II SA/Wa 289/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Janusz Walawski (spr.), Sędziowie WSA - Bronisław Szydło, - Sławomir Antoniuk, Protokolant - Aneta Duszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 sierpnia 2008 r. sprawy ze skargi Z. Z. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w przedmiocie równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego - oddala skargę Komendant Główny Policji, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), art. 92 ust. 1 i art. 97 ust. 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58), w dniu [...] października 2007 r. wydał decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy decyzję nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] sierpnia 2007 r., stwierdzającą wygaśnięcie z dniem 1 maja 2007 r. decyzji z dnia [...] sierpnia 1994 r., wydanej przez Zastępcę Naczelnika Wydziału Inwestycji Komendy Wojewódzkiej Policji w K. o przyznaniu Z. Z. równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji podał m.in., że ww. jest uprawniony do zaopatrzenia rentowego z resortu spraw wewnętrznych i administracji. Ponadto wskazał, że w związku ze zmianą rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznawania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego – stosownie do § 1 pkt 1 rozporządzenia tego organu z dnia 28 grudnia 2005 r. (Dz. U. Nr 266, poz. 2246), która weszła w życie w dniu 1 stycznia 2006 r. - został uchylony § 8 tego rozporządzenia, który stanowił, że przepisy rozporządzenia stosuje się do emeryta i rencisty policyjnego oraz osób uprawnionych do renty rodzinnej. Z tego względu, Komendant Główny Policji stwierdził, iż organ pierwszej instancji zasadnie uznał, że decyzja o przyznaniu odwołującemu się przedmiotowego świadczenia, z powodu niemożności jej wykonania, stała się bezprzedmiotowa i pozostawienie jej w obrocie prawnym stałoby w kolizji z interesem społecznym, rozumianym jako konieczność dostosowania funkcjonujących w obrocie prawnym orzeczeń do zmian w przepisach prawa materialnego. Organ odwoławczy uznał zatem, że organ pierwszej instancji władny był, na podstawie art. 162 § 1 pkt 1 Kpa wydać decyzję o wygaśnięciu przedmiotowej decyzji. Decyzja Komendanta Głównego Policji stała się przedmiotem skargi wniesionej przez Z. Z. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zdaniem skarżącego zaskarżona decyzja jest niezasadna, albowiem rażąco narusza prawo materialne, opierając się na błędnej wykładni przepisów ustawy o Policji oraz ustawy z dnia 19 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. Nr 53, poz. 214 z późn. zm.), a także rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 100, poz. 918 z późn. zm.). Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy podać, że przedmiotowe świadczenie zostało przyznane skarżącemu na podstawie § 8 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 100, poz. 919 z późn. zm.). Przepis ten został z dniem 1 stycznia 2006 r. uchylony rozporządzeniem tego organu z dnia 28 grudnia 2005 r. (Dz. U. Nr 266, poz. 2246). Podkreślić należy, że po jego uchyleniu, brak jest przepisu, na podstawie którego można przyznać emerytowi (renciście) policyjnemu równoważnik pieniężny za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego. Zaskarżona decyzja utrzymała w mocy decyzję organu pierwszej instancji, stwierdzającą wygaśnięcie decyzji o przyznaniu skarżącemu przedmiotowego świadczenia. Organ pierwszej instancji, jako podstawę prawną swojego rozstrzygnięcia powołał art. 162 § 1 pkt 1 Kpa, który stanowi, że organ administracji publicznej, który wydał decyzję w pierwszej instancji, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli decyzja: 1) stała się bezprzedmiotowa, a stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa albo gdy leży to w interesie społecznym lub w interesie strony. Zdaniem Sądu, decyzja, której wygaśnięcie stwierdzono, nie stała się bezprzedmiotowa sama w sobie, tylko z uwagi na zmianę stanu prawnego. W takiej sytuacji, należało wydać decyzję o cofnięciu przedmiotowego świadczenia, na podstawie § 6 powołanego rozporządzenia. Skutek prawny takiej decyzji byłby tożsamy z decyzją o wygaśnięciu. Sąd orzekł o oddaleniu skargi, gdyż jego zdaniem, powyższe naruszenie przepisów postępowania nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy. Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, że nie są one zasadne. W rozpoznawanej sprawie skutek zaskarżonej decyzji polega na ustaniu prawa skarżącego - jako rencisty policyjnego - do otrzymywania przedmiotowego równoważnika. Organy wydające decyzje, wbrew twierdzeniu skarżącego, prawidłowo zastosowały przepisy, uwzględniając ich zmianę. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 i art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł, jak w sentencji.