II SA/Sz 419/08

Dnia 12 czerwca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na czynność Starosty w przedmiocie zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu p o s t a n a w i a odrzucić skargę. M. B. pismem z dnia [...] zwróciła się do Starosty o zwrot poniesionych kosztów związanych z rejestracją samochodu osobowego w łącznej kwocie [...] zł, w tym [...] zł za kartę pojazdu, [...] zł za dodatkowe badanie techniczne i [...] zł za opłatę recyklingową. Pismem z dnia [...], nr [...] Starosta odmówił zwrotu żądanych kwot. W uzasadnieniu organ, powołując się między innymi na treść przepisów ustawy z dnia 20 czerwca1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.), rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczenia pojazdów (t.j. Dz. U. z 2007 r. Nr 186, poz. 1322), rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzoru dokumentów stosowanych przy tych badaniach (Dz. U. Nr 227, poz. 2250), a także przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz. U. Nr 137, poz. 1310 ze zm.), wyjaśnił zasady postępowania w sprawach zwrotu opłat za wydanie karty pojazdu i wskazał, że w świetle powyższych przepisów brak jest podstaw do zwrotu żądanych przez stronę opłat. Jednocześnie organ pouczył M. B., że od powyższego rozstrzygnięcia służy wnioskodawczyni skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem Starosty, na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do powyższego pouczenia M. B. w dniu [...] złożyła skargę do sądu administracyjnego, w treści której wniosła o: - zasądzenie zwrotu wymienionej kwoty, - zasądzenie ustawowych odsetek od dnia wniesienia opłat, - zasądzenie kosztów postępowania według norm, - wydanie wyroku zaocznego w przypadku niestawiennictwa pozwanego i skarżącego, - nadanie wyrokowi rygoru natychmiastowej wykonalności. W odpowiedzi na skargę Starosta wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zakres działania sądu administracyjnego został określony w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej P.p.s.a., zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, obejmując orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Skierowanie do organu żądania zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu, uiszczonej na podstawie § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz. U. Nr 137, poz. 1310 ze zm.), jest sprawą administracyjną, którą organ załatwia w drodze aktu lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. (vide: uchwała NSA z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. akt OPS 3/07, LEX 341207). Stosownie do treści art. 52 § 1 P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Natomiast § 3 stanowi, że jeśli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności- do usunięcia naruszenia prawa. Przechodząc na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że M. B. nie wyczerpała trybu zaskarżenia, o którym mowa w cytowanym wyżej przepisie art. 52 § pkt 3 P.p.s.a. Zatem niniejsza skarga – jako przedwczesna- jest niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Podkreślić jednak trzeba, że fakt wniesienia skargi przez M. B. do Sądu bez uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa spowodowany został błędnym pouczeniem strony przez organ administracji. Jednakże stosownie do treści art. 112 Kpa błędne pouczenie nie może szkodzić stronie, która się do tego pouczenia zastosowała. W rozpatrywanej sprawie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa mogło być wniesione w terminie do dnia 23 kwietnia 2008r, bowiem z tym dniem upłynął czternastodniowy termin, którego bieg rozpoczął się od dnia doręczenia stronie w dniu 9 kwietnia 2008r. pisma Starosty z dnia 3 kwietnia 2008r o odmowie zwrotu kwoty [...] zł z tytułu uiszczonych opłat przy rejestracji pojazdu. Nie pouczenie strony o terminie i sposobie wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, nie wpływa na bieg terminu wniesienia tego środka, lecz może stanowić podstawę do przywrócenia terminu. Warunkiem przywrócenia terminu do złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, jest między innymi, złożenie wniosku określonego w art. 58 § 2 Kpa, tj. wniosku o przywrócenie czternastodniowego terminu. Zgodnie z art. 58 § 2 Kpa prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść do organu w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, co w rozpatrywanej sprawie oznacza od dnia otrzymania niniejszego postanowienia. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin ( art. 58 § 2 Kpa). Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), skargę należało odrzucić.