II OZ 878/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Niewiadomski, , , po rozpoznaniu w dniu 16 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 sierpnia 2009 r., sygn. akt II SA/Wr 344/05 do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 50 zł w sprawie ze skargi D. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie przekazania według właściwości pisma skarżącej postanawia: oddalić zażalenie. Wyrokiem z dnia 25 marca 2009 r., sygn. akt II SA/Wr 344/05, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę D. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie przekazania według właściwości pisma skarżącej. Pismem z 30 marca 2009 r., D[...] W[...], zachowując siedmiodniowy termin od daty ogłoszenia wyroku, złożyła wniosek do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu o doręczenie jej odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Tego samego dnia złożyła również wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, jednak postępowanie zostało umorzone postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 lipca 2009 r., sygn. akt II SA/Wr 344/05, ze względu na okoliczność, iż skarżąca została już wcześniej zwolniona z obowiązku uiszczenia każdorazowej opłaty sądowej przekraczającej kwotę 50 zł. Ze względu na powyższe, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 sierpnia 2009 r., wezwano skarżącą do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 50 zł za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Ponadto pouczono skarżącą, że Przewodniczący zarządzi ściągnięcie od niej opłaty, jeżeli żądana kwota nie zostanie uiszczona w terminie, powołując art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) w zw. z § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192). Wezwanie zostało odebrane przez skarżącą 4 września 2009 r. D. W., pouczona o możliwości wniesienia zażalenia na powyższe zarządzenie, w piśmie które wpłynęło do Sądu 10 września 2009 r., stwierdziła, że nie opłaci zarządzenia, gdyż jest niesprawiedliwe i brak jest podstaw do nałożenia takiej opłaty. W dalszej części pisma, skarżąca przedstawiała niezgodną z prawem działalność różnych osób i organów administracji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie może odnieść zamierzonego skutku. Skarżąca w zażaleniu twierdzi, iż zarządzenie jest niesprawiedliwe, jednakże nie powołuje się na okoliczności wynikające z przepisów prawa, które wskazywałyby na jego sprzeczność z prawem. Konieczność uiszczenia opłaty kancelaryjnej przewiduje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) w art. 234 § 2, zgodnie z którym opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Wysokość opłaty określa natomiast § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192). Zgodnie z § 2 powołanego rozporządzenia, opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, pobiera się w kwocie 100 zł. Ponieważ D. W. została zwolniona od uiszczania kosztów sądowych powyżej 50 zł, wezwano ją do uiszczenia pozostałych 50 zł. Zasadnie zatem, Sąd pierwszej instancji wezwał skarżącą do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 50 zł. Dodatkowo należy wskazać, iż opłata jest dochodem budżetu państwa, a więc Sąd jest obowiązany do jej pobrania i odprowadzenia. Skarżąca powinna się liczyć z tym, że jeżeli nie uiści opłaty, przewodniczący zarządzi jej ściągnięcie w drodze egzekucji sądowej. Tytułem wykonawczym uprawniającym do prowadzenia egzekucji jest prawomocne zarządzenie przewodniczącego o ściągnięciu opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. Wolters Kluwer Polska sp. z o.o., Warszawa 2009, art. 228, teza 2, a także T. Woś. H. Knysiak -Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2008 r., art. 228, teza 2). Ze względu na powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.