I SA/Wa 428/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska Sędzia sędzia WSA Elżbieta Lenart (spr.) asesor WSA Mirosław Gdesz Protokolant Jolanta Dominiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 sierpnia 2008 r. sprawy ze skargi J. B. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2007 r., sygn. akt I SA/Wa 2031/06 oddala skargę o wznowienie postępowania sądowego. Skargą z dnia 25 marca 2008 r. J. B. wniosła - na podstawie art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2007 r. sygn. akt I SA/Wa 2031/06, oddalającym skargę na decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] września 2006 r. utrzymującą w mocy własną decyzję z dnia [...] listopada 2005 r. odmawiającą zatwierdzenia uchwały Rady Naukowej Instytutu [...] w W. z dnia [...] kwietnia 2001 r. o nadaniu dr inż. J. B. stopnia naukowego doktora habilitowanego. Skarżąca podniosła, że już po wydaniu wyroku – w dniu 18 marca 2008 r. – odbyła się konferencja prasowa Najwyższej Izby Kontroli, podczas której przedstawiono informacje o wynikach kontroli Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów odnośnie nadawania stopni i tytułu naukowego. Jako podstawę prawną swojego żądania wskazała nowy dowód, który znalazła w dokumentacji z przedmiotowej kontroli. W swojej skardze do Sądu - na decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] września 2006 r. - podniosła ona: "szereg rażących naruszeń prawa przez Komisję w toku procedowania sprawy zatwierdzenia uchwały Rady Instytutu o nadaniu jej stopnia naukowego doktora habilitowanego wskazując, że źródłem jej problemów są negatywne opinie recenzentów odnoszące się do treści rozprawy habilitacyjnej". Obecnie - jej wcześniejsze zastrzeżenia - znalazły potwierdzenie w wynikach kontroli przeprowadzonej przez Najwyższą Izbę Kontroli. Wobec pojawienia się nowego dowodu - naruszenia legalizmu procesu opiniodawczego, powodującego rażące naruszenie zasad ogólnych kodeksu postępowania administracyjnego – wnosi o wznowienie postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przepisami właściwymi do rozstrzygnięcia przedmiotowego wniosku są przepisy działu VII (art. 270 - 285) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ustawą". J. B. oparła swoje żądanie na podstawie wznowieniowej określonej w art. 273 § 2 ustawy. Stosownie do treści tej normy podstawę wznowienia postępowania może stanowić późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. W niniejszej sprawie skarżąca wskazuje - jako nowy dowód, z którego nie mogła wcześniej skorzystać - wyniki kontroli Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów, przeprowadzonej przez Najwyższą Izbę Kontroli, a dotyczącą nadawania stopni i tytułu naukowego. Zdaniem Sądu zarzut ten jest całkowicie chybiony. Podstawa wznowienia postępowania - późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu - musi dotyczyć tej konkretnie oznaczonej, indywidualnej sprawy. Nie może natomiast odnosić się do nieprawidłowości dotyczących przeprowadzenia postępowań w ogólności. W przedmiotowej sprawie Sąd - rozpatrując skargę J. B. na decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] września 2006 r. utrzymującą w mocy własną decyzję z dnia [...] listopada 2005 r. odmawiającą zatwierdzenia uchwały Rady Naukowej Instytutu [...] w W. z dnia [...] kwietnia 2001 r. o nadaniu jej stopnia naukowego doktora habilitowanego - dokonał oceny prawidłowości przeprowadzenia tego postępowania, nie znalazł znaczących uchybień i oddalił skargę jako niezasadną. Sąd wyraźnie stwierdził, że przedmiotowa skarga nie jest uzasadniona, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Obecnie skarżąca - wnosząc o wznowienie postępowania - nie podała w zasadzie żadnych konkretnych nowych faktów ani nie wskazała nowych konkretnych dowodów, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Podniosła jedynie, iż była kontrola NIK – u, która stwierdziła pewne nieprawidłowości w pracy Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów. Tymczasem - jak wynika z wystąpienia pokontrolnego - Najwyższa Izba Kontroli oceniła pozytywnie działalność Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów - mimo stwierdzenia nieprawidłowości, jednocześnie wnosząc o realizację wniosków pokontrolnych, w tym dotyczących: "określenia trybu postępowania opiniodawczego, zapewniającego w szczególności terminowość oraz obiektywizm sporządzania recenzji". Takie ogólnikowe stwierdzenia NIK-u nie mogą stanowić podstawy wznowienia postępowania sądowego w konkretnie oznaczonej sprawie – w tym także w niniejszej. Skarżąca bowiem - jak już było stwierdzone wcześniej - nie wskazuje żadnych nowych faktów czy dowodów, z których nie mogła skorzystać w postępowaniu przed Sądem, lecz w istocie polemizuje tylko z ustaleniami dokonanymi przez Sąd w uzasadnieniu przedmiotowego wyroku. Zarzuca Sądowi, że nie wyjaśnił wszystkich okoliczności sprawy, w tym w szczególności okoliczności dotyczących obiektywizmu sporządzenia recenzji, co do których miała ona poważne zastrzeżenia - nie zgadzając się z negatywnymi ocenami dotyczącymi merytorycznej treści jej rozprawy habilitacyjnej. Tymczasem Sąd w uzasadnieniu wyroku wyraźnie stwierdził: "Należy podkreślić, że dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w sprawach o nadanie stopni naukowych, ocena dorobku naukowego kandydata pod kątem spełnienia wymogów stawianych przez ustawę wymaga specjalistycznej wiedzy. Sąd administracyjny sprawuje kontrolę jedynie w zakresie badania legalności decyzji Centralnej Komisji kończącej postępowanie w sprawie o nadanie tytułu naukowego, to znaczy, czy decyzja ta została wydana zgodnie z przepisami ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz przepisami wykonawczymi do tej ustawy regulującymi tryb i zasady postępowania w tego rodzaju sprawach. Nie jest natomiast rolą sądu administracyjnego wkraczanie w merytoryczną ocenę dorobku naukowego osoby ubiegającej się o nadanie stopnia naukowego dokonaną zarówno w recenzjach naukowych, jak i stanowisku Centralnej Komisji, zawierającym propozycję rozstrzygnięcia sprawy dla Prezydium Centralnej Komisji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2006 r. sygn. akt I OSK 1416/06). Sąd nie mógł zatem wziąć pod uwagę zarzutów merytorycznych skierowanych w skardze do oceny recenzentów". Wobec tego Sąd uznał, że zarzuty J. B. nie stanowią żadnych nowych dowodów, które wyszły na jaw dopiero teraz i z których nie mogła ona skorzystać wcześniej. W związku z powyższym należy stwierdzić, że tak sprecyzowane zarzuty nie stanowią podstawy do wznowienia postępowania - określonej w art. 273 § 2 ustawy - a skoro nie zaistniała przesłanka, to nie było podstaw do wznowienia postępowania. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 281 w związku z art. 282 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku.