być bowiem uznana za przedwczesną, gdyż strona przed wniesieniem skargi ma obowiązek wyczerpania toku instancji (art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W tych warunkach zatem skargę J. G. należało uznać za niedopuszczalną – po myśli art. 58 § 1 pkt 6 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.