IV SA/Gl 118/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik Sędzia WSA Małgorzata Walentek Protokolant st. sekr. sąd. Alicja Sadowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 czerwca 2008r. sprawy ze skargi L. K. na decyzję Śląskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie funkcjonariuszy Straży Pożarnej postanawia odrzucić skargę. Decyzją Nr [...] z dnia [...] r. wydaną na podstawie art. 32 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 24 sierpnia 1999r o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2006 r. Nr 96 poz. 667 ze zmianami.) oraz § 4 ust 1 i 6 Regulaminu Organizacyjnego Komendy Miejskiej PSP w Ż. Komendant Miejski Państwowej Straży Pożarnej w Ż. mianował z dniem [...] r. kpt. L. K. na stanowisko dyżurnego operacyjnego w Komendzie Miejskiej PSP w Ż. w służbie stałej, a nadto na podstawie rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 08 września 2006 r. w sprawie uposażenia strażaków Państwowej Straży Pożarnej (Dz.U. Nr 167, poz. 1189 ze zmianami) z dniem [...] r. przyznał kpt. L. K. dyżurnemu operacyjnemu w KM PSP w Ż. uposażenie zasadnicze według grupy [...] - [...] zł. (z zachowaniem, na podstawie art. 89 ust. 1 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, prawa do stawki uposażenia zasadniczego do dnia [...] r.), wzrost z tytułu wysługi lat [...] % - [...] zł wzrastający z dniem [...], dodatek za posiadany stopień kpt. - [...] zł oraz dodatek służbowy w wysokości [...] zł., tj. łącznie [...] zł. W uzasadnieniu organ wskazał, iż związku z wejściem w życie ustawy modernizacyjnej służb mundurowych (ustawa z dnia 12 stycznia 2007 r. o ustanowieniu "Programu modernizacji Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Biura Ochrony Rządu w latach 2007-2009" - Dz.U. z dnia 20 lutego 2007 r.) i przyjętego programu, w komendach miejskich/powiatowych PSP 20% kadry stanowić będą pracownicy cywilni. Dalej organ podniósł, iż z uwagi na przeprowadzaną reorganizację Komendy Miejskiej PSP w Ż., oraz w związku z decyzją Komendanta Miejskiego nr [...] z dnia [...] r. w sprawie przeniesienia z codziennego systemu służby do zmianowego systemu służby, oraz art. 87 ust. 3 pkt. 3 ustawy z dnia 24 sierpnia 1999r o Państwowej Straży, na podstawie którego strażak przeniesiony na stanowisko, na którym pobierane dotychczas dodatki do uposażenia o charakterze stałym nie przysługują lub przysługują w niższej stawce, zachowuje przez okres 12 miesięcy prawo do tych dodatków według stawek obowiązujących przed przeniesieniem, w pełnej wysokości, jeżeli przeniesienie nastąpiło w skutek: likwidacji zajmowanego stanowiska, jeżeli nie ma możliwości przeniesienia na stanowisko równorzędne. W odwołaniu od tej decyzji L. K. domagał się z uwagi na otrzymaniem decyzji "krzywdzącej pod względem finansowym jego i rodzinę" ponownego, bardziej wnikliwego rozpatrzenia sprawy i spowodowania zachowania dotychczasowej grupy dziesiątej uposażenia zasadniczego przez następne lata służby. W uzasadnieniu opisał tok dotychczasowej służby w Straży Pożarnej, w tym wcześniejsze decyzje zapadłe wobec jego osoby, a także wskazał na negatywny stosunek Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w Ż. do jego osoby. Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Ś. Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w K. działając na podstawie art.138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 13 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz.U. Nr 96, poz.667 z 2006 r. ze zm.) postanowił utrzymać zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż prawomocną decyzją nr [...] Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w Ż. z dnia [...] r., przeniesiono z dniem [...] r. L. K. ze stanowiska starszego specjalisty w Komendzie Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w Ż. na którym otrzymywał grupę uposażenia "[...]", na niższe stanowisko służbowe starszego inspektora z grupą uposażenia zasadniczego ,,[...]", z jednoczesnym zachowaniem dotychczasowego uposażenia na podstawie art. 89 ust. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej. Przeniesienie na niższe stanowisko służbowe podyktowane było zmianami organizacyjnymi w Komendzie Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w Ż. Od tej decyzji L. K. nie wniósł odwołania i decyzja ta uprawomocniła się. Organ odwoławczy zaznaczył, iż jednocześnie pismem z dnia [...] r. nr [...] Komenda Główna Państwowej Straży Pożarnej, poinformowała, iż Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej, wyraził zgodę na zachowanie przez L. K. prawa do zaszeregowania uposażenia zasadniczego według grupy ,,[...]". Organ odwoławczy podniósł, iż w związku z dalszą reorganizacją Komendy Miejskiej PSP w Ż., Komendant Miejski PSP w Ż., decyzją nr [...]z dnia [...] r. przeniósł L. K. z codziennego systemu pełnienia służby, do pełnienia służby w systemie zmianowym. Od tej decyzji L. K. także nie wniósł odwołania i uprawomocniła się ona. Organ podkreślił, iż konsekwencją przeniesienia do pełnienia służby w systemie zmianowym było wydanie zaskarżonej decyzji nr [...] z dnia [...] r. mianującej L. K. na stanowisko dyżurnego operacyjnego, z grupą zaszeregowania zasadniczego ,,[...]" , a więc taką, jaka przysługiwała na stanowisku starszego inspektora, z jednoczesnym zachowaniem grupy uposażenia "[...]", co w żaden sposób nie zmieniło dotychczas pobieranego wynagrodzenia. Organ odwoławczy wskazał, iż mając na uwadze, iż wszystkie dotychczasowe decyzje dotyczące uposażenia uprawomocniły się, a zaskarżona decyzja nr [...] w kwestii uposażenia zasadniczego nie wnosiła żadnych zmian, nie można było się przychylić do żądania L. K. wyartykułowanego w odwołaniu, dotyczącego zachowania dotychczasowej grupy uposażenia zasadniczego "[...]"", skoro została ona już zmieniona prawomocną decyzją nr [...] Komendanta Miejskiego PSP w Ż. z dnia [...] r. Podkreślono nadto, iż również przeniesienie L. K. do służby w systemie zmianowym mieści się w granicach obowiązującego prawa , a albowiem art. 13 ust. 6 pkt 1 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej stanowi, iż "do zadań komendanta powiatowego(miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej należy kierowanie komendą powiatową/miejską Państwowej Straży Pożarnej". Przenoszenie strażaków w ramach jednostki organizacyjnej PSP, zgodnie z potrzebami jednostki mieści się w uprawnieniach komendanta dotyczących kierowania komendą. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący L. K. domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazywał, iż wbrew temu co twierdzi organ odwoławczy decyzja ta modyfikuje jego wynagrodzenie zasadnicze, albowiem decyzja Nr [...] Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w Ż. z dnia [...] r. bezpośrednio poprzedzająca (w kwestii ustalenia wysokości uposażenia i czasu jego zachowania) zaskarżoną decyzję nr [...] i mówi o uposażeniu zasadniczym w którym występuje grupa [...], która zgodnie z art. 89, ust 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991r. o Państwowej Straży Pożarnej zostaje zachowana do dnia [...] r. z możliwością przedłużenia tegoż okresu na podstawie zgody Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] r. wyrażonej w piśmie o sygnaturze [...] , natomiast w decyzji organu I instancji jest mowa o dacie [...] r.. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas prezentowane stanowisko. W kwestii daty do której skarżący ma prawo do zachowania uposażenia zasadniczego w grupie "[...]" organ wskazał, iż skarżący otrzymał zgodę Komendanta Głównego PSP na zachowanie uposażenia zasadniczego wg. grupy "[...]" do dnia [...] r. z możliwością przedłużenia tej zgody, jednak zgoda ta dotyczyła stanowiska starszego inspektora, a nie stanowiska dyżurnego operacyjnego, a zatem biorąc pod uwagę treść zgody Komendanta Głównego PSP Komendant Miejski PSP w Ż. w decyzji Nr [...] nie mógł przyznać grupy uposażenia zasadniczego do dnia [...] r., a jedynie na rok tj. do dnia [...] r.. Jednocześnie organ odwoławczy wskazał, iż wystąpił z pismem z dnia [...] r. Nr [...] do Komendanta Głównego PSP o wyrażenie zgody na raport L. K. o zachowanie wyższej grupy uposażenia, a sprawa ta nie została jeszcze rozpatrzona. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sądy administracyjne rozpoznają jedynie sprawy poddane ich kognicji. Jeżeli zatem sprawa, której dotyczy skarga, nie należy do jego właściwości, to sąd administracyjny skargę odrzuca, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 , poz. 1270, ze zm.). Tymczasem w niniejszej sprawie zachodzi właśnie taka sytuacja. Przedmiotowa skarga dotyczy bowiem kwestii wysokości uposażenia zasadniczego strony skarżącej z tytułu służby w Państwowej Straży Pożarnej. Uposażenie zasadnicze funkcjonariusza Państwowej Straży Pożarnej jest niewątpliwie świadczeniem pieniężnym, o czym świadczy już tytuł rozdziału 9 ustawy z dnia 24 sierpnia 1999 r. o Państwowej Straży Pożarnej "Uposażenie i inne świadczenia pieniężne strażaków". Trafność takiego wnioskowania potwierdza - wprawdzie pośrednio - także treść wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 stycznia 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 1570/06 (zbiór orzeczeń LEX nr 328875), gdzie wprost wskazano, iż "sprawa ewentualnego roszczenia funkcjonariusza PSP o odsetki za opóźnienie w wypłacie uposażenia jest sprawą cywilną (art. 2 § 1 k.p.c.), a ze względów merytorycznych do jej rozpoznania właściwy jest sąd pracy (...)". A skoro tak , to oczywistym jest, iż sprawa o wysokość (rozmiar) samego uposażenia jest sprawą o takim samym charakterze, a więc sprawą cywilną. Innymi słowy przedmiotem skargi skarżącego L. K. z dnia [...] r. jest - bez najmniejszych ku temu wątpliwości - roszczenie majątkowe o świadczenie pieniężne wynikające ze stosunku służbowego strażaka w postaci uposażenia zasadniczego funkcjonariusza Państwowej Straży Pożarnej. Zgodnie zaś z art. 111a ustawy z dnia 24 sierpnia 1999 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2006 r. Nr 96 poz. 667 ze zm.) – obowiązującym od dnia 01 lipca 2005 r. - sprawy dotyczące roszczeń majątkowych o świadczenia pieniężne wynikające ze stosunku służbowego strażaków rozstrzygają sądy pracy. Stąd też w pełni uprawnione jest twierdzenie, iż kwestia właściwości została w tej mierze jednoznacznie ustawowo uregulowana. Przypisanie w przedmiotowych kwestiach właściwości sądowi powszechnemu – sądowi pracy, oznacza bowiem z drugiej strony - wykluczenie takiej właściwości po stronie sądu administracyjnego, a błędne pouczenie skarżącego o prawie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego zamieszczone w zaskarżonej decyzji jest bezskuteczne. Przeto też o ile zatem skarżący uważa, że przyznano mu świadczenie pieniężne w postaci uposażenia zasadniczego w zaniżonej wysokości (przez ograniczenie czasowe prawa do pobierania wyższej stawki uposażenia zasadniczego do dnia [...] r.) , to ma prawo wystąpić z powództwem o zapłatę do właściwego miejscowo sądu powszechnego - sądu pracy. Stąd też na podstawie wyżej już przywołanego przepisu art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji postanowienia.