IV SA/Gl 376/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Kalaga – Gajewska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 czerwca 2008 r. sprawy ze skargi B.J. na decyzję Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności w Województwie Ś. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stopnia niepełnosprawności postanawia: odrzucić skargę B.J. w dniu [...] złożyła do Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w G. wniosek o wydanie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. Orzeczeniem z dnia [...] nr [...] w Gliwicach nie zaliczył B.J. do żadnego stopnia niepełnosprawności. Pismem z dnia [...] B.J. wniosła do Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie Ś. odwołanie od wyżej przywołanego orzeczenia Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w G. z dnia [...]. Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie Ś. orzeczeniem z dnia [...] utrzymał w mocy orzeczenie organu pierwszej instancji. Następnie B.J. w dniu [...] wniosła do Sądu Rejonowego w G. – Wydział VI Pracy i Ubezpieczeń Społecznych – odwołanie od wyżej przywołanego orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie Ś. z dnia [...], domagając się wydania orzeczenia przyznającego jej [...]. W trakcie postępowania sądowego skarżąca uzyskała informację, że strona pozwana tj. Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie Ś. nie jest organem przyznającym [...], wobec czego cofnęła odwołanie i w związku z tym umorzono postępowanie sądowe w tej sprawie o sygn. akt VI U 340/07. W tym stanie rzeczy pismem z dnia [...] B.J. wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na orzeczenie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie Ś. z dnia [...] nr [...]. W uzasadnieniu skargi podniosła, że skoro Sąd Rejonowy w G. nie rozpoznaje spraw dotyczących odwołań od orzeczeń Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie Ś., to zwraca się o rozpoznanie tej sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Właściwość rzeczowa (zakres przedmiotowy spraw przekazanych do rozpoznania sądom administracyjnym) określona została w art. 3 i art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), powołanej dalej w skrócie jako p.p.s.a. Analiza treści tych przepisów nie pozwala zakwalifikować skargi do którejkolwiek z kategorii spraw wyszczególnionych w tych przepisach. Zatem sprawa objęta skargą nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Tymczasem na podstawie art. 6c ust. 8 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz.U. Nr 123, poz. 776 ze zm.) od orzeczenia wojewódzkiego zespołu przysługuje odwołanie do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych w terminie 30 dni od dnia doręczenia orzeczenia. Zatem skoro przedmiotem zaskarżenia w rozpoznawanej sprawie jest akt organu administracji publicznej z zakresu ubezpieczeń społecznych podlegający kontroli przez sąd powszechny (art. 1 i art. 2 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 296 ze zm.), zwanej dalej kpc, na co wyraźnie wskazano w zamieszczonym w orzeczeniu pouczeniu, to zakres tej sprawy nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Stosownie zaś do brzmienia przepisu art. 477 8 § 2 pkt. 4 kpc, do właściwości sądów rejonowych należą sprawy o ustalenia niepełnosprawności lub stopnia niepełnosprawności. Sprawa skarżącej jest sprawą należącą do tej kategorii spraw, a kompetencje do rozstrzygania w ich zakresie, wyżej przytoczone przepisy prawa pozostawiają sądom powszechnym. W tym stanie rzeczy, mając na względzie obowiązujące przepisy prawa w szczególności art. 6c ust. 8 o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, art. 1, art. 2 §1 oraz art. 477 8 § 2 pkt. 4 kpc, w związku z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu, co orzeczono w sentencji.