II GZ 268/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Andrzej Kuba po rozpoznaniu w dniu 17 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej "S.-M." w Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia [...] lipca 2008 r. sygn. akt [...] w zakresie odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej "S.-M." w Z. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia odwołania dotyczącego rozstrzygnięcia konkursu ofert na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przywrócić termin do uzupełnienia braków formalnych skargi Postanowieniem z dnia 25 czerwca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej "S.-M." w Z. z uwagi na nieuzupełnienie w zakreślonym terminie braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dokumentu, z którego wynikałby sposób reprezentacji strony skarżącej. W dniu 11 lipca 2008 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi wskazując, że wymagane przez Sąd dokumenty zostały nadane pocztą kurierską w dniu 14 maja 2008 r. listem przewozowym nr [...], a list nie został dostarczony z powodu nierzetelności pracy poczty. Postanowieniem z dnia 29 lipca 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 658/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odmówił stronie przywrócenia terminu. W ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, ponieważ załączony do wniosku druk listu przewozowego o wskazanym wyżej numerze nie zawiera żadnego potwierdzenia przyjęcia przesyłki do wysłania. Nie może więc stanowić dowodu przy rozpatrywaniu okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. W zażaleniu strona wniosła o zmianę powyższego postanowienia i przywrócenie terminu do złożenia dokumentu, z którego wynika sposób reprezentacji strony skarżącej. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że wezwanie Sądu doręczono mu w dniu 9 maja 2008 r., natomiast dokumenty wysłał Pocztą Kurierską "S." w dniu 14 maja 2008 r. Potwierdzenie przyjęcia przesyłki przez pocztę stanowi otrzymany przez skarżącego oryginał listu przewozowego. Wobec odebrania w dniu 4 lipca 2008 r. postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 25 czerwca 2008 r. o odrzuceniu skargi z powodu nieuzupełnienia braków formalnych, strona złożyła w dniu 11 lipca 2008 r. wniosek o przywrócenie terminu. Odnosząc się do postanowienia Sądu odmawiającego przywrócenia terminu, skarżący zarzucił, że Sąd nie uznał wydanego przez Pocztę Kurierską "S." oryginału listu przewozowego dla odbiorcy za dokument potwierdzający przyjęcie przesyłki do wysłania. Skarżący dołączył do zażalenia wskazany list przewozowy, jak również oświadczenie Poczty Kurierskiej P. E. "S." – placówki w Z., że "oryginał dla nadawcy" listu przewozowego jest drukiem ścisłego zarachowania z kodem kreskowym i stanowi potwierdzenie przyjęcia przesyłki do wysłania przez tę pocztę. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., stanowi, że czynność procesowa podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Z kolei w przepisach art. 86 i następnych tej ustawy ustawodawca przewidział możliwość przywrócenia uchybionego terminu. Określił jednocześnie przesłanki, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu oraz przesłanki, istnienie których czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym. W świetle art. 86 i 87 p.p.s.a. warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie łącznie następujących przesłanek: wniesienia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła jej dochowanie terminu, dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, uprawdopodobnienie, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony oraz powstanie w wyniku uchybienia terminu ujemnych dla strony skutków procesowych. W rozpatrywanej sprawie Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej "S.-M." złożył wniosek o przywrócenie terminu w dniu 11 lipca 2008 r., tj. w siedmiodniowym terminie od otrzymania w dniu 4 lipca 2008 r. postanowienia Sądu o odrzuceniu skargi, dokonując jednocześnie czynności, do dokonania której został wezwany. Rozważenia w szerszym zakresie wymaga przesłanka braku winy, sprowadzająca się do dopełnienia przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Skarżący otrzymał w dniu 9 maja 2008 r. wezwanie Sądu do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie dokumentu, z którego wynikałby sposób reprezentacji strony, a zatem Sąd I instancji prawidłowo ustalił, że termin do uzupełnienia braku upływał w dniu 16 maja 2008 r. Z listu przewozowego wynika, że przesyłka zawierająca wskazany dokument została przekazana w dniu 14 maja 2008 r. o godz. 16:20 Poczcie Kurierskiej "S." w Z., tj. dwa dni przed upływem zakreślonego przez Sąd siedmiodniowego terminu. Strona dołożyła zatem szczególnej staranności w dopełnieniu wskazanej czynności. Nie można bowiem uznać za przejaw niestarannego zachowania skorzystanie z pośrednictwa firmy kurierskiej. Sąd I instancji błędnie zatem przyjął, że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Należy również zauważyć, że druk listu przewozowego o wskazanym wyżej numerze, załączony do wniosku o przywrócenie terminu, wbrew twierdzeniu Sądu, zawiera datę przyjęcia przesyłki do wysłania. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, nadanie pisma w terminie pocztą kurierską stanowi okoliczność przemawiającą za uznaniem wniesienia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu za skuteczne. Ze względu na powyższe, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.