I FZ 477/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Małgorzata Niezgódka - Medek (spr.) po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia O. H. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 września 2008 r. sygn. akt I SA/Sz 91/08 w zakresie przywrócenia terminu w sprawie ze skargi O. H. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia 30 listopada 2007 r. nr (...) w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić zażalenie. Przedmiotem zażalenia jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 września 2008 r., sygn. akt I SA/Sz 91/08, mocą którego oddalono wniosek O. H. o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie tegoż Sądu w przedmiocie prawa pomocy. W motywach orzeczenia Sąd wskazał, że skarżący nie odebrał z poczty awizowanej przesyłki zawierającej postanowienie w przedmiocie prawa pomocy i nie złożył nań zażalenia w terminie, tj. do 18 sierpnia 2008 r. Pismem z dnia 27 sierpnia 2008 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Podał, że nieodebranie pisma z poczty było spowodowane błędem młodej pracownicy poczty w B., która nie wydała mu przesyłki z Sądu wraz z innymi listami poleconymi, co potwierdziła mu kierowniczka zmiany. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał wniosek za niezasadny, bowiem w jego ocenie skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu - ograniczył się jedynie do stwierdzenia o rzekomym błędzie pracownicy poczty. Sąd dodał, że skarżący winien był zadbać z należytą starannością o odbiór awizowanej przesyłki. W zażaleniu na powyższe postanowienie strona wniosła o jego uchylenie i o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Powtórzyła swoje stanowisko zawarte we wniosku oraz dodała, że kierowniczka zmiany odmówiła złożenia stosownego oświadczenia na piśmie, bojąc się konsekwencji służbowych. Skarżący podkreślił, że pracownica, która popełniła błąd, nie pracuje już w tym urzędzie pocztowym z uwagi na liczne błędy w pracy. Dodał, że w jego ocenie wyjaśnienie zainteresowanego jest wystarczające do uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających przywrócenie terminu. Przepisy prawa nie wymagają tu bowiem udowodnienia. Stwierdził, że takie błędy na poczcie są bardzo częste i skarżący nie może być pokrzywdzony przez niewłaściwe wykonywanie obowiązków przez osoby trzecie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest bezzasadne. Jak stanowi art. 86 § 1 P.p.s.a., sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu, jeżeli ta nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym w terminie bez swojej winy. Z powyższego przepisu wynika, iż konieczną, a zarazem podstawową przesłanką przywrócenia terminu, jest brak winy po stronie podmiotu dokonującego danej czynności. Zgodnie z art. 87 § 2 P.p.s.a. na stronie ciąży obowiązek uprawdopodobnienia braku winy, natomiast Sąd rozpoznając wniosek strony musi ocenić, czy w terminie przewidzianym do dokonania czynności nastąpiła taka przeszkoda. W zażaleniu na postanowienie oddalające wniosek o przywrócenie terminu skarżący polemizuje z Sądem, że ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wymaga jedynie uprawdopodobnienia braku zawinienia w niedokonaniu czynności w terminie. Uprawdopodobnieniem jest natomiast w jego ocenie samo twierdzenie strony o jakiejś okoliczności. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że stanowisko skarżącego jest w tym zakresie błędne; prowadziłoby ono w istocie do konieczności uwzględniania wszystkich wniosków o przywrócenie terminu, w których strony twierdziłyby, że uchybiły terminowi bez swojej winy. Prawdą jest, że uprawdopodobnienie to forma wykazania faktów mniej pewna, niż udowodnienie, jednakże, co wynika choćby z brzmienia słowa "uprawdopodobnić", twierdzenie strony nie może być całkowicie gołosłowne. Uprawdopodobnienie jest środkiem słabszym od dowodu, ale o jego zaistnieniu możemy mówić wówczas, gdy twierdzenie strony jest prawdopodobne, wiarygodne. W niniejszej sprawie skarżący ograniczył się do gołosłownego stwierdzenia o domniemanej przyczynie nieodebrania pisma z Sądu w terminie, jaką było zaniedbanie pracownicy poczty, co podkreślił Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Powyższe wystarcza by uznać, że skarżący nie uprawdopodobnił braku swojej winy w niedokonaniu czynności w terminie, co czyniło zbędnymi inne rozważania Sądu. Dlatego też nie można podzielić poglądu skarżącego, że uzasadnienie zaskarżonego postanowienia jest lakoniczne i niewystarczające. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił zażalenie jako bezzasadne oddalić.