IV SA/Wr 195/08

Ewa Orłowska referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie ze skargi T. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie przekazania do [...] pisma dotyczącego zwrotu rzeczy oraz przedłożenia dokumentów związanych z opróżnieniem lokalu postanawia: I. odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych; II. ustanowić adwokata z urzędu. Skarżący w odpowiedzi na wezwanie Sądu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł pismami z dnia [...] 2008 r. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od wpisu sądowego od skargi i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. W pismach tych wskazał, że ma 21 lat i przebywa w areszcie śledczym, gdzie od czterech lat odbywa pięcioletnią karę pozbawienia wolności. Następnie zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 15 maja 2008 r. wezwano skarżącego do złożenia powyższego wniosku na urzędowym formularzu i do nadesłania zaświadczenia z zakładu karnego potwierdzającego czy skarżący pozostaje w zatrudnieniu i w jakiej wysokości osiąga miesięczne wynagrodzenie netto z tego tytułu oraz w jakiej wysokości posiada środki pieniężne na koncie depozytowym. W odpowiedzi na to wezwanie skarżący złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. W jego uzasadnieniu wskazał, że jest osobą samotną i nie posiada żądnej kwoty pieniężnej. Skarżący podał, że nie posiada mieszkania ani innych nieruchomości a także oszczędności, przedmiotów i papierów wartościowych. Do formularza dołączył pismo z dnia [....] 2008 r. z którego wynika, iż złożył do dyrektora aresztu wniosek o wydanie zaświadczenia o zarobkach oraz o stanie jego konta, które prześle niezwłocznie po otrzymaniu. Ponadto wraz z powyższym wnioskiem i pismem nadesłano zaświadczenie dyrektora aresztu śledczego z dnia [...] 2008 r., z którego wynika, iż skarżący jest zatrudniony odpłatnie od [...] 2006 r. do [...] 2007 r. oraz od dnia [...] 2007 r. do chwili obcej, przy czym od dnia [...] marca 2008 r. jest zatrudniony na stanowisku kucharza. Z kolei wynagrodzenie brutto skarżącego wynosiło w 2006 r.: październiku 208,74 zł, w listopadzie 185,73 zł, w grudniu 245,80 zł,; w 2007 r.: w sierpniu 260,48 zł, we wrześniu 251,60 zł, w październiku 251,10 zł, w listopadzie 175,77 zł, w grudniu 267, zł; w 2008 r.: w styczniu 272 zł, w lutym 258,40 zł, w marcu 383,68 zł, w kwietniu 556,80 zł. Natomiast na koncie depozytowym skarżący posiada kwotę 2.899,83 zł . Przepis art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Z treści art. 245 § 2 cytowanej wyżej ustawy wynika, że zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego obejmuje prawo pomocy w zakresie całkowitym. Natomiast art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zgodnie z art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony. Wniosek w części obejmującej zwolnienie od kosztów sądowych nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ skarżący pozostaje w zatrudnieniu i osiąga z tego tytułu od [...] 2007 r. co miesiąc wynagrodzenie, a ponadto od [...] 2008 r. został zatrudniony na stanowisku kucharza, co skutkowało wzrostem wynagrodzenia. Potwierdza to nadesłane zaświadczenie dyrektora aresztu śledczego oraz analiza przepisów załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 9 lutego 2004 r. w sprawie szczegółowych zasad zatrudniania skazanych (Dz. U nr 27, poz. 242), z której wynika, iż wynagrodzenie zasadnicze kucharza (III grupa stanowiskowa) wynosi od 50 % do 70 % minimalnego wynagrodzenia. Ponadto skarżący zgromadził już na koncie depozytowym kwotę w wysokości określonej w art. 126 § 1 Kodeksu Karnego Wykonawczego (dalej KKW), czyli 2.899.83 zł, obejmującą wysokość jednego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia pracowników obowiązującego w poprzednim kwartale, ustaloną przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego dla celów emerytalno-rentowych (art. 242 § 5 KKW w związku z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 11 lutego 2008 r., M.P nr 13, poz. 110). Stosownie do art. 126 § 1 KKW, powyższa kwota jest przekazywana skazanemu w chwili zwolnienia go z zakładu karnego w celu pokrycia kosztów przejazdu do miejsca zamieszkania i na utrzymanie i nie podlega ona egzekucji. Ponadto w razie wzrostu przeciętnego wynagrodzenia pracowników kwota ta podlega uzupełnieniu z wpływ pieniężnych skazanego (art. 126 § 4 KKW). W tej sytuacji, zgodnie z art. 113 § 2 KKW, skarżącemu są przekazywane do dyspozycji środki pieniężne z tytułu zatrudnienia, gdyż na jego koncie depozytowym zgromadzono już kwotę, o której mowa w art. 126 § 1 KKW, czyli 2.899.83 zł. Powyższe oznacza, iż skarżący, który przebywa w zakładzie karnym i nie ponosi żadnych wydatków związanych z utrzymaniem, a ponadto pozostaje przez dłuższy okres czasu w zatrudnieniu i osiąga z tego tytułu na bieżąco wynagrodzenie, a także posiada na koncie depozytowym, nie podlegającą egzekucji, kwotę 2.899.83 zł, która zgodnie z art. 126 § 1 KKW zostanie mu wypłacona w dniu zwolnienia z zakładu karnego w celu pokrycia kosztów przejazdu do miejsca zamieszkania i na utrzymanie – jest w stanie pokryć koszty sądowe w niniejszej sprawie, obejmujące wpis od skargi 100 zł i ewentualny wpis od skargi kasacyjnej 100 lub zażalenia 100 zł. Natomiast na uwzględnienie zasługuje wniosek w części obejmującej ustanowienie adwokata z urzędu, gdyż zbyt niskie wynagrodzenie skarżącego nie pozwala mu na poniesie kosztów wynagrodzenia fachowego pełnomocnika. Zbędne jest przesłanie zaświadczenia o zarobkach skarżącego skoro zaświadczenie to zostało już sporządzone w dniu [...] 2008 r. i nadesłane do Sądu. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.