I SA/Wa 235/08

WyrokWSA w Warszawie2008-07-09

Skład orzekający: Daniela Kozłowska, Monika Nowicka, Maria Tarnowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy umieszczenie nośnika reklamowego na terenie wpisanym do rejestru zabytków, mimo zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych i braku sprzeciwu organu architektoniczno-budowlanego, wymaga uzyskania pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że umieszczenie nośnika reklamowego na terenie wpisanym do rejestru zabytków wymaga uzyskania pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków, niezależnie od przepisów Prawa budowlanego. Zastosowanie się do wymogów Prawa budowlanego nie zwalnia z obowiązku uzyskania stosownego pozwolenia organu ochrony zabytków. W związku z tym, zaskarżona decyzja, utrzymująca w mocy nakaz likwidacji nośnika, została uznana za zgodną z prawem.
Stan faktyczny
Spółka złożyła zgłoszenie zamiaru wykonania robót budowlanych w postaci instalacji urządzenia reklamowego. Po upływie terminu na wniesienie sprzeciwu przez organ architektoniczno-budowlany, spółka przystąpiła do instalacji reklamy. Wojewódzki Konserwator Zabytków wydał decyzję nakazującą likwidację nośnika reklamowego, wskazując na naruszenie przepisów ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego utrzymał tę decyzję w mocy. Spółka zaskarżyła decyzję Ministra do WSA, zarzucając naruszenie przepisów Prawa budowlanego i k.p.a.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daniela Kozłowska Sędziowie WSA Monika Nowicka WSA Maria Tarnowska (spr.) Protokolant Anna Jurak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lipca 2008 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie nakazu uporządkowania terenu oddala skargę. Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego decyzją z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania [...] Sp. z o. o. z siedzibą w W. od decyzji [...] Konserwatora Zabytków z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] nakazującej [...] Sp. z o. o. z siedzibą w W. uporządkowanie terenu poprzez likwidację nośnika reklamowego na posesji przy ul. [...] w W., w terminie do dnia [...] kwietnia 2007 r. oraz nadającej tej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego podał, że [...] Konserwator Zabytków, działając z urzędu, decyzją z dnia [...] marca 2007 r. nakazał [...] Sp. z o. o. uporządkowanie terenu poprzez likwidację nośnika reklamowego na posesji przy ul. [...] w W., w terminie do dnia [...] kwietnia 2007 r., nadając jednocześnie tej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła Spółka [...], argumentując, iż w dniu 22 grudnia 2005 r., na podstawie art. 29 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, zgłosiła zamiar wykonania robót budowlanych w postaci instalacji urządzenia reklamowego na terenie działki nr [...] przy ul. [...] w W. Zgodnie z art. 30 ust. 5 powołanej ustawy, do wykonania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia, właściwy organ nie wniesie w drodze decyzji sprzeciwu. Decyzja w przedmiocie sprzeciwu, w której poinformowano Spółkę o konieczności uzyskania stanowiska Konserwatora Zabytków, została wydana przez organ architektoniczno-budowlany po tym terminie. Po rozpatrzeniu odwołania [...] Sp. z o. o. z siedzibą w W., Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego wskazał, że materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowi przepis art. 45 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, zgodnie z którym, w przypadku, gdy bez wymaganego pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków lub w sposób odbiegający od zakresu i warunków określonych w pozwoleniu wykonano przy zabytku wpisanym do rejestru ww. prace, wojewódzki konserwator zabytków wydaje decyzję nakazującą przywrócenie zabytku do poprzedniego stanu, określając termin wykonania tych czynności. Nieruchomość przy ul. [...] w W. znajduje się na terenie zespołu urbanistycznego i budowlanego wpisanego wraz z zielenią do rejestru zabytków pod numerem [...] decyzją Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] lipca 1990 r. Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego stwierdził, że w wyniku przeprowadzonej, na podstawie art. 38 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, przez pracownika [...] Konserwatora Zabytków kontroli przestrzegania i stosowania przepisów dotyczących ochrony zabytków i opieki nad zabytkami, na nieruchomości tej w dniu 2 lutego 2007 r. stwierdzono posadowienie przez [...] Sp. z o. o. wielkoformatowego nośnika reklamowego [...]x[...] m, bez stosownego pozwolenia organu ochrony zabytków. Zgodnie bowiem z art. 36 ust. 1 pkt 10 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków wymaga umieszczanie na zabytku wpisanym do rejestru urządzeń technicznych, tablic, reklam oraz napisów. Dodatkowo organ wyjaśnił, iż przepis ten oznacza, że organ konserwatorski posiada kompetencje do wydawania pozwolenia także w przypadku, gdy reklama umieszczona jest na terenie wpisanym do rejestru zabytków. Zdaniem Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, argumenty skarżącej przedstawione w odwołaniu, dotyczące przepisów Prawa budowlanego, nie zasługują na uwzględnienie, gdyż w przedmiotowej sprawie dopuszczono się ewidentnej samowoli, z naruszeniem powołanego przepisu art. 36 ust. 1 pkt 10 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. Ponadto organ stwierdził, że [...] Sp. z o. o. jest dzierżawcą przedmiotowego gruntu, na podstawie umowy z dnia 11 października 2005 r., zawartej pomiędzy [...]Sp. z o. o a R. A., a zatem organ ochrony zabytków miał podstawy prawne do wydania nakazu usunięcia nośnika reklamowego na posesji przy ul. [...] w W. Skargę na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła [...] Sp. z o. o. z siedzibą w W.; zarzucając naruszenie: • art. 7, art. 8 i art. 108 kpa, • art. 29 ust. 2 pkt 6, art. 30 ust. 2 i art. 30 ust. 5 i 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, • art. 36 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 3 pkt 15 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami – wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. W odpowiedzi na skargę Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zarówno zaskarżona, jak i poprzedzająca decyzja nie naruszają prawa. Sąd podziela stanowisko organu przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, a nie podziela zarzutów skargi. Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte z urzędu. Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego decyzją z dnia [...] grudnia 2007 r. utrzymał w mocy decyzję [...] Konserwatora Zabytków z dnia [...] marca 2007 r. nakazującą [...] Sp. o.o. z siedzibą w W., uporządkowanie terenu poprzez likwidację stojącego nośnika reklamowego na posesji przy ul. [...] nr [...] w W. zlokalizowanej na terenie wpisanym do rejestru zabytków pod numerem [...] decyzja z dnia [...] lipca 1990 r. - w terminie do dnia 16 kwietnia 2007 r., i nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. Nr 162, poz. 1568 z późn. zm.), ustawa określa przedmiot, zakres i formy ochrony zabytków oraz opieki nad nimi, zasady tworzenia krajowego programu ochrony zabytków i opieki nad zabytkami oraz finansowania prac konserwatorskich, restauratorskich i robót budowlanych przy zabytkach, a także organizację organów ochrony zabytków. Art. 45 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami stanowi, że w przypadku, gdy bez wymaganego pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków lub w sposób odbiegający od zakresu i warunków określonych w pozwoleniu wykonano przy zabytku wpisanym do rejestru prace konserwatorskie, restauratorskie, roboty budowlane, badania konserwatorskie, architektoniczne lub podjęto inne działania, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 6-8 i 10-12 ustawy, wojewódzki konserwator zabytków wydaje decyzję nakazującą przywrócenie zabytku do poprzedniego stanu lub uporządkowanie terenu, określając termin wykonania tych czynności; przepis art. 44 ust. 4 tej ustawy, zgodnie z którym osoba, która dopuściła się na ruszenia przepisów o zabytkach, obowiązana jest na swój koszt wykonać czynności nakazane w decyzji, stosuje się odpowiednio. Nie budzi wątpliwości fakt, że nieruchomość przy ul. [...] w W. znajduje się na terenie zespołu urbanistycznego i budowlanego wpisanego wraz z zielenią do rejestru zabytków decyzją z dnia [...] lipca 1990 r., a [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W., bez wymaganego pozwolenia organu ochrony zabytków posadowiła tam wielkoformatowy nośnik reklamowy o wymiarach [...]x[...] m. Zgodnie z art. 36 ust. 1 pkt 10 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków wymaga umieszczanie na zabytku wpisanym do rejestru urządzeń technicznych, tablic, reklam oraz napisów. Prawidłowo zatem Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego uznał, iż organ ochrony zabytków prawidłowo nakazał [...] Sp. z o.o. - dzierżawcy przedmiotowego gruntu na podstawie umowy z dnia 11 października 2005 r. usunięcie nośnika reklamowego umieszczonego na terenie zespołu urbanistycznego i budowlanego wpisanego wraz z zielenią do rejestru zabytków, przy ul. [...] w W. Sąd podziela również stanowisko organu, iż zarzuty strony skarżącej dotyczące prawa budowlanego nie zasługują na uwzględnienie, ponieważ w niniejszej sprawie dopuszczono się samowoli, wbrew art. 36 ust. 1 pkt 10 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. Zarówno ustawa Prawo budowlane, jak i ustawa z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, są regulacjami prawnymi odrębnymi, niezależnymi od siebie. Zastosowanie się do wymogów prawa budowlanego nie zwalnia zainteresowanego z obowiązku uzyskania wymaganego przepisami ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. stosownego pozwolenia właściwego organu ochrony zabytków. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji. ----------------------- 4

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło