I OZ 507/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Komendanta Głównego Policji na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 maja 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 1603/07 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi Komitetu Obrony Policjantów i M. T. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby postanawia: oddalić zażalenie Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną Komendanta Głównego Policji od wyroku tego Sądu z dnia 7.12.2007r. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynikało, że pełnomocnik organu odebrał przesyłkę zawierającą odpis orzeczenia wraz z jego uzasadnieniem w dniu 20.02.2008 r. Pismem z dnia 5.03.2008 r. M. T. wskazał, iż doręczenie organowi opisu wyroku nastąpiło w innej dacie niż wskazana na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Wobec tego zarzutu, oraz po otrzymaniu pisma wyjaśniającego pełnomocnika organu z dnia 11.04.2008 r. wszczęto postępowanie reklamacyjne na Poczcie. Po rozpatrzeniu reklamacji, pismem z dnia 30.04.2008 r., Poczta Polska poinformowała, iż przesyłka polecona o nr nadania 154139023 została doręczona w dniu 5.02.2008 r., co zostało potwierdzone dołączonym duplikatem potwierdzenia odbioru opatrzonym pieczęcią Komendy Głównej Policji. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, iż data widniejąca na potwierdzeniu odbioru przesyłki przez pełnomocnika strony nie może być uznana za datę doręczenia odpisu wyroku. Sąd podkreślił, iż pełnomocnik nie określił odrębnego adresu do doręczeń, zatem prawidłowym było kierowanie pism na adres Komendy Głównej Policji, a zatem za dzień doręczenia odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem uznać należało 5.02.2008 r. i od tej daty rozpoczął bieg termin do wniesienia skargi kasacyjnej, który upływał z dniem 6.03.2008 r. Skarga kasacyjna Komendanta Głównego Policji wniesiona została w dniu 21.03.2008 r., co zdaniem Sądu było uchybieniem nakazowi wynikającemu z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153. poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." i powodowało konieczność odrzucenia środka zaskarżenia na podstawie art. 178 P.p.s.a.. Zażalenie na to postanowienie wniósł Komendant Główny Policji, reprezentowany przez radcę prawnego, domagając się zmiany zaskarżonego orzeczenia i rozpoznania skargi kasacyjnej i zarzucając Sądowi naruszenie art. 67 § 5 P.p.s.a. oraz § 4, 5 i 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Nr 62, poz. 697 ze zm.). W uzasadnieniu organ stwierdził, iż zgodnie z art. 76 § 5 P.p.s.a. w przypadku, gdy w sprawie został ustanowiony pełnomocnik doręczeń dokonuje się tej osobie. Fakt upoważnienia przez Komendanta Głównego Policji osób trzecich do odbioru pism adresowanych do organu nie ma, zdaniem Komendanta, zastosowania do pism, które adresowane są do jego pełnomocnika i które winny być doręczane do jego rąk. Ustalenia dokonane przez Sąd nie wskazują bynajmniej, w ocenie organu, iż radca prawny działający jako pełnomocnik otrzymał odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem w dniu 5.02.2008 r. Komendant podkreślił też, iż obieg dokumentów w urzędzie uniemożliwia odbiór pisma przez pełnomocnika w dniu, w którym wpływa ono do organu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie jako nieposiadające usprawiedliwionych podstaw. Za nietrafny należy uznać zarzut naruszenia art. 67 § 5 P.p.s.a., zgodnie z którym doręczenie pism w postępowaniu sądowym winno następować do rąk pełnomocnika lub osoby uprawnionej do odbioru pism, jeśli osoby takie zostały ustanowione. W przedmiotowej sprawie doręczenia wszelkich pism dokonywane były na adres pełnomocnika organu podany w pierwszym piśmie w postępowaniu, a który był jednocześnie adresem strony. Nie można zatem zgodzić się z zawartym w zażaleniu stanowiskiem, że doręczenie odpisu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wraz z jego uzasadnieniem na adres Komendanta Głównego Policji było niezgodne z przepisami. Wewnętrzny obieg pisma w urzędzie, a także fakt, iż pełnomocnik organu zapoznał się z nim ponad dwa tygodnie po doręczeniu (jak wynika z ustaleń Sądu I instancji pismo doręczono do organu w dniu 5.02.2008 r., a pełnomocnik potwierdził jego odbiór w dniu 20.02.2008 r.), nie ma znaczenia dla ustalenia daty doręczenia tegoż pisma. Również podnoszony przez radcę prawnego w piśmie wyjaśniającym z dnia 11.04.2008 r. fakt zaległości w korespondencji, powstałych na skutek choroby pełnomocnika, nie ma znaczenia dla ustalenia początku biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, iż termin ten rozpoczął swój bieg z dniem 5.02.2008 r. i od tej daty należało liczyć trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej, wynikający z art. 177 § 1 P.p.s.a. Słusznym było więc uznanie wniesienia przez Komendanta tego środka zaskarżenia w dniu 18.03.2008 r. (data stempla pocztowego) za spóźnione, zaś postanowienie o odrzuceniu z tego powodu skargi kasacyjnej wydane zostało zgodnie z prawem. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.