I SA/Lu 290/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Małysz, Sędziowie WSA Krystyna Czajecka-Szpringer (spr.), Asesor WSA Wojciech Kręcisz, Protokolant Stażysta Konrad Gałka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 11 lipca 2008 r. sprawy ze skargi I. B. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie płatności do gruntów rolnych na rok 2007 I. uchyla zaskarżoną decyzję w części utrzymującej w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w zakresie odmowy przyznania uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych oraz uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę uprawianych na trwałych użytkach zielonych i nałożenia sankcji; II. w pozostałej części skargę oddala; III. zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz I. B. kwotę [...] tytułem zwrotu kosztów postępowania. U Z A S D N I E N I E Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa po rozpoznaniu odwołania I. B. od decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] wydanej w przedmiocie płatności do gruntów rolnych na rok 2007 utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazał, iż w dniu 15 maja 2007 r. I. B. złożyła wniosek o przyznanie płatności do gruntów rolnych na rok 2007, w którym zadeklarowała działki rolne o łącznej powierzchni 7,57 ha do Jednolitej Płatności Obszarowej (JPO), 2,13 ha do Uzupełniającej Płatności Obszarowej oraz 5,44 ha do Uzupełniającej Płatności Obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę uprawianych na trwałych użytkach zielonych (PZ). Podczas kontroli stwierdzono nieprawidłowości dotyczące działki ewidencyjnej o numerze [...] znajdującej się w województwie l., powiat l. gmina G., nazwa obrębu ewidencyjnego P. K. oraz działek ewidencyjnych o numerach [...] i [...] znajdujących się w województwie l., powiat l., gmina N., nazwa obrębu ewidencyjnego O. W związku z tymi ustaleniami w dniu [...] wysłano do strony wezwanie do złożenia wyjaśnień. Z uwagi na to, iż wnioskodawczyni w zakreślonym terminie nie złożyła wyjaśnień oraz stosownej korekty wniosku, została wydana decyzja w sprawie płatności do gruntów rolnych na rok 2007, w której przyznano wnioskodawczyni Jednolitą Płatność Obszarową (JPO) w wysokości 2282,66 zł (7,57 ha x stawka JPO 301,54 zł), odmówiono przyznania Uzupełniającej Płatności Obszarowej (UPO) i Uzupełniającej Płatności Obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę uprawianych na trwałych użytkach zielonych (PZ) oraz nałożono sankcje. W odwołaniu od decyzji I. B. wniosła o ponowne rozpatrzenie wniosku i wyjaśniła, iż " na wezwanie z dnia [...] nie reagowałam ponieważ nie byłam pod wskazanym adresem tj. miejsca zamieszkania. Z uwagi na stan zdrowia zmuszona byłam zmienić klimat". Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR nie znalazł podstaw do uwzględnienia odwołania. Wskazał, że zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej (Dz. U. z 2007 r., Nr 35, poz. 217, ze zmianami) rolnikowi przysługuje płatność bezpośrednia na będące w jego posiadaniu grunty rolne, wchodzące w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujące się do objęcia płatnościami bezpośrednimi zgodnie z art. 143b ust. 4 zdanie drugie rozporządzenia nr 1782/2003, jeżeli: 1) posiada działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku XX do rozporządzenia nr 1973/2004. W załączniku XX do Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 w odniesieniu do systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania odłogowanych gruntów do produkcji surowców (Dz. U. L 345 z 20.11.2004, str. 1, ze zmianami) minimalna powierzchnia zakwalifikowanego obszaru na gospodarstwo w ramach planu jednolitych dopłat obszarowych dla Rzeczpospolitej Polski wynosi -1 ha. Zgodnie z § 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2007 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania tej płatności (Dz. U. z 2007 r., Nr 46 poz. 309) płatność zwierzęca w danym roku kalendarzowym przysługuje, jeżeli: 1) rolnik w okresie od dnia 1 kwietnia 2005 r. do dnia 31 marca 2006 r. był posiadaczem bydła lub owiec, lub kóz, lub koni, które w tym okresie były wpisane lub zostały przez tego rolnika zgłoszone do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych lub do rejestru koniowatych, o których mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt; 2) na podstawie wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych złożonego w 2006 r. rolnikowi przyznano płatność uzupełniającą do powierzchni trwałych użytków zielonych. Płatność zwierzęca przysługuje do powierzchni zadeklarowanych we wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych na dany rok, nie większej jednak niż powierzchnia ustalona jako iloraz liczby zwierząt, o których mowa w ust. 1 pkt 1, przeliczonych na duże jednostki przeliczeniowe (DJP) i współczynnika 0,3 oraz nie większej niż powierzchnia trwałych użytków zielonych, do której została przyznana płatność, o której mowa w ust. 1 pkt 2. Liczbę dużych jednostek przeliczeniowych (DJP) oblicza się jako iloczyn liczby zwierząt, o których mowa w ust. 1 pkt 1, i współczynnika ustalonego z uwzględnieniem rodzaju i wieku zwierząt, zgodnie z załącznikiem nr 2 do rozporządzenia, według stanu na dzień, w którym liczba (DJP) w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, jest największa. Dalej organ odwoławczy stwierdził, iż strona oświadczyła we wniosku (sekcja VIII "Oświadczenia i Zobowiązania"), że znane są jej zasady przyznawania płatności oraz pomocy finansowej objętych wnioskiem o przyznanie płatności. W ramach wszczętego postępowania administracyjnego, wniosek przeszedł kontrolę kompletności oraz kontrolę administracyjną. W wyniku tych czynności stwierdzono nieprawidłowości dotyczące działek ewidencyjnych o numerach : [...],[...] i [...], a mianowicie ustalono, że suma powierzchni działki rolnej w granicach działki ewidencyjnej zgłoszona do płatności zwierzęcej jest większa od zadeklarowanej powierzchni trwałych użytków zielonych na tej działce ewidencyjnej. W związku z ujawnieniem powyższych niezgodności w dniu [...] wysłano do wnioskodawczyni wezwanie do złożenia wyjaśnień. W związku z tym, iż strona nie złożyła wyjaśnień ani stosownej korekty wniosku przedmiotowe działki zostały wykluczone z powierzchni uprawnionej do uzyskania Uzupełniającej Płatności Obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę uprawianych na trwałych użytkach zielonych (PZ), a deklarowana powierzchnia uprawniona do uzyskania Uzupełniającej Płatności Obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę uprawianych na trwałych użytkach zielonych(PZ) uległa zmniejszeniu o 5,23 ha (z 5,44 ha na 0,21 ha). W związku z powyższym deklarowana powierzchnia uprawniona do uzyskania wszystkich uzupełniających płatności (UP O oraz PZ) uległa zmniejszeniu o 5,23 ha (z 7,57 ha na 2,34 ha). W przypadku Jednolitej Płatności Obszarowej (JPO) decyzja organu pierwszej I instancji uwzględnia w całości żądanie strony i została jej przyznana Płatność z tytułu Jednolitej Płatności Obszarowej w kwocie 2.282,66 zł (7,57 ha x stawka JPO 301,54 zł). W przypadku Uzupełniającej Płatności Obszarowej (UPO) oraz Uzupełniającej Płatności Obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę uprawianych na trwałych użytkach zielonych (PZ): różnica między powierzchnią zadeklarowaną przez producenta rolnego do uzyskania wszystkich płatności uzupełniających tj. 7,57 ha (UPO-2,13 ha oraz PZ-5,44 ha) a powierzchnią stwierdzoną tj. 2,34 ha (jako uprawnioną do uzyskania wszystkich płatności uzupełniających wyniosła 5,23 ha co stanowi 223,50 % (5,23 ha: 2,34 ha (7,57 ha- 5,23 ha) x 100 = 223,50 %) powierzchni stwierdzonej w stosunku do powierzchni deklarowanej. Dyrektor ARiMR wyjaśnił, że w przypadku ujawnienia niezgodności (rozbieżności) pomiędzy zadeklarowaną a stwierdzoną powierzchnią działek rolnych jako uprawnioną do uzyskania płatności, wnioskodawca podlega sankcjom. Art. 7 ust. 4 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej (Dz. U. z 2007 r., Nr 35, poz. 217, z późno zm.) stanowi: "Wysokość płatności w danym roku kalendarzowym ustala się jako iloczyn deklarowanej przez rolnika powierzchni kwalifikującej się do objęcia płatnościami, po uwzględnieniu zmniejszeń wynikających ze stwierdzonych nieprawidłowości i stawek płatności na 1 ha tej powierzchni". W myśl artykułu 51 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 roku ustanawiającego szczegółowe zasady wdrożenia wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników, (Dz. U. WE Nr L 141 z 30.04.2004 r., str. 18 ze zmianami), jeśli dla danej grupy upraw obszar zadeklarowany na cele jakichkolwiek systemów pomocy obszarowej, z wyjątkiem skrobiowych odmian ziemniaka, nasion i tytoniu, przekracza obszar ustalony zgodnie z art. 50 ust. 3-5 tego rozporządzenia, wysokość pomocy oblicza się na podstawie obszaru ustalonego, pomniejszonego o dwukrotność stwierdzonej różnicy, jeśli różnica ta wynosi więcej niż 3 % lub dwa hektary, ale nie więcej niż 20 % ustalonego obszaru. Jeśli różnica ta przekracza 20 % zatwierdzonego obszaru, dla danej grupy upraw nie zostanie przyznana żadna pomoc obszarowa. Natomiast art. 51 ust. 2 w/w rozporządzenia stanowi, że jeśli dla całkowitego ustalonego obszaru objętego pojedynczym wnioskiem, z wyjątkiem skrobiowych odmian ziemniaka, nasion i tytoniu, zgodnie z tytułem IV rozdziały 6, 9 i 10c rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, obszar zadeklarowany przekracza obszar ustalony zgodnie z art. 50 ust. 3-5 tego rozporządzenia o więcej niż 30 %, pomoc, do której rolnik byłby uprawniony zgodnie z art. 50 ust. 3-5 tego rozporządzenia zostanie cofnięta na dany rok kalendarzowy w ramach tych programów pomocowych. Jeśli różnica ta przekracza 50 % rolnik będzie również wyłączony z otrzymywania pomocy do wysokości równej kwocie odpowiadającej różnicy między obszarem zadeklarowanym a zatwierdzonym zgodnie z art. 50 ust. 3 do 5. Kwota ta podlega odliczeniu od płatności pomocowych w ramach jakiegokolwiek systemu wsparcia, o którym mowa w tytułach III, IV IVa rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, lub w ramach dodatkowej kwoty pomocy ustanowionej w art. 12 tego rozporządzenia, do których dany rolnik jest uprawniony w kontekście wniosków, jakie złożył w ciągu trzech lat kalendarzowych następujących po roku kalendarzowym wykrycia różnicy. Jeśli dopłaty nie pozwalają na pełną kompensatę tej kwoty, pozostałe saldo zostaje anulowane. Pojęcie "obszar zatwierdzony" reguluje art. 2 punkt 22 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 w myśl, którego jest to "obszar spełniający wszystkie warunki określone w zasadach przyznawania pomocy, w przypadku systemu płatności jednolitych obszar zadeklarowany uważa się za zatwierdzony jedynie gdy towarzyszy mu odpowiednia liczba uprawnień do płatności. Organ odwoławczy stwierdził, iż w świetle dokonanych ustaleń organ pierwszej instancji miał podstawy do zastosowania sankcji określonej w art. 51 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r., i odmowy przyznania Uzupełniającej Płatności Obszarowej (UPO) oraz Uzupełniającej Płatności Obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę uprawianych na trwałych użytkach zielonych (PZ), a także do nałożenia sankcji w wysokości 2294,71 zł (5,23 ha x stawka PZ 438,76 zł). Odnosząc się do wyjaśnień zawartych w odwołaniu o przyczynach niezastosowania się do wezwania z dnia [...] organ odwoławczy stwierdził, iż dwukrotnie awizowane wezwanie zgodnie z art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze zmianami) zwanej dalej k.p.a. uznano za doręczone. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarżąca nie zgadzając się z zaskarżoną decyzją podniosła, iż nie odebrała wezwania do złożenia wyjaśnień, gdyż z powodów zdrowotnych przebywała poza miejscem zamieszkania. Domagała się uwzględnienia jej wyjaśnień i zmiany zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Dokonana przez Sąd kontrola legalności zaskarżonej decyzji prowadzi do wniosku, że skarga jest zasadna. Na wstępie wskazać należy, iż na podstawie art. 4 ustawy z dnia 29 lutego 2008 r. o zmianie ustawy o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej oraz ustawy o opłacie skarbowej (Dz.U. nr 44 poz. 262) do postępowań w sprawach przyznania płatności lub płatności cukrowej, o których mowa w ustawie z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej (Dz. U. Nr 35, poz. 217 i Nr 99, poz. 666), wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną do dnia 15 marca 2008 r., tj. do dnia wejścia w życie ustawy wprowadzającej zmiany, stosuje się przepisy dotychczasowe. Postępowanie w sprawie wszczęte zostało na wniosek skarżącej z dnia 12 maja 2007 r. złożony w tym dniu w Biurze Powiatowym ARiMR, a zakończyło się decyzją ostateczną z dnia [...]. Tak więc w sprawie rozpatrywanej zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej w brzmieniu przed 15 marca 2008 r., zwanej dalej "ustawą o płatnościach". Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o płatnościach, z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. Ustęp 2 tej ustawy stanowi, iż w postępowaniu w sprawach dotyczących płatności bezpośredniej, płatności uzupełniającej oraz płatności cukrowej organ administracji publicznej: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń, co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania; przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się. Strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2 są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne ( ust. 3 ). Zaskarżone rozstrzygniecie jest decyzją odwoławczą wydaną na podstawie art. 138 k.p.a. Wskazać należy, iż charakter rozstrzygnięć organu odwoławczego w sposób bezpośredni zdeterminowany jest zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Jej istota polega na dwukrotnym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu tej samej sprawy wyznaczonej treścią zaskarżonej decyzji. Wypływa stąd obowiązek traktowania postępowania odwoławczego jako powtórzenia rozstrzygania tej samej sprawy. Decyzja organu II instancji jest takim samym aktem stosowania prawa, jak decyzja organu I instancji, a działanie organu odwoławczego nie ma charakteru kontrolnego, ale jest działaniem merytorycznym, równoważnym działaniu organu I instancji (T. Woś, J. Zimmermann, glosa do uchwały SN z dnia 23 września 1986 r., III AZP 11/86, PiP 1989, z. 8, s. 147). Kompetencje organu odwoławczego nie sprowadzają się jedynie do kontroli zasadności zarzutów podniesionych w stosunku do decyzji organu I instancji. Organ odwoławczy jest obowiązany uwzględnić zmiany stanu faktycznego, jakie zaszły w sprawie pomiędzy wydaniem orzeczenia przez organ I instancji a orzeczeniem organu II instancji. Stan faktyczny ustala organ odwoławczy w oparciu o materiał dowodowy zebrany w postępowaniu I instancji, rozszerzając granice postępowania dowodowego na nowe okoliczności faktyczne pominięte przez organ I instancji, jak i na te, które po wydaniu decyzji przez organ I instancji ulegały zmianie, oraz te, które w świetle zmienionych przepisów prawa miały dla sprawy znaczenie prawne. Podejmując decyzję administracyjną związany jest rygorami procedury administracyjnej określonej w k.p.a., a w sprawach, których przedmiotem są płatności do gruntów rolnych, wynikających także z ustawy o płatnościach, a więc zobligowany jest do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy z uwzględnieniem wniosków zgłaszanych przez stronę w postępowaniu odwoławczym, a w przepadku ich pominięcia – do uzasadnienia odmowy ich uwzględnienia. Na podstawie cytowanego wyżej art. 3 ust. 2 pkt 2 ustawy o płatnościach organ odwoławczy jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy, a zgodnie z art. 10 § 1 k.p.a. , ma obowiązek umożliwić stronie wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Organ odwoławczy, musi wreszcie uzasadnić swoje rozstrzygnięcie według wymagań określonych w art. 107 § 3 k.p.a. W odwołaniu od decyzji, jak też w skardze strona nie kwestionowała skuteczności doręczenia wezwania z dnia [...] do złożenia wyjaśnień. Wskazała jedynie przyczyny , z powodu których nie mogła się zastosować do tego wezwania. Organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie odniósł się do przedstawionych w odwołaniu twierdzeń skarżącej, nie umożliwił jej tez złożenia wyjaśnień w zakresie żądanym od niej przez organ pierwszej instancji, mimo, że - jak wyżej wskazano- postępowanie przed organem odwoławczym nie może sprowadzać się jedynie do kontroli decyzji organu I instancji, lecz powinno polegać na ponownym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu tej samej sprawy. Fakt prawidłowego doręczenia wezwania do złożenia wyjaśnień w postępowaniu pierwszoinstancyjnym nie zwalniał organu odwoławczego od dokonania prawidłowych ustaleń co do rzetelności przedstawionych we wniosku danych, a wyrażona w przepisie art. 3 ust. 3 ustawy o płatnościach zasada, iż ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne, nie oznacza, iż strona ma prawo dowodzenia określonych okoliczności tylko w postępowaniu pierwszoinstancyjnym. Może to także uczynić w postępowaniu odwoławczym Oceniając zaskarżoną decyzję, należy stwierdzić, iż nie została ona poprzedzona prawidłowo przeprowadzonym postępowaniem odwoławczym. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dopuścił się naruszenia prawa polegającego na niedokładnym wyjaśnieniu, rozpatrzeniu i ocenie stanu faktycznego będącego podstawą decyzji, a nadto nie umożliwił stronie przed wydaniem decyzji wypowiedzenia się co do zebranego w sprawie materiału dowodowego. To ostatnie uchybienie jest o tyle istotne, iż prawa określonego w art. 10 k.p.a. pozbawiono stronę także w postępowaniu pierwszoinstancyjnym. W uzasadnieniu decyzji organ nie odniósł się do wyjaśnień strony o przyczynach nie złożenia wyjaśnień, a także do żądania o ponowne rozpatrzenie wniosku o dopłaty. Uchybienia te - w ocenie Sądu – mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, stąd też zaskarżona decyzja w części utrzymującej w mocy decyzję pierwszej instancji w zakresie odmowy przyznania uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych oraz uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę uprawianych na trwałych użytkach zielonych i nałożenia sankcji podlega uchyleniu. W pozostałej części Sąd skargę oddalił z uwagi na określoną w art. 134 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa" zasadę zakazu orzekania na niekorzyść skarżącego. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w pkt I sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa ,skargę w części oddalił zgodnie z art. 151 w związku z art. 134 § 2 ppsa, a o zwrocie kosztów orzekł na podstawie art. 200 ppsa.