II FZ 503/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Grzegorz Borkowski po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia D.A. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 2 września 2008 r. sygn. akt III SO/Łd 10/08 wzywające do uiszczenia wpisu od zażalenia w sprawie ze skargi D.A. na decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. w przedmiocie wyłączenia sędziów Wydziału I WSA w Łodzi od rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie I SA/Łd 293/08 postanawia oddalić zażalenie. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 września 2008 r. D.A. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od wniesionego zażalenia na zarządzenie pozostawiające bez rozpoznania wniosek o wyłączenie sędziów. Pismem z dnia 1 października 2008 r. skarżąca wniosła zażalenie na powyższe zarządzenie. Sądowi zarzuciła naruszenie art. 220 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez jego niezastosowanie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Należy zauważyć, że skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków pisma z dnia 19 maja 2008 r. poprzez wskazanie nazwisk sędziów, których dotyczył wniosek o wyłączenie. Z uwagi na fakt, iż nie wykonała tego obowiązku w zakreślonym terminie Sąd pozostawił przedmiotowy wniosek bez rozpoznania. Następnie skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionego zażalenia na omawiane zarządzenie, które to (zażalenie) w ocenie skarżącej wolne jest od wpisu. D.A. wskazała na treść art. 220 § 4 ppsa, który jej zdaniem został pominięty przez sąd pierwszej instancji. Jednakże umknęło skarżącej, będącej z zawodu doradcą podatkowym, że uregulowania zawarte w omawianym przepisie dotyczą sytuacji odnoszących się do "uiszczania wpisu". Artykuł ten wskazuje, że na jego mocy zażalenie na pozostawienie pisma bez rozpoznania z powodu nieuiszczenia opłaty wolne jest od wpisu. W niniejszej sprawie taka sytuacja nie miała miejsca. Pismo skarżącej zostało pozostawione bez rozpoznania z uwagi na nieuzupełenienie wniosku o wyłączenie sędziów poprzez ich imienne wskazanie, a nie z uwagi na nieuiszczenie wpisu do zapłacenia, którego została wezwana. Należy zatem zgodzić się z tym, że skarżąca została prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu od zażalenia na zarządzenie z dnia 29 lipca 2008 r. Mając powyższe na uwadze, wobec braku usprawiedliwionych podstaw do uchylenia zaskarżonego zarządzenia należało zażalenie oddalić, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 powołanej ustawy.