I OSK 1322/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Izabella Kulig-Maciszewska Sędziowie NSA Anna Lech (spr.) NSA Paweł Miładowski Protokolant Edyta Pawlak po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2009 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Wojewody Zachodniopomorskiego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 1 sierpnia 2008 r. sygn. akt II SA/Sz 493/08 w sprawie ze skargi Powiatu Świdwińskiego na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia 18 kwietnia 2008 r. nr NK.4.KJ.0911-37/2008 w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Nr XV/81/08 Rady Powiatu w Świdwinie z dnia 20 marca 2008 r. w sprawie rozwiązania: - Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych w Połczynie - Zdroju przy ul. Piwnej nr 6, - Zespołu Szkół im. St. Staszica w Połczynie - Zdroju przy ul. Staszica nr 6 oraz utworzenia Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych w Połczynie-Zdroju przy ul. Staszica nr 6 oddala skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 1 sierpnia 2008 r., sygn. akt II SA/Sz 493/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uchylił rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia 18 kwietnia 2008r., nr NK.4.KJ.0911-37/2008 w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Nr XV/81/08 Rady Powiatu w Świdwinie z dnia 20 marca 2008r. w sprawie rozwiązania Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych w Połczynie-Zdroju przy ul. Piwnej nr 6, - Zespołu Szkół im. St. Staszica w Połczynie-Zdroju przy ul. Staszica nr 6 oraz utworzenia Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych w Połczynie-Zdroju przy ul. Staszica nr 6 W uzasadnieniu powyższego wyroku Sąd wskazał na następujący stan faktyczny i prawny sprawy: Rada Powiatu w Świdwinie w dniu 20 marca 2008 r., na podstawie art. 62 ust. 1 i 5 ustawy z dnia7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 z późn zm.), podjęła uchwałę Nr XV/81/08 w sprawie rozwiązania Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych w Połczynie-Zdroju przy ul. Piwnej nr 6 oraz Zespołu Szkół im. St. Staszica w Połczynie-Zdroju przy ul. Staszica nr 6 oraz utworzenia Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych w Połczynie-Zdroju przy ulicy Staszica nr 6. Wojewoda Zachodniopomorski rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 18 kwietnia 2008 r., nr NK.4.KJ.0911-37/2008, stwierdził nieważność wskazanej wyżej uchwały, podając, że na gruncie przepisów ustawy o systemie oświaty, odnośnie utworzenia przez organ prowadzący zespołu szkół, ustawodawca wprowadził obowiązek zaopiniowania aktu założycielskiego przez rady pedagogiczne szkół, które mają ulec połączeniu w zespół. Natomiast w odniesieniu do rozwiązania zespołu szkół warunkiem koniecznym jest wcześniejsze uzyskanie zgody kuratora oświaty. Organ podkreślił, że przed podjęciem uchwały Nr XV/81/08, Rada Powiatu w Świdwinie otrzymała opinie Rady Pedagogicznej Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych w Połczynie-Zdroju oraz Rady Pedagogicznej Zespołu Szkół im. St. Staszica w Połczynie-Zdroju do projektu uchwały w sprawie utworzenia Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych w Połczynie-Zdroju. Wojewoda Zachodniopomorski wskazał, że w dniu 3 stycznia 2008 r. Starosta Świdwiński wystąpił o zgodę do Zachodniopomorskiego Kuratora Oświaty na rozwiązanie Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych w Połczynie-Zdroju przy ul. Piwnej nr 6 oraz Zespołu Szkół im. St. Staszica w Połczynie-Zdroju przy ul. Staszica nr 6. W dniu 19 lutego 2008 r. Zachodniopomorski Kurator Oświaty, pismem znak: KO.VII.JH-400l/l7/08, zaopiniował pozytywnie zamiar rozwiązania wskazanych Zespołów Szkół, a następnie w dniu 20 marca 2008 r., pismem znak: KO-I-AM-40l2/37/08, wycofał powyższe stanowisko i na podstawie art. 62 ust. 5 ustawy o systemie oświaty nie wyraził zgody na rozwiązanie z dniem 31 sierpnia 2008 r. wskazanych szkół. Organ nadzoru podał, iż jak wynika z wyjaśnień Przewodniczącego Rady Powiatu w Świdwinie, przedmiotowe pismo Kuratora Oświaty wpłynęło do Starosty Świdwińskiego za pośrednictwem faksu w trakcie sesji Rady Powiatu w dniu 20 marca 2008 r. Starosta podczas sesji poinformował radnych o treści pisma, a pomimo tego radni, nie zdjęli projektu uchwały z porządku obrad, a następnie podjęli przedmiotową uchwałę. Zdaniem organu nadzoru oznacza to, że podjęcie przedmiotowej uchwały nastąpiło z naruszeniem art. 62 ust. 5 ustawy o systemie oświaty stanowiącym, iż rozwiązanie zespołu szkół może nastąpić wyłącznie za zgodą kuratora oświaty. Powyższe rozstrzygnięcie nadzorcze zostało przez Powiat Świdwiński zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. W skardze podniesiono, że Wojewoda Zachodniopomorski stwierdzając nieważność uchwały Rady Powiatu nie uwzględnił przepisu art. 39 K.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej doręcza pisma za pokwitowaniem przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy. W świetle tego przepisu należy przyjąć, że dokument przesłany przez Kuratora w dniu 20 marca 2008 r. za pośrednictwem faxu, nie może być uznany za prawidłowo i skutecznie doręczone pismo administracyjne. Zdaniem skarżącego, rozważając tę sytuację na gruncie prawa cywilnego należy stwierdzić, że Starosta powziął informację o treści pisma Kuratora z dnia 20 marca 2008 r. przed podjęciem przez Radę Powiatu uchwały objętej zaskarżonym rozstrzygnięciem. Zdaniem skarżącego, nie zmienia to jednak faktu, że na gruncie prawa administracyjnego, wadliwym jest stwierdzenie przez Wojewodę, że uchwała została podjęta mimo otrzymania pisemnej informacji Zachodniopomorskiego Kuratora Oświaty, iż nie wyraża on zgody na rozwiązanie Zespołów Szkół w Połczynie Zdroju. Wyrokiem z dnia 1 sierpnia 2008 r., sygn. akt II SA/Sz 493/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uchylił rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia 18 kwietnia 2008r., nr NK.4.KJ.0911-37/2008 w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Nr XV/81/08 Rady Powiatu w Świdwinie z dnia 20 marca 2008r. w sprawie rozwiązania Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych w Połczynie-Zdroju przy ul. Piwnej nr 6, - Zespołu Szkół im. St. Staszica w Połczynie-Zdroju przy ul. Staszica nr 6 oraz utworzenia Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych w Połczynie-Zdroju przy ul. Staszica nr 6. Sąd wskazał, że zgodnie z art.77b ust.1 ustawy o systemie oświaty, jeżeli prawo uzależnia ważność rozstrzygnięcia organu powiatu od jego zatwierdzenia, uzgodnienia lub zaopiniowania przez inny organ, zajęcie stanowiska przez ten organ powinno nastąpić nie później niż w ciągu 14 dni od dnia doręczenia tego rozstrzygnięcia lub jego projektu, z zastrzeżeniem ust. 2. Natomiast w świetle ust.3 tego przepisu jeżeli organ, o którym mowa w ust. 1 i 2, nie zajmie stanowiska w sprawie, rozstrzygnięcie uważa się za przyjęte w brzmieniu przedłożonym przez powiat, z upływem terminu określonego w ust. 1 lub 2. W ocenie Sądu pierwszej instancji, ustawodawca zamieszczając przepis art. 77b w rozdziale dotyczącym nadzoru nad działalnością powiatu, współdziałaniu organów powiatu z właściwymi organami przy podejmowaniu rozstrzygnięć, nadał charakter prawny merytorycznych środków nadzoru o charakterze prewencyjnym. Równocześnie, dla zapewnienia konstytucyjnej ochrony samodzielności jednostek samorządu terytorialnego, ustawodawca wprowadził termin do podjęcia środka nadzoru przez właściwy organ współdziałający, konsekwencje prawne upływu terminu do wyrażenia stanowiska przez organ współdziałający oraz prawo powiatu do zaskarżenia do sądu administracyjnego stanowiska zajętego w trybie art.77b Zdaniem Sądu wskazane rozwiązania prawne nie zezwalają na kwalifikowanie terminu ustawowego zawartego w art. 77b ust.1 i 2 ustawy o samorządzie powiatowym jako terminu instrukcyjnego, gdyż taka wykładnia jest sprzeczna z ust.3 tegoż przepisu, który stanowi wprost, że jeżeli organ nie zajmie stanowiska w sprawie, rozstrzygnięcie uważa się za przyjęte w brzmieniu przedłożonym przez powiat, z upływem terminu określonego w ust. 1 lub 2. Sąd podkreślił, że upływ ustawowego terminu powoduje wygaśnięcie kompetencji organu współdziałającego do zajęcia stanowiska odmiennego od propozycji przedłożonej przez powiat. W związku z tym Sąd pierwszej instancji uznał, że skoro w niniejszej sprawie Starosta Świdwiński w dniu 3 stycznia 2008 r. przesłał do Zachodniopomorskiego Kuratora Oświaty projekt przedmiotowej uchwały z prośbą o zajęcie stanowiska, a odpowiedź Kuratora wyrażająca pozytywną opinię została sporządzona dopiero 19 lutego 2008 r., zaś druga wersja stanowiska wyrażająca brak zgody na rozwiązanie zespołów szkół dopiero w dniu 20 marca 2008 r., należy dojść do wniosku, że Zachodniopomorski Kurator Oświaty zajął stanowisko po upływie terminu określonego w art. 77b ust.1 ustawy o samorządzie powiatowym, bowiem termin upłynął 21 stycznia 2008 r. Zdaniem Sądu, niezależnie więc od błędu popełnionego przy wyrażaniu pierwszego stanowiska, fakt zajęcia stanowiska po upływie terminu ustawowego spowodował, iż Zachodniopomorski Kurator Oświaty utracił kompetencję do uzgadniania uchwały w przedmiocie rozwiązania zespołów szkół. W związku z tym, w ocenie Sądu, uchwała Nr XV/81/08 Rady Powiatu w Świdwinie z dnia 20 marca 2008 r., nie została podjęta z naruszeniem art. 62 ust.5 powołanej ustawy o systemie oświaty, bowiem, w świetle art.77b ust. 3 ustawy o samorządzie powiatowym, uchwały zostały przyjęte przez Kuratora w brzmieniu przedłożonym przez powiat. Od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, skargę kasacyjną złożył pełnomocnik Wojewody Zachodniopomorskiego, radca prawny P. G., wnosząc o jego uchylenie i oddalenie skargi w całości oraz o zasądzenie od Powiatu Świdnickiego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie prawa materialnego, to jest przepisu art. 77b ust. 3 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym, przez błędną jego wykładnię polegającą na przyjęciu, że złożone na podstawie art. 62 ust. 5 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty przez Zachodniopomorskiego Kuratora Oświaty oświadczenie o niewyrażeniu zgody na rozwiązanie Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych w Połczynie -Zdroju przy ul. Piwnej nr 6 oraz rozwiązanie Zespołu Szkół im. Stanisława Staszica w Połczynie -Zdroju przy ul. Staszica 6 i w miejsce rozwiązanych zespołów utworzenie jednego zespołu szkół o nazwie Zespół Szkół Pcnadgimnazjalnych im. Stanisława Staszica w Połczynie-Zdroju przy ul. Staszica 6, po terminie określonym w art. 77b ust. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym, powodowało utratę kompetencji przez Zachodniopomorskiego Kuratora Oświaty do złożenia tego oświadczenia, podczas, gdy przy prawidłowej wykładni art. 77b ust. 3 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym złożenie wskazanegno oświadczenia na podstawie art. 62 ust. 5 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, po upływie określonego w art. 77b ust. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym terminu, ale przed podjęciem uchwały przez Radę Powiatu w Świdwinie Nr XV/81/08 z dnia 20 marca 2008 r. w sprawie rozwiązania Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych w Połczynie – Zdroju przy ul. Piwnej nr 6 oraz rozwiązanie Zespołu Szkół im. Stanisława Staszica w Połczynie – Zdroju przy ul. Staszica 6 oraz utworzenie Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych w Połczynie – Zdroju przy ul. Staszica 6 powodowało wyłączenie domniemania wynikającego z art. 77b ust. 3 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym i nie uprawniało Rady Powiatu do podjęcia wyżej wskazanej uchwały. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, że czternastodniowy termin z przepisu art. 77b ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym nie jest terminem zawitym, ponieważ jego przekroczenie może spowodować jedynie określone skutki, zawarte w ust. 3 tego przepisu. Zdaniem skarżącego, powstaje zatem wzruszalne domniemanie (preasumptio iuris tantum), zgodnie z którym bierność organu administracji wywiera taki sam skutek, jak zajęcie pozytywnego stanowiska. Powołując się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazano, że wydanie przez kuratora oświaty negatywnej opinii w przedmiocie likwidacji szkoły po terminie, o którym mowa powyżej, obala domniemanie przyjęcia rozwiązania w brzmieniu zaproponowanym przez jednostkę samorządu terytorialnego. Podkreślono, że z treści tego wyroku wynika, iż wydanie negatywnej opinii obala domniemanie z art. 89 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, że opinia jest pozytywna. W związku z tym autor skargi kasacyjnej stanął na stanowisku, że to właśnie poprzez domniemanie, iż bierność organu administracji wywiera taki sam skutek, jak zajęcie pozytywnego stanowiska, realizuje się ochrona prawna samodzielności jednostki samorządu terytorialnego. Organy jednostki samorządu terytorialnego mogą bowiem, po upływie terminów wskazanych w art. 77b ust. 3 powołanej ustawy o samorządzie powiatowym, lecz przed zajęciem negatywnego stanowiska danego organu współdziałającego, skutecznie podjąć działania bez konieczności dalszego oczekiwania na odpowiedź takiego organu. Autor skargi kasacyjnej wskazał, że kompetencja kuratora oświaty do wiążącego odmawiania zgody w przedmiocie rozwiązania zespołu szkół stanowi gwarancję prawidłowego kształtowania lokalnej polityki oświatowej. Kurator oświaty pełni bowiem w polskim systemie oświaty szczególną rolę organu administracji rządowej i jest jednocześnie obarczony obowiązkiem takiego współtworzenia i realizowania regionalnej i lokalnej polityki oświatowej, aby ta pozostawała w zgodzie z polityką oświatową państwa. Stwierdzono, że uznanie terminu z art. 77b ust 3 ustawy o samorządzie powiatowym, za termin prekluzyjny, nie znajduje dostatecznych podstaw w normach kompetencyjnych bowiem terminy przewidziane w art. 77b tejże ustawy stanowią normy generalne (lex generalis) wobec norm kompetencyjnych, w związku z czym, jeżeli organ zobowiązany do zajęcia stanowiska, jeszcze przed podjęciem przez powiat danego rozstrzygnięcia, skorzysta ze swojej kompetencji mimo upływu terminu, określonego w art. 77b ust. 3 ustawy o samorządzie powiatowym, nie można uznać za niewiążące jego stanowiska. Wojewoda Zachodniopomorski podniósł, że pewne wątpliwości budzi przyjęcie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, że wymóg uzyskania zgody kuratora oświaty na rozwiązanie zespołu szkół stanowi środek nadzoru o charakterze prewencyjnym. Sąd wyrażając taki pogląd, nie wziął, zdaniem skarżącego, pod uwagę stanowiska samego prawodawcy, który w art. 85 ust. 1 powołanej ustawy o samorządzie powiatowym expressis verbis uznaje, iż zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegają rozstrzygnięcia organu nadzorczego dotyczące powiatu, o których mowa art. 83 ust. 2 i art. 84 ust. 1, a także stanowisko zajęte w trybie art. 77b. Podniesiono, że zgodnie z zasadą racjonalnego działania ustawodawcy trzeba założyć, iż miał on jakiś cel w takiej konstrukcji normy, która wyraźnie rozdziela "rozstrzygnięcia organu nadzorczego" od "stanowiska zajętego w trybie art. 77b". Zatem w ocenie skarżącego, art. 77b powołanej ustawy o samorządzie powiatowym nie może stanowić podstawy prawnej jakiejkolwiek ingerencji nadzorczej, ponieważ nie określa spraw, które wymagają zaopiniowania, uzgodnienia, czy też zatwierdzenia, może natomiast stanowić podstawę prawną nie tyle ingerencji nadzorczej, co żądania ochrony samodzielności powiatu. W związku z tym, zdaniem autora skargi kasacyjnej, wykładnię przepisu art. 77b ustawy o samorządzie powiatowym zastosowaną przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, należy uznać za błędną. W odpowiedzi na skargę kasacyjną, pełnomocnik Powiatu Świdwińskiego, wniósł o jej oddalenie i zasądzenie kosztów według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W sprawie nie występują przesłanki nieważności określone w art. 183 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zatem Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej. Skuteczne natomiast zakwestionowanie prawidłowości sprawowanej kontroli przez sąd administracyjny pierwszej instancji jest możliwe w przypadku wskazania przepisów prawa, które naruszył sąd, a następnie powiązanie zarzutów z nimi związanych z odpowiednimi normami prawa procesowego bądź materialnego, które wadliwie zastosowano w postępowaniu administracyjnym, a nadto wykazanie, że mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Odnośnie naruszenia prawa materialnego, podkreślić należy, że naruszenie takie może przejawiać się w dwóch różnych formach, to jest w postaci błędnej wykładni lub niewłaściwym zastosowaniu określonego przepisu. Błędna wykładnia prawa polega na nieprawidłowym odczytaniu treści prawa, bądź na zastosowaniu prawa uchylonego. Niewłaściwe zastosowanie prawa może polegać na błędnej subsumcji, to jest podciągnięciu stanu faktycznego pod niewłaściwy przepis. W niniejszej sprawie skarga kasacyjna zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi naruszenie art. 77 b ustawy o samorządzie powiatowym. Zauważyć należy, że we wskazanym przepisie ustawodawca nie określa zakresu znaczeniowego użytych pojęć, takich, jak: "zatwierdzenie", "uzgodnienie", "zaopiniowanie". Kryterium ich rozróżnienia następuje na etapie zastosowania w procesie podejmowania rozstrzygnięcia przez organ powiatu. Uzgodnienie bowiem i zaopiniowanie są wymagane w fazie wstępnej, zaś zatwierdzenie jest wydawane ex post. Niewątpliwie jednak wszystkie wymienione środki wywołują skutki prawne o charakterze materialnym, a ich brak powoduje nieważność rozstrzygnięcia, przy czym rozstrzygnięcie należy rozumieć szeroko jako uchwały wszelkiego typu, bądź zarządzenia. Wskazać należy, że wyrażenie stanowiska w formie zatwierdzenia, uzgodnienia lub zaopiniowania może być dokonane przez organ nadzorczy w sposób aktywny lub pasywny, za czym przemawia wyznaczenie w omawianym artykule terminu ustawowego do dokonania tej czynności. Upływ terminu powoduje bowiem domniemanie przyjęcia rozstrzygnięcia w brzmieniu przedstawionym przez powiat. W związku z tym stwierdzić wypada, że omawiany przepis ma na celu nie tylko funkcje nadzorcze, ale również zdyscyplinowanie organów, które mają zająć stanowisko w sprawach, o których rozstrzyga samorząd. Termin ten wynosi 30 dni, jeżeli zatwierdzenie, uzgodnienie lub zaopiniowanie wymagane jest od organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego. W pozostałych przypadkach wynosi on 14 dni od dnia doręczenia opiniowanego rozstrzygnięcia lub jego projektu. Zauważyć w tym miejscu należy, że w literaturze pojawiły się wątpliwości, czy termin do zajęcia stanowiska można uznać za termin prekluzyjny, czy też w przypadku, gdy organ zobowiązany do zajęcia stanowiska uchybił terminowi bez swojej winy, nie powinien on być przywrócony. Stanowisko takie jest jednak, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, niedopuszczalne. Uznać bowiem należy, że z upływem terminu ustawowego organ zobowiązany do zajęcia stanowiska traci swoje uprawnienie. Nie może on po upływie terminów ustawowych zatwierdzać, uzgadniać ani opiniować, a jeżeli tego dokona, to jego stanowisko nie wywołuje żadnych skutków prawnych. Nie można bowiem traktować ustawowego terminu wprowadzonego w art. 89 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, jako terminu instrukcyjnego, gdyż taka wykładnia jest sprzeczna z art. 89 ust. 2 tejże ustawy, który przyjmuje wprost, że upływ ustawowego terminu powoduje wygaśnięcie kompetencji organu współdziałającego do zajęcia stanowiska odmiennego od przedstawionego przez gminę. W związku z tym, zajęcie stanowiska po upływie ustawowego terminu nie można interpretować jako obalenie domniemania stanowiska pozytywnego, bowiem przepisy prawa nie wiążą z nim skutków prawnych. Przesądza o tym jednoznacznie art. 89 ust. 2 powołanej wyżej ustawy. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy zauważyć należy, że stanowisko Zachodniopomorskiego Kuratora Oświaty o braku zgody na rozwiązanie zespołów szkół wyrażone po upływie terminu określonego w art. 77 b ust. 1 powołanej ustawy o samorządzie powiatowym oznacza, że uchwała Rady Powiatu w Świdwinie z dnia 20 marca 2008 r. w sprawie rozwiązania Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych w Połczynie-Zdroju przy ul. Piwnej nr 6 oraz Zespołu Szkół im. St. Staszica w Połczynie-Zdroju przy ul. Staszica nr 6 oraz utworzenia Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych w Połczynie-Zdroju przy ulicy Staszica nr 6, nie została podjęta z naruszeniem prawa. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji.