I OZ 861/08

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2008-11-24

Skład orzekający: Sędzia NSA Małgorzata Borowiec

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy nieznajomość prawa lub brak wiedzy o wymaganiach formalnych dotyczących podpisu skargi do sądu administracyjnego może stanowić podstawę do przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi?
Ratio decidendi
Nieznajomość prawa ani brak wiedzy o wymaganiach formalnych dotyczących podpisu skargi do sądu administracyjnego nie stanowią podstawy do przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, ponieważ uchybienie terminowi nastąpiło z winy strony. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i wymaga wykazania braku winy w uchybieniu.
Stan faktyczny
Fundacja Pomocy Niepełnosprawnym złożyła skargę na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę z powodu nieuzupełnienia braków formalnych, tj. podpisania skargi przez osobę nieuprawnioną. Fundacja złożyła pismo z prośbą o przywrócenie terminu, argumentując nieznajomością prawa i dotychczasowym brakiem kwestionowania pełnomocnictwa. Sąd odmówił przywrócenia terminu, uznając, że nieznajomość prawa nie wyłącza winy. Fundacja wniosła zażalenie na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu.
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie Fundacji Pomocy Niepełnosprawnym.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Borowiec po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Fundacji Pomocy Niepełnosprawnym " [...]" w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 września 2008 r. sygn. akt I SA/Wa 784/08 o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi Fundacji Pomocy Niepełnosprawnym " [...]" w W. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...]marca 2008 r. ,Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za prowadzenie placówki bez zezwolenia postanawia oddalić zażalenie Sygn.akt I OZ 861/08 UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 784/08, odrzucił skargę Fundacji Pomocy Niepełnosprawnym "[...]" w W. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] marca 2008 r., Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za prowadzenie placówki bez zezwolenia. Powodem odrzucenia w/w skargi było nieuzupełnienie jej braków formalnych polegających na podpisaniu tej skargi przez osobę nie spełniającą przesłanek z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Przy piśmie z dnia 7 sierpnia 2008 r. skarżąca Fundacja przesłała podpisany przez właściwą osobę odpis skargi. Następnie pismem z dnia 4 września 2008 r. wystąpiła z prośbą o potraktowanie w/w pisma, jako prośby o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi. W uzasadnieniu wnioskodawczyni podniosła, że nigdy nie miała do czynienia ze sprawami tego rodzaju, a w postępowaniu przed Wojewodą Mazowieckim, a następnie Ministrem Pracy i Polityki Społecznej Fundacja była reprezentowana przez E. G. i nikt tego nie kwestionował. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 26 września 2008 r., na podstawie art. 87 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odmówił stronie skarżącej przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że strona nie wykazała przyczyny uzasadniającej przywrócenie terminu do dokonania tej czynności, gdyż nieznajomość prawa, jak też brak pozostawienia dla właściwej osoby upoważnienia, w czasie nieobecności osoby reprezentującej podmiot, do podpisywania pism kierowanych do Sądu nie wyłącza braku winy w uchybieniu terminu. Fundacja Pomocy Niepełnosprawnym "[...]" w W. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na powyższe postanowienie podnosząc, że codziennymi obowiązkami Fundacji zajmuje się pełnomocnik E. G., której pełnomocnictwa udzieliła Prezes Fundacji - M. U.-T. Ważność tego pełnomocnictwa nigdy nie była podważana przed organami administracji, dlatego też, w ocenie autora zażalenia, Prezes Fundacji miała prawo sądzić, że także skarga w niniejszej sprawie może być podpisana przez w/w pełnomocnika. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wskazać należy, iż przedmiotem niniejszego postępowania jest wyłącznie kontrola prawidłowości postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 września 2008 r. Natomiast podnoszone w zażaleniu na powyższe postanowienie argumenty w istocie odnoszą się do postanowienia tego Sądu z dnia 5 sierpnia 2008 r. o odrzuceniu skargi, które to postanowienie nie jest przedmiotem niniejszego postępowania, dlatego też argumenty te nie mogą zostać uwzględnione. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona uchybiła terminowi, jego przywrócenie możliwe jest jedynie wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W niniejszej sprawie strona skarżąca we wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi wskazała, iż dotychczas nie kwestionowano prawidłowości pełnomocnictwa udzielonego przez Prezesa Fundacji, a tym samym, strona pozostawała w przekonaniu, iż pełnomocnictwo wystarczy także do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Biorąc zatem pod uwagę, iż nieznajomość prawa nie stanowi podstawy przywrócenia terminu, trafnie uznał Sąd pierwszej instancji, że okoliczność ta nie może zostać uwzględniona przy ocenie braku winy w uchybieniu terminu. W tej sytuacji, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 września 2008 r. należy uznać za prawidłowe. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło