I OZ 591/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Janina Antosiewicz po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. K. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 kwietnia 2009 r. sygn. akt I SA/Wa 742/08 o pozostawieniu bez rozpoznania pisma z dnia 21 lutego 2009 r. w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] marca 2008 r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie Zaskarżonym zarządzeniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił bez rozpoznania pismo W. K. z dnia 21 lutego 2009 r. W uzasadnieniu Sąd podkreślił, iż pismo to wniesione zostało w formie fotokopii, w związku z czym zarządzeniem z dnia 26 lutego 2009 r. pełnomocnik skarżącego wezwany został, na podstawie art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., do uzupełnienia braków tego pisma poprzez nadesłanie jego oryginału lub tez poprzez podpisanie go przez skarżącego. Wezwanie to doręczono pełnomocnikowi strony w dniu 25 marca 2009 r. Pismem z dnia 25 marca 2009 r. pełnomocnik skarżącego poinformował Sąd, iż niemożliwym jest, aby strona uzupełniła w zakreślonym siedmiodniowym terminie braki pisma z dnia 21 lutego 2009 r., bowiem nie utrzymuje ona bezpośrednich kontaktów z Kancelarią, a jedyną możliwością skontaktowania się z W. K. jest korespondencja za pośrednictwem Poczty Polskiej. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że skarżący nie uzupełnił w zakreślonym terminie braków formalnych pisma z dnia 21 lutego 2009 r., co powodowało konieczność pozostawienia go bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 2 P.p.s.a. Zażalenie na to postanowienie wniósł W. K., reprezentowany przez adwokata J. R., wnosząc o jego uchylenie. Żalący się zarzucił Sądowi, iż nie uwzględnił okoliczności, że W. K. pozbawiony jest możliwości oceny swoje sytuacji prawnej, a ocena przedmiotowego pisma została dokonana w sposób wadliwy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie pozbawione jest usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. stawia wymóg, aby każde pismo strony zawierało jej podpis, bądź też podpis jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Pismo W. K. z dnia 21 lutego 2009 r. było kserokopią pozbawioną własnoręcznego podpisu strony, wobec czego Sąd I instancji wezwał do uzupełnienia tego braku w ustawowym terminie siedmiu dni, który wynika z art. 49 § 1 P.p.s.a. Wezwanie to doręczone było ustanowionemu dla strony pełnomocnikowi w dniu 25 marca 2009 r., zatem termin do uzupełnienia braków formalnych upływał z dniem 1 kwietnia 2009 r. W terminie tym braki nie zostały uzupełnione, zatem zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny pozostawił pismo W. K. bez rozpoznania, co nakazuje art. 49 § 2 P.p.s.a. Sygnalizowany w piśmie pełnomocnika z dnia 25 marca 2009 r. utrudniony kontakt z W. K. nie stanowił podstawy do odstąpienia przez Sąd od pozostawienia pisma bez rozpoznania, skoro mimo przekazania wezwania W. K. nie wykonał on polecenia Sądu aż do dnia wydania zarządzenia, to jest do 17 kwietnia 2009 r. Zarzut zażalenia, jakoby Sąd dokonał oceny pisma strony w sposób wadliwy, nie został w żaden sposób uzasadniony, stąd nie jest możliwe odniesienie się do niego. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.