I SA/Rz 473/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. NSA Bożena Wieczorska Sędziowie NSA Maria Serafin-Kosowska (spr.) WSA Kazimierz Włoch Protokolant sekr. sąd. Małgorzata Paśko po rozpoznaniu w Wydziale I Finansowym w dniu 7 sierpnia 2008 r. sprawy ze skargi W.D. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności na zalesianie gruntów 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2008r. nr [...] 2) określa, że decyzje wymienione w punkcie 1) nie mogą być wykonane do chwili uprawomocnienia się wyroku, 3) zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz skarżącej W.D. kwotę 457 (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I SA/Rz 473/08 UZASADNIENIE Decyzją nr (...) z dnia (...) sierpnia 2005r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa / organ I instancji/ przyznał W.D. - na jej wniosek z dnia 28 grudnia 2004r.- płatność: - w kwocie 5.276 zł tytułem wsparcia na zalesienie, - w kwocie 491,40 zł tytułem premii pielęgnacyjnej, - w kwocie 1.638 zł tytułem premii zalesieniowej. Jako podstawę prawną decyzji powołał art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej /Dz. U. nr 229 poz. 2273 z późn. zm./, § 10 ust. 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 sierpnia 2004r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na zalesianie gruntów rolnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich /Dz. U. nr 187 poz. 1929 z późn. zm./ a na podstawie art. 107 § 4 kodeksu postępowania administracyjnego odstąpił od uzasadnienia tej decyzji. Przed wydaniem powyższej decyzji a mianowicie w dniu 20 marca 2005r. organ I instancji wydał postanowienie nr (...) w którym stwierdził, iż wnioskodawczyni W.D. spełnia niezbędne warunki do przyznania pomocy finansowej na zalesianie gruntów rolnych. Po otrzymaniu powyższego postanowienia wnioskodawczyni W.D. złożyła w dniu 10 maja 2005r. do organu I instancji własne oświadczenie o wykonaniu zalesienia zgodnie z planem oraz dołączyła zaświadczenie Nadleśniczego Nadleśnictwa S. z dnia 25 kwietnia 2005r. stwierdzające, iż zalesienie na działkach nr 2636 i nr 2631 położonych w G. dokonane zostało zgodnie z planem zalesienia. Postanowieniem z dnia (...) kwietnia 2007r. organ I instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt. 5, art. 149 § 1, art. 150 kodeksu postępowania administracyjnego wznowił z urzędu postępowanie administracyjne zakończone opisaną wyżej decyzją. W uzasadnieniu tego postanowienia podał, że w wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzono, iż wnioskodawczyni W.D. zadeklarowała do zalesienia i dokonała założenia uprawy leśnej na działce rolnej niespełniającej w części minimalnej szerokości 20 m. Następnie decyzją z dnia (...) lipca 2007r. organ I instancji uchylił swoją decyzję z dnia (...) sierpnia 2005r. i odmówił W.D. przyznania płatności na zalesianie. Na skutek złożonego odwołania, Dyrektor Podkarpackiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją nr (...) z dnia (...) września 2007r. uchylił decyzję opisaną bezpośrednio wyżej i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I Instancji. W uzasadnieniu powyższej decyzji, organ II instancji zwrócił uwagę na naruszenie przez organ I instancji przepisów art. 7, art. 10 § 1, art. 77 kodeksu postępowania administracyjnego i wskazał na konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w zakresie sprzeczności między planem zalesiana a wynikami kontroli na gruncie oraz konieczność ustalenia spełnienia przez wnioskodawczynię warunków do uzyskania płatności. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, organ I instancji decyzją nr (...) z dnia (...) stycznia 2008r. uchylił decyzję własną z dnia (...) sierpnia 2005r. i odmówił W.D. przyznania płatności na zalesienie gruntów rolnych. Po rozpatrzeniu odwołania wnioskodawczyni, organ II instancji decyzją z nr (...) z dnia (...) marca 2008r. utrzymał w mocy decyzję wskazaną bezpośrednio wyżej a jako podstawę prawną powołał - między innymi - art. 5 ust.2, art. 7 ust.1 i 3 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej /Dz.U. nr 229 poz. 2273 z późn. zm./, § 1 ust.1, § 3 ust.1, ust.2 pkt.3 w związku z § 7 ust.3 pkt.2, § 13 ust.1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 sierpnia 2004r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na zalesianie gruntów rolnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich /Dz.U. nr 187 poz. 1929 z późn. zm./. W uzasadnieniu powyższej decyzji organ II instancji podał, że zgodnie z powołanymi przepisami, płatność na zalesianie udzielana jest producentowi rolnemu do działek rolnych /w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności/, które spełniają określone wymogi a w szczególności których szerokość wynosi minimum 20m; warunek ten jest spełniony jeśli taką szerokość ma najmniejsza z pomierzonych szerokości. W dniu 13 lipca 2006r. przeprowadzona została kontrola na gruncie w trakcie której ustalono, że działka A położona na działkach ewidencyjnych nr 2636 i 2631 nie spełnia na całej długości warunku minimalnej szerokości, na przeważającej części działki nr 2636 szerokość ta wynosi 18 - 19, 40 m. Z powyższego względu zasadne jest stanowisko, iż brak jest podstaw do przyznania płatności na zalesianie. Odnosząc się do powołanego na wstępie postanowienia organu I instancji z dnia (...) marca 2005r., organ II instancji stwierdził, iż oparte ono było na zgromadzonej w sprawie dokumentacji z której nie wynikało, że działka A nie spełnia warunków do przyznania płatności, bo jej szerokość jest mniejsza niż 20 m, a fakt ten został stwierdzony dopiero w trakcie kontroli na gruncie w dniu 13 lipca 2006r.; wyniki tej kontroli dały podstawę do wznowienia postępowania. Organ II instancji wskazał także, iż powołane Rozporządzenie z dnia 11 sierpnia 2004r. nie definiuje pojęcia lasu. Podał również, iż Agencja - na mocy art. 7 ust.1 cyt. ustawy z dnia 28 listopada 2003r. oraz § 13 cyt. Rozporządzenia z dnia 11 sierpnia 2004r. - jest uprawniona do przeprowadzania kontroli udzielania i wykorzystania pomocy w zakresie zgodności z prawem; informacja o możliwości przeprowadzenia takiej kontroli wynika z wniosku złożonego przez W. D. W.D. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na opisaną wyżej decyzję organu II instancji z dnia (...) marca 2008r. zarzucając, iż jest ona krzywdząca i nie uwzględnia wszystkich okoliczności faktycznych. W uzasadnieniu skargi podniosła, iż działki ewidencyjne nr 2631 i 2636 sąsiadują ze sobą i nawet jeśli jedna z nich nie spełnia wymogów z § 3 ust.2 pkt. 3 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 1 sierpnia 2004r., to łącznie spełniają wymogi z § 3 ust.3 pkt. 1 tegoż Rozporządzenia. Ponadto obie te działki sąsiadują z lasem a więc spełniają warunki z § 3 ust.2 pkt. 3 p. b cyt. Rozporządzenia - sąsiedni las do działka B. S. nieuprawiana od 10 lat i porośnięta samozasiewami. Skarżąca podniosła także zastrzeżenia odnośnie kompetencji zespołu kontrolującego tj. kontrola taka powinna brać pod uwagę zarówno parametry jej działek, jak i wzajemne sąsiedztwo tych działek oraz sąsiedztwo z lasem B. S. Do skargi dołączone zostało własnoręczne oświadczenie B. S. z dnia (...) marca 2008r. w którym podała, iż z działkami skarżącej sąsiaduje jej działka nr 2639, która nie nadaje się pod uprawy i w związku z tym zamierza ją w przyszłości zalesić. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Podkarpackiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Dodatkowo podniósł, że działka nr ewid. 2639 stanowiąca własność B. S. jest bezładnie porośnięta samosiewkami i nie spełnia warunków uznania jej za las w rozumieniu art. 3 ustawy z dnia 28 września 1991r. o lasach /Dz.U. nr 45 poz. 435 z 2005r./ oraz § 68 ust. 2 pkt. 1 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. /Dz.U. nr 38 poz.454/. Rozpoznając wniesioną skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Jak wynika z ustaleń organów przytoczonych w uzasadnieniach decyzji oraz zgromadzonych w aktach dokumentów, skarżąca W.D. składając w dniu 28 grudnia 2004r. do Kierownika Biura Powiatowego AR i MR /organ I instancji/ wniosek o przyznanie płatności na zalesienie gruntów, wskazała w nim jako przeznaczone do zalesienia działki ewidencyjne nr 2631 i nr 2636 położone w G. Do wniosku tego dołączyła wymagane dokumenty a między innymi plan zalesienia sporządzony przez J. Ś. - Nadleśniczego Nadleśnictwa S. We wniosku tym zawarte jest oświadczenie, że składający wniosek zna zasady przyznawania płatności na zalesianie, dokona tego zalesienia do 30 kwietnia 2005r., zapewni wstęp na teren swojego gospodarstwa osobom upoważnionym do kontroli. W dołączonym planie zalesienia podane zostały numery ewidencyjne działek, ich powierzchnie, skład gatunkowy przyszłego lasu, wskazania uprawowe i pielęgnacyjne, terminy dokonywania czynności pielęgnacyjnych itd. Kwestie udzielania pomocy na zalesienie reguluje ustawa z 28 listopada 2003r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących w z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej /Dz. U. nr 229 poz. 2273 z późn. zm./ - art. 1 ust.1 pkt. 4. Na mocy delegacji z powyższej ustawy: - zawartej w art. 3 ust.2 pkt.1, Rada Ministrów wydała w dniu 11 sierpnia 2004r. rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na zalesianie gruntów rolnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich /Dz.U. nr 187 poz. 1929 z późn. zm./, - zawartej w art. 5 ust.6, Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wydał w dniu 25 sierpnia 2004r. rozporządzenie w sprawie wzoru wniosku o pomoc na zalesianie gruntów rolnych oraz zawartości planu do tego działania /Dz.U. NT 187 poz. 1941/. Według uregulowań zawartych w cyt. Rozporządzeniu z 28 listopada 2003r. - w brzmieniu obowiązującym w dacie złożenia wniosku i wydania przez organ I instancji decyzji z dnia 3 sierpnia 2005r.- płatność na zalesianie udzielana jest osobie fizycznej - producentowi rolnemu, który został wpisany do ewidencji producentów rolnych i zobowiązał się do zalesienia działek rolnych na których do dnia złożenia wniosku w przedmiocie płatności prowadzona była działalność rolnicza oraz do pielęgnacji założonej uprawy leśnej przez pięć lat - przy czym czynności te mają być wykonywane zgodnie z planem zalesienia, w rozumieniu przepisów o lasach / § 3 ust.1/. Zgodnie z § 3 ust.2 cyt. Rozporządzenia, powyższa płatność udzielana jest producentowi rolnemu do działek rolnych - w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gruntów rolnych oraz ewidencji wniosków - użytkowanych jako grunty orne, użytki zielone, sady, które w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego zostały przeznaczone do zalesienia, stanowiących własność tego producenta rolnego, mających powierzchnię co najmniej 0,30 ha i szerokość nie mniejszą niż 20 m - przy czym powierzchnia każdej działki rolnej powinna odpowiadać powierzchni działki ewidencyjnej /lub działek ewidencyjnych/ na których jest położona dana działka rolna / § 3 ust.2/. Dopuszczono także udzielenie pomocy w sytuacji, gdy działka rolna nie odpowiada powołanym wyżej wymogom co do powierzchni i szerokości, pod warunkiem, że przewidziane do zalesienia działki rolne sąsiadują ze sobą i łącznie spełniają powyższe wymogi / § 3 ust. 3 pkt.1/. Złożony przez producenta rolnego wniosek o przyznanie płatności podlega weryfikacji przez organ I instancji, który ustala łączną powierzchnię działek wskazanych we wniosku oraz spełnienie pozostałych wymogów, między innymi co do szerokości i w razie pozytywnego wyniku wydaje postanowienie o spełnieniu warunków / § 7 ust.1, ust.2, ust.4/. Po otrzymaniu takiego postanowienia, wnioskodawca - producent rolny dokonuje zalesienia, informuje o tym nadleśniczego a następnie organ I instancji, który wówczas wydaje decyzję w przedmiocie płatności / § 8 ust.1, § 9, § 10 ust.2/. W niniejszej sprawie postanowienie takie wydane zostało w dniu (...) marca 2005r. i po złożeniu przez wnioskodawczynię w dniu (...) maja 2005r. dalszych dokumentów tj. zaświadczenia Nadleśnictwa S. oraz własnego oświadczenia o wykonaniu zalesienia zgodnie z planem, wydana została opisana na wstępie decyzja z (...) sierpnia 2005r. przyznająca płatność. Podstawą wznowienia postępowania zakończonego powyższą decyzją jest - jak wskazano wyżej - okoliczność, iż w toku kontroli przeprowadzonej na gruncie w dniu 13 lipca 2006r. stwierdzono mniejszą niż 20 m szerokość działki nr ewid. 2636 tj. 18m - 19, 40 m; mniejszą szerokość stwierdzono tylko na części tej działki, zaś w pozostałej części przylega ona bezpośrednio do działki nr ewid. 2631 objętej planem zalesienia i ich łączna szerokość przekracza 20 m. Odnosząc się do kwestii istnienia podstaw wznowienia w niniejszej sprawie, w ocenie Sądu przyjąć należy, że istotnie podstawa taka zaistniała tj. ujawniona została okoliczność mniejszej, niż 20m szerokości działki, która to okoliczność - według twierdzeń tegoż organu na etapie wznowienia - nie była znana temuż organowi w chwili wydawania decyzji z dnia (...) sierpnia 2005r. Z powyższego względu, wznowienie postępowania w oparciu o art. 145 § 1 pkt. 5 kodeksu postępowania administracyjnego uznać należy za uzasadnione. Zauważyć jednak przy tym należy, że wydanie przez organ I instancji pozytywnego postanowienia z (...) marca 2005r.o spełnieniu warunków nie oznacza, że organ nie może w późniejszym czasie dokonać innych ustaleń, zważywszy, że samo to postanowienie nie jest podstawą do wydania decyzji przyznającej płatność. Producent dokonuje bowiem zalesienia dopiero po otrzymaniu tego postanowienia i następnie po uzyskaniu zaświadczenia nadleśniczego potwierdzającego wykonanie zalesienia zgodnie z planem, może uzyskać decyzję. Podkreślenia wymaga zasadnicza kwestia a mianowicie, że postanowienie o wznowieniu postępowania zakończonego określoną decyzją, stanowi - zgodnie z art. 149 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego - jedynie podstawę do przeprowadzenia stosownego postępowania w którym organ ma obowiązek ustalić czy wskazana przyczyna wznowienia rzeczywiście zaistniała, czy też nie, a jeśli tak, to jakie to ma skutki dla merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy tj. czy nastąpi odmowa uchylenia dotychczasowej decyzji, czy też decyzja dotychczasowa musi zostać uchylona i podjęte nowej treści rozstrzygnięcie / art. 151 kodeksu postępowania administracyjnego/. W czasie prowadzenia w niniejszej sprawie postępowania wznowieniowego /tj. po 26 kwietnia 2007r./ stan prawny był juz zmieniony a mianowicie w cyt. Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 11 sierpnia 2004r. wprowadzono od 26 marca 2006r. zmianę /Dz.U. nr 60 poz. 424 z 2006r./ i po tej zmianie według § 3 ust.2 pkt.3 lit. b, płatność na zalesienie może być udzielona także wtedy, gdy działki rolne przewidziane do zalesienia mające conajmniej 0,30 ha powierzchni, mają mniejszą szerokość niż 20m ale graniczą z lasem. Zmiana ta jest o tyle istotna, że w czasie wydawania decyzji przez organy obu instancji w postępowaniu wznowieniowym /(...) stycznia i (...) kwietnia 2008r./ zmieniły się - jak wynika z ustaleń organu I instancji - okoliczności faktyczne a mianowicie działka nr 2632/1 stanowiąca własność J.S. została zalesiona na wiosnę 2007r. Działka ta graniczy zaś bezpośrednio z działką skarżącej w jej zawężonej części i jeśliby stanowiła las, to według zmienionego cyt. wyżej przepisu, miałoby to wpływ na ocenę spełnienia warunków przez skarżącą do uzyskania płatności. Organ I instancji w uzasadnieniu decyzji stwierdził, że w niniejszej sprawie w postępowaniu wznowieniowym muszą mieć zastosowanie przepisy w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji w postępowaniu zwykłym, podstawa orzekania musi być tez stan faktyczny istniejący w tej właśnie dacie. Wskazując na tryb postępowania obowiązujący przy przyznawaniu tego rodzaju płatności, organ I instancji podniósł, iż wymogi co do działek rolnych przeznaczonych do zalesienia muszą być spełnione przed przystąpieniem przez producenta rolnego do ich zalesienia. Składając bowiem wniosek o przyznanie płatności wnioskodawca wskazuje określone dane, które weryfikuje organ I instancji i wydaje postanowienie o spełnieniu warunków a dokonane następnie zalesienie jest podstawą do wydania decyzji w przedmiocie płatności. Organ II instancji utrzymał w mocy decyzję organu I instancji a więc przyjąć należy, że podzielił w pełni stanowisko tegoż organu, niemniej jednak zauważyć należy, że w odpowiedzi na skargę analizuje przepis § 3 ust.2 pkt. 3 cyt. Rozporządzenia w jego znowelizowanym brzmieniu ale w nawiązaniu do stanu faktycznego istniejącego przed wznowieniem postępowania tj. przed zalesieniem działki przez J. S. W ocenie Sądu, w sprawie niniejszej w postępowaniu wznowieniowym musi być brany pod uwagę zarówno stan faktyczny, jak i stan prawny obowiązujący w czasie wydawania decyzji pierwotnej. Z przepisów cyt. Rozporządzenia z dnia 11 sierpnia 2004r. wynika bowiem określony tryb postępowania w sprawie udzielenia pomocy finansowej na zalesienie a mianowicie zalesieniu mogą podlegać tylko działki rolne /orne, trwałe użytki zielone albo sady/ na których do dnia złożenia wniosku w przedmiocie pomocy prowadzona była działalność rolnicza i producent rolny musi najpierw uzyskać plan zalesienia / § 3 ust.1 pkt.2 lit.a, § 5, § 6 ust.4 pkt.7/. Po złożeniu do Agencji wniosku /wraz z załącznikami/ i po dokonaniu jego pozytywnej weryfikacji /§ 7/ producent rolny przystępuje do zalesienia a po jego dokonaniu i po potwierdzeniu tego faktu przez nadleśniczego, informuje Agencję, która dopiero wówczas wydaje decyzję w przedmiocie płatności. Złożenie przez rolnika oświadczenia o wykonaniu zalesienia obwarowane jest terminem / najpóźniej do 31 maja jeśli chodzi o zalesienie wiosenne/ a jego uchybienie rodzi skutki materialnoprawne w postaci odmowy udzielenia pomocy finansowej /§ 9 ust.2, § 10 ust.1/, nadto w przypadku udzielenia płatności, stosowne premie naliczane są od dnia wykonania zalesienia /§ 4 ust.1/. W niniejszej sprawie skarżąca wskazała, że zalesienia dokona na wiosnę 2005r., tenże rok przyjęty został w planie zalesienia i w związku z tym zaplanowane zostały czasokresy czynności pielęgnacyjnych, potwierdzenie wykonania zalesienia zgodnie z planem wydane zostało przez nadleśniczego w dniu 25 kwietnia 2005r. Skoro zalesienie ma być dokonane zgodnie z planem zalesienia a plan ten musi uwzględniać wymogi obowiązujące w dacie jego sporządzenia, to chodzi tu o wszelkie wymogi a w tym co do powierzchni i wymiarów /szerokości/ działki. Wznowienie postępowania dotyczy okoliczności związanych czasowo z decyzją pierwotną, która odnosiła się do stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w danym czasie i wobec tego nieuzasadnionym byłoby branie pod uwagę w postępowaniu wznowieniowym zmian stanu faktycznego i prawnego zaistniałych później. Zgodnie z wymogami określonymi w cyt. Rozporządzeniach z dnia 25 sierpnia 2004r. /w sprawie wzoru wniosku/ i z dnia 11 sierpnia 2004r. / w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej/, producent rolny ubiegający się o uzyskanie płatności, przedkłada zarówno do Agencji /organ I instancji/, jak i do nadleśniczego kopie mapy ewidencyjnej, na której nadleśniczy oznacza działki rolne przewidziane do zalesienia. Mapy ewidencyjne sporządzane są w określonej skali, co umożliwia określenie na ich podstawie wielkości poszczególnych działek tj. ich wymiarów i powierzchni. Mapę te wykorzystuje nadleśniczy do zaznaczenia między innymi gatunków drzew itd. i - jak wynika z zeznań świadków J.Ś. i S.D. - dokonuje oględzin na miejscu zarówno przed sporządzeniem planu zalesienia, jak i po dokonaniu zalesienia. Wniosek producenta rolnego podlega weryfikacji przez organ I instancji a jej celem jest ustalenie spełnienia warunków między innymi co do powierzchni i szerokości działki i w niniejszej sprawie weryfikacji tej dokonano z wynikiem pozytywnym, co skutkowało wydaniem opisanego wyżej postanowienia z dnia (...) marca 2005r. o spełnieniu warunków, będącego podstawa do podejmowania dalszych działań przez producenta rolnego tj. realizowanie planu zalesienia. W cyt. Rozporządzeniu z dnia 11 sierpnia 2004r. nie wskazano sposobu przeprowadzania weryfikacji wniosku a zalegająca w aktach karta weryfikacji zawiera bardzo lakoniczne dane np. kontrola kompletności wniosku, poprawność danych we wniosku itd. W nawiązaniu do okoliczności przytoczonych wyżej, istotna jest kwestia czy rzeczywiście postępowanie wznowieniowe w niniejszej sprawie wykazało zaistnienie przesłanki wznowieniowej tj. nową, istniejącą w dacie wydania pierwotnej decyzji okoliczność faktyczną istotną dla sprawy i nieznaną organowi I instancji w dacie wydania decyzji pierwotnej. W ocenie Sądu taka przesłanka nie została wykazana , ponieważ: skarżąca od początku jako przedmiot zalesienia wskazywała określoną działkę rolną składającą się z dwóch działek ewidencyjnych i przedłożyła kopię z mapy ewidencyjnej odnośnie tychże działek, - nadleśniczy sporządzając miedzy innymi na podstawie oględzin w terenie plan zalesienia i nanosząc wymagane dane na tę mapę, nie wskazał na żadne niezgodności lub brak spełnienia wymogów, - organ I instancji dokonując weryfikacji wniosku także nie stwierdził nieprawidłowości /niezgodności/ i wydając pozytywne postanowienie niejako "upoważnił" skarżącą do wykonania zalesienia, - kontrola zgodności wykonanego zalesienia z planem dokonana przez nadleśniczego, także nie wykazała nieprawidłowości, - z kserokopii mapy ewidencyjnej wyraźnie wynika /co potwierdza szkic z dokonanej kontroli/, że końcowa część działki nr ewid. 2636 /wchodzącej w skład działki rolnej przewidzianej do zalesienia/ " schodzi" się do trójkąta, co wskazuje na niemożność zachowania szerokości 20 m. Z kolei kontrola na gruncie w dniu 13 lipca 2006r. wskazuje na dokonanie pomiarów i to dwukrotnie co do powierzchni i obwodu, przy czym w każdym z pomiarów podano inne wyniki i wskazano średnie wielkości między tymi wynikami ; na szkicu z pomiaru działek podano trzy szerokości węższej działki w różnych miejscach tj. 18m, 18,30 m i 19,40 m; nie wiadomo natomiast w jaki sposób dokonano pomiarów na gruncie odnośnie szerokości, jakie były wyraźne znaki oddzielające tę działkę rolną od działek sąsiednich. W ocenie Sądu w tej sytuacji przyjąć należy, że wszystkie okoliczności istotne w niniejszej sprawie musiały być znane organowi I instancji w dacie wydania decyzji pierwotnej tj. organ ten posiadał dane co do działki objętej zalesieniem, gdyż dane te wynikały z dołączonej mapy, przy czym równocześnie z akt sprawy nie wynika, by organy kwestionowały zgodność dokonanego zalesienia z planem, opartym także na mapie ewidencyjnej. Przyjąć więc należy, że przed wydaniem decyzji pierwotnej organ I instancji /a także nadleśniczy sporządzający plan zalesienia/ nie dokonał pełnej.... rzetelnej analizy danych wynikających z dokumentów dołączonych do wniosku. Skoro bowiem organ I instancji nie jest związany przepisami określającymi sposób dokonywania weryfikacji wniosku / bo przepisów takich brak/ i weryfikacji tej dokonał na podstawie przedłożonej przez skarżącą dokumentacji, to przyjąć należy, że nie miał wówczas żadnych wątpliwości co do wielkości i konfiguracji działki przeznaczonej do zalesienia a dokonanie kontroli na gruncie dopiero po przyznaniu płatności i stwierdzenie wówczas mniejszej szerokości działki /na pewnym odcinku/ nie oznacza, że jest to okoliczność nowa, wcześniej organowi nieznana. Jak wskazano wyżej, wydanie postanowienia o wznowieniu postępowania nie oznacza rzeczywistego zaistnienia przesłanki wznowieniowej i w niniejszej sprawie stanowisko organów w tej kwestii podjęte zostało z naruszeniem art. 149 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego. Należy także zaznaczyć, że w cyt. Rozporządzeniu z dnia 25 sierpnia 2004r. przy określaniu rodzaju informacji jakie powinien zawierać wniosek, wskazano między innymi powierzchnię ale nie wskazano wymiarów działki tj. jej szerokości / § 1,§ 2, § 3/. Według zeznań nadleśniczego J. Ś., przy sporządzaniu planu zalesiana dokonana była wizja lokalna na gruncie ale wielkość działek określana była wizualnie tj. bez dokonywania pomiarów " specjalistycznymi" urządzeniami i w przypadku wąskich działek polegano na informacji właściciela. Z kolei przy sprawdzaniu wykonania zalesienia - jak podał świadek S. D. - na miejscu sprawdzał on nasadzenia poszczególnych gatunków drzew i powierzchnię tych nasadzeń, nie dokonywał pomiarów działki. W uwzględnieniu naprowadzonych wyżej okoliczności, Sąd w oparciu o art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 z późn. zm./- powoływanej dalej jako p.p.s.a.- uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji a o ich niewykonywaniu orzekł na podstawie art. 152 p.p.s.a. O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. w związku z § 18 ust.1 pkt.1 lit.c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie........ /Dz.U. nr 163 poz. 1348 z późn. zm./.