I SA/Wa 635/08

WyrokWSA w Warszawie2008-06-18

Skład orzekający: Emilia Lewandowska, Daniela Kozłowska, Monika Nowicka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Rektor Uniwersytetu może w trybie autokontroli stwierdzić nieważność własnej decyzji, gdy nie jest organem wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego?
Ratio decidendi
Rektor uniwersytetu nie jest organem wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego i nie posiada uprawnienia do stwierdzenia nieważności własnej decyzji w trybie autokontroli, z wyjątkiem decyzji o nadaniu tytułu zawodowego i dyplomu. Wydanie decyzji z naruszeniem właściwości stanowi podstawę do stwierdzenia jej nieważności.
Stan faktyczny
Rektor Uniwersytetu wydał decyzję stwierdzającą nieważność własnej, wcześniejszej decyzji oraz uchylającą decyzję Dziekana w przedmiocie skreślenia studenta z listy. Student zaskarżył decyzję Rektora, zarzucając naruszenie przepisów o autokontroli, właściwości, a także naruszenie przepisów KPA dotyczących podstawy prawnej i uzasadnienia decyzji. Sąd administracyjny uznał skargę za uzasadnioną.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji Rektora, stwierdził, że decyzja nie podlega wykonaniu oraz zasądził od Rektora na rzecz P.M. zwrot kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Daniela Kozłowska sędzia WSA Monika Nowicka Protokolant Anna Jurak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 czerwca 2008 r. sprawy ze skargi P.M. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] w W. z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Rektora Uniwersytetu [...] w W. na rzecz P.M. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Rektor Uniwersytetu [...], decyzją z dnia [...] stycznia 2008r. nr [...], stwierdził nieważność własnej decyzji z dnia [...] grudnia 2007r. nr [...] oraz uchylił decyzję Dziekana Wydziału [...] Uniwersytetu [...] z dnia [...] lipca 2007r. w przedmiocie skreślenia P.M. z listy studentów. Jako podstawę prawną decyzji powołano art. 54 § 3 ustawy dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skargę na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] wniósł P.M.. Skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, zarzucając zaskarżonej decyzji: 1. naruszenie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez wydanie w trybie autokontroli decyzji, która nie kończy postępowania lecz kieruje sprawę na powrót do toku administracyjnego postępowania instancyjnego oraz poprzez wydanie tej decyzji z naruszeniem przepisów o właściwości, 2. naruszenie art. 7, 9, 11, 107 § 1 i §3 kpa poprzez nie powołanie w decyzji jej podstawy prawnej oraz nie wskazanie – w sposób prawidłowy – organu wydającego decyzję, a także poprzez nieprawidłowe sporządzenie uzasadnienia decyzji, 3. naruszenie art. 107 § 1 kpa w zw. Z art. 268a poprzez nie wskazanie, czy osoba podpisana pod treścią rozstrzygnięcia posiada upoważnienie Rektora Uniwersytetu [...] do wydawania decyzji w jego imieniu. W odpowiedzi na skargę Rektor Uniwersytetu [...] wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest uzasadniona. Przepis art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 154, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że organ którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z treści tego przepisu wynika, że organ administracji może skorzystać z uprawnień autokontrolnych "w zakresie swojej właściwości". W rozpoznawanej sprawie organ działając w ramach autokontroli stwierdził nieważność swojej decyzji. Zgodnie z art. 157 § 1 kpa właściwy do stwierdzenia nieważności decyzji jest organ wyższego stopnia, chyba że decyzja została wydana przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze. Organami wyższego stopnia w rozumieniu kpa są w stosunku do organów administracji publicznej, z wyjątkiem organów jednostek samorządu terytorialnego i wojewodów – odpowiednie organy samorządowe lub właściwi ministrowie, a w razie ich braku – organy państwowe sprawujące nadzór nad ich działalnością (art. 17 pkt 3 kpa). Wynika więc z przytoczonych przepisów, że Rektor Uniwersytetu [...] nie był władny w trybie autokontroli stwierdzić nieważności własnej decyzji, gdyż uprawnienie to przysługuje wyłącznie organowi wyższego stopnia. Uprawnienie do stwierdzenia nieważności decyzji rektorowi uczelni jako organowi właściwemu zostało przyznane tylko w zakresie decyzji o nadaniu tytułu zawodowego i decyzji o wydaniu dyplomu, o czym stanowi art. 207 ust. 3 ustawy z dnia 27 lipca 2005r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365 ze zm.). Wydanie decyzji z naruszeniem przepisów o właściwości stanowi kwalifikowaną wadę takiej decyzji stanowiącą podstawę stwierdzenia nieważności decyzji, określoną w art. 156 § 1 pkt 1 kpa. Z powyższych względów Sąd na zasadzie art. 145 § 1 pkt 2, art. 152 i art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło