II FZ 411/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : Sędzia WSA del. Sławomir Presnarowicz po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. I. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 maja 2008 r. sygn. akt I SA/Kr 1474/07 w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 18 października 2007 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. postanawia oddalić zażalenie. II FZ 411/08 U Z A S A D N I E N I E Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zwanym dalej WSA, na posiedzeniu niejawnym postanowieniem z dnia 26 maja 2008 roku, oddalił wniosek W. I., o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 18 października 2007 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. WSA przywołał treść art. 61 § 1 i art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. - zwana dalej p.p.s.a.) W uzasadnieniu powyższego postanowienia WSA wskazał, że wnioskiem datowanym na dzień 14 lutego 2008 r., skarżący W. I. reprezentowany przez doradcę podatkowego, zwrócił się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 18 października 2007 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. We wniosku skarżący podkreślił, że obciążony jest kredytami w Banku spółdzielczym w L., które zaciągnął na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, że w związku z treścią zaskarżonej decyzji ustanowione zostały zabezpieczenia na samochodach należących do firmy skarżącego, dokonano także zabezpieczenia konta firmowego podatnika. Została ponadto ustanowiona hipoteka przymusowa zwykła na udziale we własności lokalu mieszkalnego przy ul. F. w K. Skarżący zaznaczył, że toczące się postępowanie egzekucyjne podważa wiarygodność podatnika wobec jego klientów, a także nie pozwala na dalszy rozwój firmy, gdyż zagraża dalszemu kredytowaniu inwestycji przez Bank Spółdzielczy. Skarżący podkreślił nadto, że wartość środków trwałych na rok 2007 wynosiła 1.380.000 zł, a obecnie tylko 750.000 zł. Jednakże, w ocenie WSA, wniosek W. I. o wstrzymanie wykonania opisywanej na wstępie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej, okazał się nieuzasadniony. Dla należytego bowiem rozpoznania wniosku, koniecznym jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności, uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tak więc, zdaniem WSA, żadna z przesłanek mogących uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie została przez stronę skarżącą wykazana. Pełnomocnik W. I., pomimo wezwania o udokumentowanie sytuacji finansowej podatnika, nie przedłożył (oprócz odpisu z księgi wieczystej) żadnych dowodów na potwierdzenie podnoszonych we wniosku twierdzeń, odnośnie do zaciągniętych kredytów, ich wysokości oraz dokonanych zabezpieczeń na majątku podatnika. WSA ponadto podkreślał, że każda zapłata podatku wiąże się z pewną dolegliwością w postaci uszczuplenia stanu posiadania podatnika. Aby jednak możliwe było wstrzymanie wykonania decyzji podatkowej podatnik musi wykazać, że w związku z wykonaniem decyzji nastąpią kwalifikowane skutki w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ogólnikowe twierdzenia o zaciągniętych kredytach i dokonanych zabezpieczeniach, nie poparte żadnymi dowodami i konkretnymi wyliczeniami nie pozwalają na określenie choćby w przybliżeniu sytuacji majątkowej podatnika. Poza tym, w ocenie WSA, skarżący wskazując na okoliczności w postaci zaciągniętych kredytów, czy toczącego się względem niego postępowania egzekucyjnego, nie wykazuje w jaki sposób mogą one wpłynąć na powstanie nieodwracalnych skutków, czy wyrządzenie podatnikowi znacznej szkody. Na powyższe postanowienie W. I. ( reprezentowany przez doradcę podatkowego ) wniósł zażalenie, zarzucając rozstrzygnięciu naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. W związku z podniesionymi zarzutami wniesiono o uchylenie postanowienia WSA. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że odmowa wstrzymania wykonania decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody. Zdaniem skarżącego, w zaskarżanym postanowieniu WSA ogranicza się przede wszystkim do powołania treści przepisów mających zastosowanie w sprawie i opisania wymogów, którym składający wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji musi sprostać. Nie ulega wątpliwości, w ocenie skarżącego, że takie uzasadnienie odmowy wstrzymania wykonania przedmiotowej decyzji nie spełnia niezbędnych wymogów uzasadnienia wyczerpującego. Nie ulega również wątpliwości, podkreśla pełnomocnik skarżącego, że prowadzenie względem jego Mocodawcy postępowania egzekucyjnego, wyrządzi skarżącemu znaczną szkodę i spowoduje skutki, których nie sposób będzie odwrócić. Przestanie działać firma, której dochody stanowią przychód budżetu, dziewięć osób straci zatrudnienie. Ponadto Mocodawca pełnomocnika, ma na utrzymaniu babcię i syna oraz ponosi wydatki na leczenie astmy. Pomimo wszystkich przeciwności, jego Mocodawca podejmuje wszelkie możliwe działania, aby nie dopuścić do zamknięcia firmy. Podkreślał także skarżący swoją dotychczasową dyscyplinę, jako podatnika w regulowaniu zobowiązań podatkowych. Wskazywano, że skarżący nie jest obciążony w tym momencie, żadnymi zaległościami, nie tylko względem organów podatkowych, ale również względem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, jak i względem Banku Spółdzielczego w L., z tytułu spłat kredytów zaciągniętych na rozwój firmy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W treści art. 61 § 3 p.p.s.a. ustawodawca przewiduje, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części. Użyte w wymienionym przepisie prawa wyrażenie "sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie" oznacza, że orzeczenie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji może, lecz nie musi, być wydane nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ( rozstrzygnięcie o charakterze uznaniowym ). Sąd, wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno na ocenie wniosku skarżącego, jak i na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia, bądź też nie wystąpienia, przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenie skutków. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 495-497/04; z dnia 22 listopada 2004 r., sygn. akt FZ 474/04; z dnia 31 sierpnia 2004 r., sygn. akt FZ 267/04, niepublikowane). W rozpatrywanej sprawie W. I. nie uprawdopodobnił wystąpienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., wskazujących na zaistnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Lakoniczne stwierdzenia zawarte w uzasadnieniu zażalenia, a odnoszące się do hipotetycznie mogących zaistnieć sytuacji w stosunku do firmy, ( tj. unieruchomienie firmy, dziesięć osób straci zatrudnienie), nie mogą być przyjęte za podstawę wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K., w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 rok W. I. Skarżący nie zdołał wykazać zatem, w jaki sposób wykonanie tej decyzji spowoduje dla niego ( jego rodziny ) niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenie skutków. Powołano się bowiem w tym kontekście, wyłącznie na konieczność utrzymania babci i syna oraz ponoszenie wydatków na leczenie astmy. Za nieusprawiedliwiony uznaje Naczelny Sąd Administracyjny zarzut, że w zaskarżanym postanowieniu WSA ogranicza się przede wszystkim do powołania treści przepisów mających zastosowanie w sprawie i opisania wymogów, którym składający wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji musi sprostać. W ocenie sądu odwoławczego, takie uzasadnienie odmowy wstrzymania wykonania przedmiotowej decyzji, spełnia niezbędne wymogi uzasadnienia wyczerpującego. Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że WSA w Gorzowie Wielkopolskim słusznie odmówił W. I. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Nie został przez Sąd pierwszej instancji naruszony wskazany przez skarżącego przepis. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.