III SA/Wa 1858/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jarecka (spr.), , po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. sp. z.o.o na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie skargi na interpretację indywidualną w zakresie podatku od towarów i usług postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. W dniu 10 stycznia 2008 r. do Izby Skarbowej w W. Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w P. wpłynął wniosek B. sp. z.o.o w W. (dalej "skarżąca") o udzielenie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług. Minister Finansów [...] marca 2008 r. wydał interpretację, w której przedstawione we wniosku stanowisko skarżącej w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług premii pieniężnych uznał za nieprawidłowe. Skarżącą pouczono, że przysługuje jej prawo do wniesienia skargi na interpretację przepisów podatkowych z powodu jej niezgodności z prawem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie należy skierować do organu w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżąca dowiedziała się lub mogła się dowiedzieć o wydaniu interpretacji. Skargę do Sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Skarżąca otrzymała interpretację indywidualną w poniedziałek - 7 kwietnia 2008 roku (duplikat zwrotnego potwierdzenia odbioru w aktach administracyjnych). W dniu 22 kwietnia 2008 r. (data stempla pocztowego) skarżąca wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi z dnia [...] maja 2008 roku na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Minister Finansów stwierdził brak podstaw do zmiany indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa doręczono skarżącej w dniu 13 maja 2008r. (duplikat zwrotnego potwierdzenia odbioru w aktach administracyjnych sprawy). Doręczając odpowiedź, organ pouczył skarżącą, że przysługuje jej prawo do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu, który wydał interpretację, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącej odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W dniu 9 czerwca 2008 r. (data stempla pocztowego) skarżąca wniosła do Sądu skargę na interpretację indywidualną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. W myśl art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływanej jako "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do art. 52 § 3 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Ten tryb dotyczy więc aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, które dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, innych niż decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu. Należy stosować go także wobec wydawanych przez organy podatkowe pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach. Tak więc skargę do sądu administracyjnego na interpretację indywidualną można wnieść po uprzednim wezwaniu organu, który wydał interpretację do usunięcia naruszenia prawa, w terminie 14 dni od doręczenia interpretacji . Przepis art. 52 § 3 p.p.s.a. określając zasady dopuszczalności skargi na interpretację indywidualną wymienia więc dwa warunki jej dopuszczalności: skarga może zostać przyjęta przez sąd do merytorycznego rozpoznania, o ile wyczerpany zostanie tok instancji, a więc strona skarżąca wezwie organ, który wydał interpretację do usunięcia naruszenia prawa, a wezwanie to skieruje do organu w określonym w ustawie terminie czternastu dni od dnia otrzymania interpretacji indywidualnej. Warunki te muszą zostać spełnione łącznie, a więc skarżąca wzywając organ do usunięcia naruszenia prawa, musi dokonać tej czynności w terminie czternastu dni od dnia, w którym dowiedziała się lub mogła się dowiedzieć o wydaniu interpretacji. Niespełnienie któregokolwiek z warunków czyni skargę niedopuszczalną. W sprawie niniejszej organy podatkowe wydały interpretację indywidualną w dniu [...] marca 2008 r., a została ona doręczona stronie w dniu 7 kwietnia 2008 r. Ten właśnie dzień uznać zatem należy za dzień, w którym skarżąca uzyskała wiadomość o wydaniu interpretacji. Mając na uwadze powołany przepis art. 52 § 3 p.p.s.a. skarżąca w terminie czternastu dni, to jest do 21 kwietnia 2008 r. (poniedziałek) powinna wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa. Skarżąca nie spełniła tego warunku, ponieważ wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa w dniu 22 kwietnia 2008 r. (data stempla pocztowego), a więc po upływie wskazanego ustawowego terminu. W ocenie Sądu z treści art. 52 § 3 p.p.s.a. wywieść należy, iż wezwanie do usunięcia naruszenia prawa dokonane po upływie terminu tam określonego jest bezskuteczne. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Mając na uwadze powyższe, Sąd postanowił jak w sentencji. W związku z powyższym Sąd nie analizował w niniejszej sprawie innych warunków formalnych skargi. O zwrocie wpisu orzeczono w oparciu o treść art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a.