II FZ 57/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia del. WSA: Ludmiła Jajkiewicz po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II Izby Finansowej zażalenia K. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 9 stycznia 2009 r., sygn. akt I SA/Ol 219/08 prostujące oczywistą omyłkę pisarską w uzasadnieniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie i oddalające wniosek o sprostowanie uzasadnienia w pozostałym zakresie z dnia 18 grudnia 2008 r., sygn. akt I SA/Ol 219/08 w sprawie ze skargi K. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia 2 kwietnia 2008 r. , nr ... w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2008 r., sygn. akt I SA/Ol 219/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił sporządzoną i wniesioną osobiście przez K. S. (dalej: skarżący) skargę kasacyjną od wyroku tego Sądu z dnia 15 października 2008 r. Pismem z dnia 6 stycznia 2009 r., na podstawie art. 156 § 1 i art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), skarżący wniósł o sprostowanie uzasadnienia powyższego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 9 stycznia 2009 r., sygn. akt I SA/Ol 219/08, sprostował oczywistą omyłkę pisarską w uzasadnieniu powołanego na wstępie postanowienia (przez zastąpienie daty nadania skargi kasacyjnej w placówce pocztowej: "13 listopada 2008 r.", datą prawidłową: "12 listopada 2008 r.") i oddalił wniosek w pozostałym zakresie. Sąd zauważył, iż kwalifikując pismo skarżącego jako skargę kasacyjną miał na uwadze przedstawioną w uzasadnieniu tego pisma argumentację, kwestionującą ocenę prawną dokonaną w wyroku z dnia 15 października 2008 r., która może być zwalczana jedynie w drodze postępowania odwoławczego, poprzez złożenie skutecznej skargi kasacyjnej, a nie w trybie sprostowania uzasadnienia. Ponadto Sąd wskazał, iż nie doszło do pomyłki w oznaczeniu daty pisma z dnia 3 grudnia 2008 r., ponieważ z akt sprawy wynika, że pismo to zostało sporządzone w dniu 3 grudnia 2008 r., a następnie nadane w dniu 5 grudnia 2008 r., w placówce pocztowej. Skarżący w zażaleniu z dnia 20 stycznia 2009 r., powołując się na art. 191, art. 194 § 1 pkt 3, art. 194 § 2 p.p.s.a., a także na art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w części oddalającej wniosek o sprostowanie uzasadnienia postanowienia z dnia 18 grudnia 2008 r. W uzasadnieniu podniósł, iż zakwalifikowanie zażalenia jako skargi kasacyjnej i dokonanie odmowy sprostowania uzasadnienia w pozostałym zakresie narusza unormowania prawne i pozbawia go prawa do rozpatrzenia jego sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny, a także poddaje pod wątpliwość wiarę skarżącego w rzetelność, sumienność, obiektywizm i sprawiedliwość. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 156 § 1 p.p.s.a., który w związku z art. 166 p.p.s.a. ma również zastosowanie do postanowień, sąd może z urzędu sprostować niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Dokonując wykładni wskazanego przepisu, należy przyjąć, iż sprostowanie orzeczeń może nastąpić nie tylko z urzędu, ale również na wniosek strony, w każdym czasie, może dotyczyć zarówno sentencji jak i uzasadnienia postanowienia, pod warunkiem zaistnienia jednej z okoliczności w nim wskazanych. Sprostowanie w żadnym wypadku nie może jednak prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia zarówno pod względem podmiotowym jak i przedmiotowym. Tego typu zarzuty mogą być bowiem skutecznie podnoszone tylko w postępowaniu odwoławczym. W stanie sprawy Sąd rozpoznając wniosek o sprostowanie postanowienia z dnia 18 grudnia 2008 r. odrzucającego skargę kasacyjną, słusznie zatem odmówił sprostowania przedmiotowego postanowienia w przedmiocie, który może być rozpatrywany jedynie w ramach środka odwoławczego. Sąd w niniejszym postępowaniu nie mógł bowiem prowadzić rozważań na temat charakteru pisma skarżącego zatytułowanego "zażalenie" i jego kwalifikacji, ponieważ rozważania na ten temat, są zastrzeżone dla innego postępowania, o czym skarżący został pouczony (k. 115 akt WSA). Sąd prawidłowo ocenił również brak przesłanek do uwzględnienia wniosku skarżącego w kwestii "daty nadania przesyłki" z powodu jego oczywistej bezzasadność. Czym innym jest bowiem data sporządzenia pisma, a czym innym data jego nadania. Konkludując, Naczelny Sąd Administracyjny uznał zarzut naruszenia prawa za bezzasadny. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.