I OZ 615/09

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 25 lutego 2009 r. sygn. akt II SAB/Wr 19/08 odrzucającego zażalenie D. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 15 października 2008 r., sygn. akt II SAB/Wr 19/08 odrzucającego skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu o odrzuceniu skargi D. D. na bezczynność Prezydenta Miasta Lublina postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 15 października 2008 r. sygn. akt II SAB/Wr 19/08, odrzucił skargę kasacyjną wniesioną na postanowienie tegoż Sądu z dnia z dnia 4 sierpnia 2008 r. sygn. akt II SAB/Wr 19/08 o odrzuceniu skargi D. D. na bezczynność Prezydenta Miasta Lubina. Postanowienie z dnia 15 października 2008 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 10 listopada 2008 r. wraz z pouczeniem, iż stronie przysługuje od tego postanowienia zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w terminie 7 dni od daty doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem, za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu oraz że zażalenie na postanowienie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym. W dniu 17 listopada 2008 r. skarżący złożył osobiście sporządzone zażalenie na postanowienie z dnia 15 października 2008 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 25 lutego 2009 r., sygn. akt II SAB/Wr 19/08, odrzucił to zażalenie, wskazując, że nie zostało ono sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, tylko osobiście przez skarżącego, który nie jest żadną z osób wymienionych w art. 175 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Na to postanowienie D. D. złożył zażalenie, z którego wynika, że nie zgadza się z zapadłym rozstrzygnięciem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zgodnie z art. 194 § 4 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio. Podkreślić należy, że wskazany przepis opiera się na założeniu, że powierzenie tej czynności wykwalifikowanym prawnikom zapewni zażaleniu odpowiedni poziom merytoryczny i formalny. D. D. wnosząc zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 15 października 2008 r., nie dopełnił powyższego wymogu mimo, że został o nim pouczony przy doręczeniu postanowienia z dnia 15 października 2008 r. odrzucającego skargę kasacyjną, a nadto prawidłowo pouczony o możliwości złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. W związku z tym uznać należy, że zasadnym jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 25 lutego 2009 r. odrzucające zażalenie D. D. na postanowienie tegoż Sądu z dnia 15 października 2008 r., jako wniesione bez zachowania przymusu adwokackiego. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.