I SA/Bd 111/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska Sędziowie: sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz (spr) asesor WSA Urszula Wiśniewska Protokolant starszy sekretarz sądowy Joanna Synakiewicz po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 04 czerwca 2008 r. sprawy ze skargi R. S. na decyzję Dyrektora Kujawsko-Pomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania płatności do gruntów rolnych na rok 2007. oddala skargę W dniu [...] r. R. S. złożył w Biurze Powiatowym Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w N. wniosek o przyznanie płatności do gruntów rolnych na rok 2007. We wniosku tym producent rolny ubiegał się o przyznanie jednolitej płatności obszarowej (JPO) do działek rolnych o łącznej powierzchni [...] ha, uzupełniającej płatności obszarowej (UPO) do powierzchni grupy upraw podstawowych o łącznej powierzchni [...] ha oraz uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych (PZ) o łącznej powierzchni [...] ha. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w N. przyznał R. S. płatności do gruntów rolnych na rok 2007. W powyższej decyzji organ uwzględnił w całości żądania wnioskodawcy w części dotyczącej jednolitej płatności obszarowej oraz uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych. Jednocześnie nie przychylił się do żądania dotyczącego przyznania uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych do gruntów o łącznej powierzchni [...] ha. Powołując się na § 4 ust. 1 pkt 2 oraz § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2007 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznania tej płatności (Dz. U. Nr 46 poz. 309 ze zm.) organ przyznał płatność do gruntu o pow. [...] ha, a zatem do powierzchni odpowiadającej wielkości powierzchni, do których przyznano płatność w 2006r. Od decyzji organu I instancji producent złożył odwołanie, w którym nie zgodził się z uwzględnieniem przy określeniu powierzchni kwalifikowanej do płatności PZ powierzchni użytków zielonych z roku 2006. Podniósł, iż zadeklarował do płatności grupę upraw PZ o powierzchni [...] ha - zgodnie z wypisem z rejestru gruntów, a otrzymał przedmiotową płatność jedynie do powierzchni [...] ha. Producent wskazał, iż zmienił sposób użytkowania gruntów, które następnie zostały przeklasyfikowane decyzją Starosty N. na trwałe użytki zielone. Zdaniem skarżącego płatność do gruntów rolnych zgodnie z założeniami ustawy o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych powinna objąć całość aktualnej powierzchni gruntów za dany rok działalności rolniczej, tj. [...] ha, a nie powierzchnię gruntów, do której przyznano płatność w 2006r., tj. [...] ha. Decyzją z dnia [...]. nr [...] Dyrektor Kujawsko-Pomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ wskazał, że rolnikowi na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i płatności cukrowej (Dz. U. Nr 35, poz. 217 ze zm.), który w danym roku spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej, o której mowa w art. 143b ust. 1 rozporządzenia nr 1782/2003 przysługują płatności uzupełniające do powierzchni upraw zielonych (płatność zwierzęca), chmielu, innych roślin (grupa upraw podstawowych). Wyjaśnił, że szczegółowe warunki niezbędne do spełnienia dla otrzymania przez wnioskodawcę płatności zwierzęcych reguluje rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2007 r. w sprawie rodzajów roślin objętych uzupełniającą płatnością oraz szczegółowych warunków i trybu przyznania tej płatności. Podał, że zgodnie z § 4 ust. 1 powyższego rozporządzenia płatność zwierzęca w danym roku kalendarzowym przysługuje, jeżeli: 1) rolnik w okresie od dnia 1 kwietnia 2005 r. do dnia 31 marca 2006r. był posiadaczem bydła lub owiec lub kóz, lub koni, które w tym okresie były wpisane lub zostały przez tego rolnika zgłoszone do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych lub do rejestru koniowatych, o których mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt oraz 2) na podstawie wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych złożonego w 2006 r. rolnikowi przyznano płatność uzupełniającą do powierzchni trwałych użytków zielonych lub do powierzchni upraw traw przeznaczonych na paszę uprawianych na gruntach ornych. Przywołał również § 4 ust. 2 wymienionego rozporządzenia, który stanowi, że płatność zwierzęca przysługuje do powierzchni trwałych użytków zielonych zadeklarowanych we wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych na dany rok, nie większej jednak niż powierzchnia ustalona jako iloraz liczby zwierząt, o których mowa w ust. 1 pkt 1, przeliczonych na duże jednostki przeliczeniowe (DJP) i współczynnika 0,3 oraz nie większej niż powierzchnia trwałych użytków zielonych lub powierzchnia upraw traw przeznaczonych na paszę uprawianych na gruntach ornych, do której została przyznana płatność w roku 2006. Organ odwoławczy wskazał, że w 2006r. producent zadeklarował do płatności obszarowej działkę rolną o identyfikatorze "D" z deklaracją trawy na gruntach ornych o powierzchni [...] ha. Jego zdaniem, skoro producent w 2006r. zadeklarował do płatności obszarowej działkę rolną o powierzchni [...] ha i do takiej powierzchni w 2006 r. przyznana została płatność, to zasadnym było przyznanie w 2007r. płatności do tej powierzchni, pomimo zadeklarowania przez producenta we wniosku o płatność zwierzęcą powierzchni wynoszącej [...] ha. Mając powyższe na uwadze, Dyrektor Kujawsko-Pomorskiego Oddziału Regionalnego ARiMR w T. stwierdził, iż nie ma znaczenia, że w drodze decyzji Starosty N. przekwalifikowano grunty na trwałe użytki zielone. Organ odwoławczy wskazał, iż wypełniając wniosek obszarowy producenci obowiązani są podawać aktualny stan faktyczny posiadanych gruntów rolnych, co dotyczy także gruntów rolnych na działce ewidencyjnej zajętych pod trwałe użytki zielone - stanowi to bowiem podstawowy warunek pozytywnego rozpatrzenia złożonego wniosku. Jednakże warunkiem otrzymania uzupełniającej płatności do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych jest nie tylko zadeklarowanie we wniosku określonej powierzchni gruntów jako grupy upraw PZ, ale również spełnienie pozostałych wymogów określonych przepisami prawa. Jednym z takich warunków jest powierzchnia trwałych użytków zielonych lub powierzchnia upraw traw przeznaczonych na paszę uprawianych na gruntach ornych, do której została przyznana płatność w roku 2006, stanowiąca powierzchnię referencyjną dla płatności PZ w roku 2007, tj. górną granicę, do której przedmiotowa płatność może zostać naliczona. Dyrektor wyjaśnił, że skoro powierzchnia trwałych użytków zielonych lub powierzchnia upraw traw przeznaczonych na paszę uprawianych na gruntach ornych, do której została przyznana płatność w 2006r. dla skarżącego wynosiła [...]ha, to płatność zwierzęca w 2007r. została naliczona do tej właśnie powierzchni, a nie do zadeklarowanej. Na decyzję organu odwoławczego producent złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, w której wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 7 ust. 2 oraz art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej. W uzasadnieniu skarżący powołując się na art. 7 ust 2 pkt 2 ww. ustawy oraz na art. 143b ust. 1 rozporządzenia nr 1782/2003 wskazał, iż w dniu przyznania płatności posiadał zadeklarowane 19,20 ha trwałych użytków zielonych, do których powinna zostać naliczona płatność uzupełniająca. Skarżący wskazał również na § 4 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2007 r. w sprawie roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznania tej płatności, który uzależnia wielkość płatności od powierzchni trwałych użytków zielonych, do której została przyznana płatność w roku 2006. Jednakże stwierdził, iż powyższe rozporządzenie zostało wydane z naruszeniem upoważnienia, jakie otrzymał Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi na mocy ustawy o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej. Zauważył, że art. 17 ust. 2 tej ustawy stanowi, iż wydając rozporządzenie minister właściwy do spraw rolnictwa może uzależnić wysokość stawki płatności uzupełniającej dla określonych upraw jedynie od liczby zwierząt danego gatunku posiadanych przez rolnika w danym okresie lub w danym dniu. W związku z powyższym, zdaniem producenta, wydając rozporządzenie z dnia 13 marca 2007r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi naruszył postanowienia ustawy przekraczając zakres upoważnienia, uzależniając wysokość przyznanej płatności od wielkości gruntów objętych płatnościami w roku 2006, podczas gdy jedynym ograniczeniem, które mogło być wprowadzone była liczba zwierząt posiadanych przez rolnika w określonym czasie. Skarżący podkreślił, że organ administracyjny obowiązany jest wydać decyzję zgodnie z obowiązującym prawem. Wskazał, że ustawa wyraźnie przewiduje, iż płatność przysługująca rolnikowi do gruntów przez niego aktualnie uprawianych, może zostać ograniczona jedynie przez uzależnienie jej wysokości od liczby zwierząt posiadanych przez wnioskodawcę w określonym czasie. Wydając decyzję, w której wysokość płatności została uzależniona od wielkości przyznanej płatności w roku poprzednim, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w N.działał, w opinii producenta, w oparciu o wadliwy akt prawny niższej rangi niż ustawa, zaś organ drugiej instancji utrzymał tę decyzję w mocy. Skarżący powołał się na art. 4 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.), zgodnie z którym sędziowie sądów administracyjnych w sprawowaniu swojego urzędu są niezawiśli i podlegają tylko konstytucji oraz ustawom. W związku z powyższym, zdaniem producenta, w zakresie kompetencji Sądu jest orzeczenie zgodnie z treścią ustawy z pominięciem ograniczeń bezprawnie wprowadzonych przez rozporządzenie. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Kujawsko-Pomorskiego Oddziału Regionalnego ARiMR w T. wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ponadto organ nie zgodził się z zarzutami skargi, iż decyzja została wydana na podstawie przepisu rozporządzenia - § 4 ust. 2 - który jest niezgodny z ustawą. Organ przywołał treść art. 17 ust. 2 i wskazał, iż odnośnie wysokości stawek płatności uzupełniających zostało wydane inne rozporządzenie, a mianowicie rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 31 października 2007r. w sprawie płatności uzupełniających za 2007r. (Dz. U. Nr 204, poz. 1479) - na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007r. o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej. Organ podał, że sporny akt - rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2007r. zostało wydane na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 2 lit. a) oraz art. 23 ustawy o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i płatności cukrowej. Zdaniem organu te przepisy umożliwiają wprowadzenie w drodze rozporządzenia szczegółowej regulacji dotyczącej przyznania płatności, upoważniają do sprecyzowania warunków, jakie powinien spełnić producent ubiegający się o płatność zwierzęcą. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji z punktu widzenia jej legalności, tj. zgodności decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z art.145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, że zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Spór sprowadza się do ustalenia, czy zasadnie organ przyznał uzupełniającą płatność obszarową do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych do powierzchni 3,63 ha zamiast, jak wnosiła strona do powierzchni 19,20 ha. Na podstawie § 4 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2007r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania tej płatności "Płatność zwierzęca przysługuje do powierzchni trwałych użytków zielonych zadeklarowanych we wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych na dany rok, nie większej jednak niż powierzchnia ustalona jako iloraz liczby zwierząt, o których mowa w ust. 1 pkt 1, przeliczonych na duże jednostki przeliczeniowe (DJP) i współczynnika 0,3 oraz nie większej niż powierzchnia trwałych użytków zielonych lub powierzchnia upraw traw przeznaczonych na paszę uprawianych na gruntach ornych, do której została przyznana płatność określona w ust. 1 pkt 2." Stosownie natomiast do § 4 ust. 1 pkt 2 tego rozporządzenia płatność zwierzęca w danym roku kalendarzowym przysługuje, jeżeli na podstawie wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych złożonego w 2006r. rolnikowi przyznano płatność uzupełniającą do powierzchni trwałych użytków zielonych lub do powierzchni upraw traw przeznaczonych na paszę uprawianych na gruntach ornych. Z analizy przywołanego § 4 ust. 2 wynika, że wielkość przyznania płatności zwierzęcej w 2007r. była uzależniona od powierzchni trwałych użytków zielonych lub powierzchni upraw traw przeznaczonych na paszę uprawianych na gruntach ornych, do których została przyznana płatność w 2006 r. Mając zatem na uwadze przywołany przepis, należy stwierdzić, że przyznanie w 2006 r. płatności do powierzchni [...] ha, skutkuje przyznaniem płatności w 2007 r. do powierzchni nie większej niż [...] ha. W tej sytuacji należy odnieść się do zarzutu strony, która twierdzi, że powyższe uregulowanie, tj. § 4 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2007r. zostało wydane z przekroczeniem upoważnienia ustawowego, bowiem Minister nie był uprawniony do takiej regulacji, która uzależniała wielkość płatności w 2007r. od powierzchni, do której przyznano płatność w 2006 r. Podkreślić należy, iż rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2007r. zostało wydane na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 2 lit. a) oraz art. 23 ustawy z dnia 26 stycznia 2007r. o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej. Na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 2 lit. a) ww. ustawy, minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia rodzaje roślin, o których mowa w art. 7 ust. 2 pkt 2 i 3, uwzględniając wykaz systemów wsparcia określony w załączniku I do rozporządzenia nr 1782/2003, założenia Wspólnej Polityki Rolnej oraz biorąc pod uwagę, że uprawy roślin, do których przysługują płatności uzupełniające, prowadzi się zgodnie z przepisami Unii Europejskiej dotyczącymi udzielania wsparcia do tych upraw. Natomiast stosownie do art. 23 tej ustawy o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej, minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki lub szczegółowy tryb przyznawania płatności uzupełniających do upraw poszczególnych roślin objętych tymi płatnościami, mając na względzie zabezpieczenie przed nieuzasadnionym przyznawaniem tych płatności oraz szczególne wymagania, jakim powinny odpowiadać uprawy poszczególnych roślin. Zdaniem Sądu, przez użyte w przywołanym przepisie określenie "szczegółowe warunki" należy rozumieć sprecyzowanie elementów, od zrealizowania których uzależnione jest przyznanie płatności uzupełniających do upraw poszczególnych roślin objętych tymi płatnościami. Wobec powyższego brzmienia przepisów, nie można twierdzić, że wśród tych szczegółowych warunków przyznania płatności nie mieści się spełnienie tego, o którym mowa w § 4 ust. 2 wskazanego rozporządzenia, a mianowicie, aby w roku poprzedzającym, w tym przypadku w 2006r., były już producentowi przyznane płatności, przy czym w 2007r. mogą być przyznane płatności do takiej powierzchni gruntów jak w 2006r. lub mniejszej, lecz nie większej. Zgodzić się należy z Dyrektorem Oddziału Regionalnego ARiMR, że skarżący mylnie podnosi, iż rozporządzenie, na podstawie którego organy wydały rozstrzygnięcie w sprawie zostało wydane na podstawie art. 17 ust. 2 ustawy o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i płatności cukrowej. Na podstawie tego przepisu, minister właściwy do spraw rolnictwa wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, może uzależnić wysokość stawki płatności uzupełniających dla określonych upraw od liczby zwierząt danego gatunku posiadanych przez rolnika w danym okresie lub w danym dniu. Zatem ograniczenie wynikające z tego zapisu odnosi się wyłącznie do wysokości stawek płatności uzupełniających. Kwestia ta została uregulowana w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 31 października 2007r. w sprawie stawek płatności uzupełniających za 2007 r. (Dz. U. z 2007r. Nr 204, poz. 1479 ze zm.), wydanego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007r. o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej i stanowi ono odrębne rozporządzenie od rozporządzenia zawierającego sporne uregulowanie. Zauważyć należy, że zgodnie z art. 87 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997r. (Dz. U. Nr 78, poz.483) źródłami powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej są: Konstytucja, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe, rozporządzenia oraz akty prawa miejscowego na obszarze działania organów, które je ustanowiły. W myśl art. 88 ust. 1 Konstytucji RP warunkiem wejścia w życie ustaw, rozporządzeń oraz aktów prawa miejscowego jest ich ogłoszenie. Stosownie do art. 92 ust. 1 Konstytucji - rozporządzenia są wydawane przez organy wskazane w Konstytucji, na podstawie szczegółowego upoważnienia zawartego w ustawie i w celu jej wykonania. Upoważnienie powinno określać organ właściwy do wydania rozporządzenia i zakres spraw przekazanych do uregulowania oraz wytyczne dotyczące treści aktu. W myśl art. 92 ust. 2 Konstytucji organ upoważniony do wydania rozporządzenia nie może przekazać swoich kompetencji, o których mowa w ust. 1, innemu organowi. Z powyższego zapisu wynika, że podstawą wydania rozporządzenia jest upoważnienie zawarte w ustawie. Ustawa zajmuje wysoką (tuż po Konstytucji) pozycję w systemie źródeł prawa, a więc jest aktem prawnym o charakterze ogólnym, stąd pozostawia często określone kwestie do dodatkowego uregulowania w akcie wykonawczym. Takie upoważnienie do wydania rozporządzenia musi wskazywać organ właściwy do jego wydania oraz zakres spraw przekazanych do uregulowania w tym akcie. Organ do tego upoważniony musi działać sam, nie może bowiem kompetencji otrzymanych w ustawowym upoważnieniu przekazać żadnemu innemu organowi, Konstytucja wprowadza zakaz subdelegacji. Do organów uprawnionych do wydawania rozporządzeń zalicza się Prezydenta RP, Radę Ministrów, Prezesa Rady Ministrów, ministrów oraz Krajową Radę Radiofonii i Telewizji. Tak więc rozporządzenie jest aktem prawnym zaliczanym do źródeł powszechnie obowiązującego prawa, jest przy tym jedynym rodzajem tego prawa wymienionym w art. 87, którego wydawanie powierzono organom władzy wykonawczej. Jest to zarazem jedyny rodzaj aktów prawnych wykonawczych do ustaw. W przedmiotowej sprawie organ wydał zaskarżoną decyzję na podstawie przepisów powszechnie obowiązujących, tj. ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i płatności cukrowej oraz rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2007 r. w sprawie rodzajów roślin objętych uzupełniającą płatnością oraz szczegółowych warunków i trybu przyznania tej płatności, które reguluje szczegółowe warunki niezbędne do otrzymania przez wnioskodawcę płatności zwierzęcych. Powyższy akt wykonawczy został wydany na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 2 lit a) oraz art. 23 ustawy o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i płatności cukrowej, a nie jak twierdzi strona, na podstawie art. 17 ust. 2 tej ustawy. Podstawą prawną wydania decyzji w sprawie z wniosku producenta stanowiły zatem obowiązujące przepisy rozporządzenia wydanego na podstawie i w granicach wyraźnego upoważnienia zawartego w akcie ustawodawczym. Również argumentację skarżącego dotyczącą jedynego ograniczenia otrzymania płatności zwierzęcej, którym miało być posiadanie określonej liczby zwierząt w gospodarstwie producenta, Sąd uznał za niezasadną, ze względu na treść upoważnienia ustawowego wyżej omówionego. Należy podkreślić, iż przepis art. § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2007 r. w sprawie rodzajów roślin objętych uzupełniającą płatnością oraz szczegółowych warunków i trybu przyznania tej płatności, wyraźnie wskazuje, iż otrzymanie płatności zwierzęcej uzależnione będzie od posiadania przez rolnika w okresie od dnia 01 kwietnia 2005r. do dnia 31 marca 2006r. bydła lub owiec lub kóz, lub koni, które w tym okresie były wpisane lub zostały przez tego rolnika zgłoszone do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych lub do rejestru koniowatych, o których mowa w przepisach o systemie identyfikacji rejestracji zwierząt, ale również zależeć będzie od przyznania rolnikowi na podstawie wniosku obszarowego złożonego w 2006r. płatności uzupełniającej do powierzchni trwałych użytków zielonych lub do powierzchni upraw traw przeznaczonych na paszę uprawianych na gruntach ornych. Dodać należy, iż rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2007r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznania tej płatności (Dz. U. Nr 46 poz. 309 ze zm.) weszło w życie 15 marca 2007r., a zatem przed upływem terminu do złożenia wniosku przez skarżącego w przedmiocie wymienionych wyżej płatności. W świetle powyższych regulacji, zdaniem Sądu, organy zasadnie ustaliły, iż powierzchnia do której przysługuje płatność zwierzęca w 2007r. wynosi [...] ha, gdyż taką powierzchnię traw na gruntach ornych w roku 2006 deklarował skarżący i do takiej powierzchni płatność została mu przyznana. Mając na uwadze powyższe Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. H. Adamczewska - Wasilewicz I. Najda - Ossowska U. Wiśniewska