VII SA/Wa 693/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), , Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, Asesor WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 lipca 2008 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. w P. na decyzję Głównego Lekarza Weterynarii z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany zezwolenia na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej skargę oddala Główny Lekarz Weterynarii decyzją z dnia [...] listopada 2007 r., znak [...], działając na podstawie art. 155 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2000 Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zw. dalej k.p.a., po rozpatrzeniu wniosku A. Sp. z o.o., zw. dalej Spółką, o zmianę zezwolenia Głównego Lekarza Weterynarii Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2004 r. na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej produktów leczniczych weterynaryjnych przez wpisanie nowej nazwy adresata tego zezwolenia tj. P. Sp. z o.o. - odmówił zmiany zezwolenia. W uzasadnieniu organ podał, że wprawdzie powyższe zezwolenie było już dwukrotnie zmieniane (w 2005 i 2006 r.) w zakresie oznaczenia siedziby spółki jednak obecnie stwierdził, że zmiana w trybie art. 155 k.p.a. dotycząca określenia strony postępowania jest niemożliwa. Przytoczył wyroki sądów administracyjnych zgodnie z którymi w trybie art. 155 k.p.a. zmianie ulec może tylko treści praw lub obowiązków wynikających z decyzji lub ich zakresu. Natomiast zmiana adresata wychodzi poza uprawnienia organu przewidziane w tym trybie (wyrok NSA z dnia 6 października 2003 r., sygn. akt II SA3463/01, wyrok NSA z dnia 20 kwietnia 2006 r., sygn. akt II OSK 769/05). Organ wskazał również, że skoro zmianie ulegała jedynie nazwa spółki, to ta sama spółka jest nadal podmiotem praw wynikających z przedmiotowego zezwolenia Głównego Lekarza Weterynarii. Wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy złożyła Spółka, domagając się zmiany nazwy podmiotu wskazanego w zezwoleniu, a w przypadku odmowy dokonania tej zmiany w trybie art. 155 k.p.a. wniosła o zmianę zezwolenia Nr [...] w zakresie nazwy adresata w oparciu o inną ( znaną organowi) podstawę prawną. We wniosku podniesiono, że wymieniona w zezwoleniu spółka P. Sp. z o.o. zmieniła swoją firmę na A. Sp. z o.o. i dlatego konieczne jest dokonanie zmiany nazwy firmy adresata aby uniknąć sytuacji, w której podmiot posługujący się zezwoleniem będzie legitymował się inną firmą niż podmiot ujawniony w zezwoleniu. W Krajowym Rejestrze Sądowym - Rejestrze Przedsiębiorców wykreślono bowiem firmę P. Sp. z o.o i wpisano nową nazwę A. Sp. z o.o. Wnioskodawca wskazał, że zmiana nazwy firmy w zezwoleniu nie wychodzi poza zakres uprawnień organu wynikających z art. 155 k.p.a., i nie prowadzi do zmiany adresata decyzji. Za dokonaniem zmiany firmy przemawiają pewność i bezpieczeństwo obrotu gospodarczego. Na poparcie swojego żądania Spółka podniosła, że już wcześniej zmiany w zezwoleniu były dokonywane (co do adresu Spółki), a charakter zmiany jest podobny. Nadto, że przepisy prawa materialnego - art. 74 ust. 3 Prawa farmaceutycznego mówiąc o zmianie zezwolenia odnoszą się do każdej zmiany w trybie art. 155 k.p.a. Ponadto Spółka krytycznie oceniła powołane przez organ orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazując, że nie mają one zastosowania w przedmiotowej sytuacji. Główny Lekarz Weterynarii decyzją z dnia [...] lutego 2008 r., znak [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ podtrzymał argumentację podniesioną w poprzedniej decyzji, a ponadto dodał, że Spółka chcąc wykazać uprawnienie z decyzji administracyjnej zawierającej jej nieaktualną nazwę powinna przedstawiać dokument stwierdzający zmianę tych danych. Organ stwierdził, że zmiany zezwolenia dokonywane wcześniej nie mają nic wspólnego z obecnym wnioskiem, ponieważ orzeczenia wydane wcześniej wiążą organ tylko w zakończonych nimi postępowaniach. Poza tym w ocenie organu nie można było samoistnie zastosować art. 74 ust. 3 Prawa farmaceutycznego bez zastosowania przepisu z Kodeksu postępowania administracyjnego, a tylko art. 155 k.p.a. umożliwia zmianę, jednak nie może mieć zastosowania w rozpoznawanej sprawie. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła Spółka zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie art. 155 k.p.a., art. 76 ust. 1 w zw. z art. 74 ust. 3 Prawa farmaceutycznego, art. 138 § 1 pkt 1 i 2 w zw. z 127 § 3 k.p.a., art. 6, 7, 8, 9 11, 12 § 1 35 § 1 i 3, 107 § 3 k.p.a. Skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji obu instancji ewentualnie o ich uchylenie. Skarżąca ponowiła argumentację podnoszoną we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje . Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z poźn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle powołanego przepisu ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Ponadto Sąd Administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Zgodnie z art. 134 § 1 ww. ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Zdaniem Sądu skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy zauważyć, że zmiana decyzji ostatecznej jest odstępstwem od zasady stabilności decyzji wyrażonej w art. 16 k.p.a. Przepis art. 155 k.p.a. umożliwia organom administracji publicznej uchylenie lub zmianę decyzji ostatecznej, na mocy której strona nabyła prawo. Zgodnie z tym przepisem decyzja może być zmieniona lub uchylona w każdym czasie, a zatem nie stosuje się w tym postępowaniu ograniczeń czasowych, jakie istnieją w przypadku stwierdzenia nieważności czy wznowienia postępowania. Jednakże powyższe uprawnienie organu jest ograniczone trzema przesłankami: 1) strona wyraziła zgodę na zmianę lub uchylenie decyzji, 2) przepisy szczególne nie sprzeciwiają się zmianie lub uchyleniu takiej decyzji, 3) za uchyleniem lub zmianą decyzji przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony. Jak z powyższego wynika, przedmiotem postępowania w trybie art. 155 k.p.a. jest nowa sprawa administracyjna, która może doprowadzić do zmiany ukształtowanych już praw i obowiązków, z wymienionymi wyżej zastrzeżeniami, a zatem nie można w tym przepisie upatrywać środka zmierzającego do ponownego rozpoznania sprawy zakończonej ostateczną decyzją administracyjną w kolejnej "instancji". W odniesieniu do podstaw żądanej przez wnioskodawcę zmiany decyzji organ trafnie zauważył, że zmiana w trybie art. 155 k.p.a. może dotyczyć tylko praw lub obowiązków wynikających z decyzji lub jej zakresu, ale nie oznaczenia strony. Zmiana firmy, o którą wnosiła Spółka tak jak i adres siedziby są oznaczeniem strony i nawet przy spełnieniu powyżej wskazanych 3 przesłanek, które również powołuje Spółka i dowodzi, że zostały spełnione, nie mogą podlegać rozstrzygnięciu w trybie art. 155 k.p.a. Jest to bowiem nadzwyczajny tryb postępowania, którego przesłanki stosowania nie podlegają wykładni rozszerzającej. Na takim stanowisku stoi orzecznictwo sądów administracyjnych, np. w wyroku z dnia 20 kwietnia 2006 r., sygnatura akt II OSK 769/05, LEX nr 209463 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że "przepis art. 155 k.p.a. ma zastosowanie do zmiany ostatecznego rozstrzygnięcia w zakresie nabytych na podstawie ostatecznej decyzji administracyjnej praw. W żadnym razie natomiast nie można tego przepisu zastosować do technicznej zmiany danych osobowych podmiotu uprawnionego z ostatecznej decyzji administracyjnej. Wyłącznie przepisy administracyjnego prawa materialnego mogą zawierać odpowiednie do regulowanych nimi kwestii unormowania określające zarówno obowiązek, jak i prawo wymiany wydawanych na ich podstawie rozstrzygnięć." W uzasadnieniu tego wyroku Sąd wyraził także następujący pogląd: "w aktualnym stanie prawnym nie jest możliwe uzyskanie decyzji administracyjnej o zmianie (wymianie) decyzji nadającej uprawnienia budowlane w przypadku zmiany danych osobowych uprawnionego (imienia, nazwiska). Nie przewiduje takiej możliwości prawo administracyjne materialne (ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm.), a także nie można do tych celów wykorzystać przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 155 Kpa)". Wprawdzie stan faktyczny wskazanej w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczył danych osoby fizycznej, ale przedstawiony pogląd prawny ma zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, gdyż odpowiednikiem imienia i nazwiska osoby fizycznej w przypadku osoby prawnej jest firma, a adresu zameldowania - adres siedziby osoby prawnej. Skoro zmiana danych osobowych jest zmianą o charakterze ewidencyjnym, technicznym to nie może być dokonywana w oparciu o tryb z art. 155 k.p.a. Na marginesie ocenianych przez Sąd rozstrzygnięć, zapadłych w trybie art. 155 k.p.a. należy zauważyć, że przepisy administracyjnego prawa materialnego mogą zawierać unormowania określające zarówno obowiązek jak i prawo wymiany wydawanych na ich podstawie rozstrzygnięć. Za taki przepis w niniejszej sprawie uchodzić może przy zastosowaniu odpowiedniej wykładni art. 74 ust. 3 Prawa farmaceutycznego. Zgodnie z nim wydanie zezwolenia, odmowa wydania zezwolenia, zmiana oraz cofnięcie zezwolenia na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej produktów leczniczych weterynaryjnych dokonywane jest w drodze decyzji wydawanej przez Głównego Lekarza Weterynarii. Przepisy art. 75, 76, 77 ust. 1 i art. 78 ust. 1 stosuje się odpowiednio. Z faktu, że art. 76 w/w ustawy stosuje się odpowiednio wynika, że dane jakie powinno zawierać zezwolenie na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej, a więc między innymi nazwa przedsiębiorcy i jego siedziba, powinny być zawsze aktualne. Dlatego zmiany danych powinny skutkować zmianą zezwolenia na prowadzenie hurtowni w tym zakresie. Mając na uwadze tryb w jakim prowadzone było postępowanie administracyjne i uwzględniając powyższą argumentację, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153. poz. 1270 ze zm.).