I OZ 810/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek, , , po rozpoznaniu w dniu 24 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 maja 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 220/08 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia: oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 20 maja 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 220/08 odmówił skarżącej Z. O. wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd stwierdził, że zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) po przekazaniu skargi przez organ sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd stwierdził, że skarżąca w uzasadnieniu wniosku nie wskazała żadnych okoliczności, które dałyby podstawy do stwierdzenia, że w sprawie zachodzą przesłanki wskazane w wyżej powołanym przepisie. Sąd, opierając swoje rozstrzygnięcie o ocenę wniosku skarżącej, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu uznał, że wniosek strony nie może zostać uwzględniony. Niezależnie od powyższego Sąd stwierdził, że skutki realizacji zobowiązań pieniężnych z natury rzeczy są odwracalne. Zażalenie na powyższe postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła Z. O.. W zażaleniu skarżąca wskazała, że od dnia [...] jest osobą bezrobotną. Ponadto podniosła, że nie posiada innych dochodów, które umożliwiłyby jej wykonanie zaskarżonej decyzji, gdyż jej jedynym majątkiem jest nieruchomość, której dotyczy decyzja. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zatem to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania, że w danej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Podkreślenia wymaga, że jak przyjęto w judykaturze, chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. W sprawie przedmiotem wniosku o wstrzymanie jest decyzja dotycząca należności pieniężnej. Egzekucja należności pieniężnych, co do zasady, nie stanowi skutku trudnego do odwrócenia, bowiem wyegzekwowane świadczenie podlega zwrotowi w razie uchylenia zaskarżonej decyzji. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego analiza wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji potwierdza stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawarte w zaskarżonym postanowieniu, że strona nie uprawdopodobniła w nim w dostateczny sposób przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Skarżąca nie wykazała w sposób przekonywujący, że w razie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta [...] W. z dnia [...] w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej w wysokości [...] zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z podziałem nieruchomości, skarżąca zostanie narażona na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaskarżona decyzja nakładająca na skarżącą obowiązek zapłacenia określonej kwoty pieniężnej (opłaty adiacenckiej) nie może prowadzić bowiem do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyż uiszczenie kwoty pieniężnej ma ze swojej natury charakter odwracalny. Odnosząc się natomiast do przedstawionego w zażaleniu argumentu dotyczącego trudnej sytuacji finansowej skarżącej, wskazać należy, że okoliczność ta nie była znana Sądowi pierwszej instancji, gdyż nie została ona w sposób szczegółowy przedstawiona we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Dlatego też nie może ona mieć wpływu na ocenę zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny ocenia bowiem rozstrzygnięcia sądów wojewódzkich wydane w określonym stanie faktycznym i prawnym. Powoływane przez skarżącego w zażaleniu okoliczności mogą stanowić przedmiot ponownego wniosku w tej sprawie. Stosownie bowiem do art. 61 § 4 P.p.s.a., postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. W tej sytuacji postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 maja 2008 r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji należy uznać za prawidłowe. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.